Πρωτόκολλα της Σιών για τα κόμματα και την δημοκρατία

Λίγο – πολύ όλοι πλέον έχουν ακούσει ή διαβάσει τα πρωτόκολλα των σιωνιστών. Το ζήτημα είναι πόσοι τα κατανόησαν και πόσοι παρατήρησαν την απόλυτη εφαρμογή τους μέσα στο έθνος τους και την απόλυτη επαλήθευση των κατά την εξέλιξη της ιστορίας. Οι αντιφασίστες, τα ΜΜΕ και κάθε υποταγμένο ανθρωπάκι στο σιωνιστικό σύστημα υποστηρίζει πως είναι πλαστά και προϊόν αντισημιτικής προπαγάνδας. Η Ιστορία τους διαψεύδει. Τα γεγονότα απλώς επαληθεύουν ότι και σήμερα, όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη, είναι απόλυτα ταυτισμένα με τις οδηγίες και το σχέδιο των Πρωτοκόλλων των Σιωνιστών. Στην παρούσα δημοσίευση θα δούμε τι σημαίνει «δημοκρατία» και πως αυτή αποτελεί μια ουτοπία για τους λαούς της Ευρώπης:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Για να ωθήσουμε τους φιλόδοξους στο να καταχραστούν την εξουσία, έχουμε αντιπαρατάξει την μία απέναντι στην άλλη όλες τις δυνάμεις, αναπτύσσοντας κάθε φιλελεύθερη τάση τους προς την ανεξαρτησία. Έχουμε ενθαρρύνει για το σκοπό αυτό κάθε επιχείρηση, έχουμε εξοπλίσει όλα τα κόμματα, έχουμε καταστήσει την εξουσία στόχο όλων των φιλοδοξιών. Έχουμε μετασχηματίσει σε κονίστρες τα κράτη στα οποία αναπτύσσονται διαμάχες. Σε λίγο οι ταραχές και οι χρεωκοπίες θα εμφανιστούν παντού. Οι αστείρευτες φλυαρίες έχουν μεταβάλλει τις συνεδριάσεις των κοινοβουλίων και τις πολιτικές συγκεντρώσεις σε ρητορικές παλαίστρες.

Οι λαοί είναι δεσμευμένοι στην βαριά εργασία ισχυρότερον παρ’ όσον εδέσμευεν αυτούς η αιχμαλωσία και η δουλεία. Ηδύνατο κανείς να απελευθερωθή της αιχμαλωσίας και της δουλείας κατά ένα ή άλλον τρόπον. Ηδύνατο κανείς να συνθηκολογήση με αυτά, αλλά δεν δύναται να απαλλαγεί εκ της αθλιότητος του. Τα δίκαια, τα οποία έχομεν εγγράψει στις νομοθεσίες είναι εικονικά, για τις «μάζες», και ουχί πραγματικά. Όλα ταύτα τα δήθεν «δίκαια του λαού», δεν υφίστανται παρά εις την φαντασίαν. Δεν είναι ποτέ πραγματοποιήσημα. Τι σημαίνει δια τον άπορον εργατικόν, τον κεκυρτωμένον επί της επιμόχθου εργασίας του, τον συντετριμμένον υπό της τύχης του, το εις τους φλύαρους διδόμενον δικαίωμα να φλυαρώσι, το εις τους εφημεριδογράφους διδόμενον δικαίωμα να γράφωσι παντοειδείς μωρίας, και εν ταυτώ πράγματα σοβαρά, αφού οι άποροι δεν προσπορίζονται άλλες ωφέλειες εκ της νομοθεσίας παρά τα άθλια ψιχία, τα οποία τοις ρίπτομεν εκ της τραπέζης μας, εις αντάλλαγμα ευνοϊκής ψήφου εις τα παραγγέλματα μας, εις τα όργανα μας, εις τους πράκτορας μας; Τα δημοκρατικά δίκαια για τους δύσμοιρους αυτούς είναι πικρή ειρωνία· ανάγκη σχεδόν καθημερινής εργασίας δεν τοις επιτρέπει να απολαύσουν αυτών απεναντίας δε τοις αφαιρούσι την εγγύησιν σταθερού και ασφαλούς κέρδους, θέτοντα αυτούς υπό την εξάρτησιν των απεργιών των πατρώνων ή των συντρόφων των.

Υπό την καθοδήγηση μας ο λαός έχει καταστρέψει την αριστοκρατία, η οποία ήταν η προστάτρια του και η φυσική μήτηρ τροφός του, της οποίας το συμφέρον είναι συνυφασμένο με την ευημερία του λαού. Τώρα, όποτε η αριστοκρατία είναι κατεστραμμένη, ο λαός έπεσεν υπό τον ζυγόν των τυχαρπάστων, τών πλουτισάντων λωποδυτών, οίτινες τον καταπιέζουσιν ανηλεώς. Θα εμφανισθούμε ως απελευθερωτές του εργάτη εκ του ζυγού τούτου, όταν θα του προτείνουμε να εισέλθει στις τάξεις της στρατιάς των σοσιαλιστών, των κομμουνιστών, των αναρχικών, τους οποίους υποστηρίζουμε πάντοτε υπό το πρόσχημα αλληλεγγύης μεταξύ των μελών του κοινωνικού μασωνισμού ημών. Η αριστοκρατία, η οποία απήλαυε, δικαιωματικώς, της εργασίας των εργατικών, είχε συμφέρον να ήσαν ούτοι χορτασμένοι, υγιείς και ισχυροί. Το συμφέρον μας απεναντίας είναι να εκφυλίζονται oι χριστιανοί. Η δύναμη μας έγκειται εις την χρονία πείνα και στην αδυναμία του εργάτη, διότι πάντα ταύτα τον υποδουλώνουν στην θέλησή μας και διότι ούτω δεν θα έχει ούτε ισχύ, ούτε ενεργητικότητα δια να αντισταθεί στην θέληση αυτή. Η πείνα δίδει στο κεφάλαιο επί του εργάτου περισσότερα δικαιώματα παρ’ όσα τοιαύτα ελάμβανε η αριστοκρατία εκ της μοναρχικής και νομίμου εξουσίας.
Δια της αθλιότητος και του φθονερού μίσους, το οποίον η πείνα αυτή παράγει, χειριζόμενοι τα πλήθη, κάνουμε χρήση των χειρών των δια να κατασυντρίψουμε εκείνους οι οποίοι ανθίστανται στους σκοπούς μας. Όταν θα έλθει ο καιρός δια τον παγκόσμιο ηγεμόνα μας να στεφθεί, αυτές οι χείρες θα σαρώσωσι παν ό,τι θα ηδύνατο να του είναι εμπόδιον.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9
Η διαίρεση του λαού σε κόμματα τους έχει υποτάξει όλους στην διάθεσή μας, διότι, για να υποστηρίξει κάποιος μια ανταγωνιστική πάλη, χρειάζεται χρήμα, και το χρήμα βρίσκεται ολόκληρο στα χέρια μας. Βάλαμε χέρι στη δικαιοσύνη, στις εκλογές, στον τύπο, στην ατομική ελευθερία και προπαντός στην εκπαίδευση και την ανατροφή, οι οποίες είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της ελεύθερης ύπαρξης.

Μετά από όλα αυτά εσύ επιμένεις να είσαι δημοκράτης;