Α. Ανδρόνικος: Μπεναρόγια, Μαρξ και Ρότσιλντ

Ποιος είναι ο Αβραάμ Μπεναρόγια – Χρήσιμη αναδρομή στην Πρώτη Διεθνή – Μαρξ και Ρότσιλντ – Το Εβραϊκό Ιδεώδες της Κοσμοκρατορίας – Πως εφαρμόστηκε ο Μαρξισμός στην Ρωσία

Ότι ο κομμουνισμός είναι εβραϊκή έμπνευση και εκτέλεση αποδεικνύεται και από τον πρωτεύοντα ρόλο τον οποίο παίζουν ορισμένοι Ισραηλίτες και στον ελληνικό κομμουνισμό και ο οποίος πολλές φορές απογυμνώθηκε παρά τις εξαιρετικές προφυλάξεις που λαμβάνει.

Ορίστε μερικές αποδείξεις.

  1. Δεν είναι λίγοι οι οποίοι γνωρίζουν ότι ο ευφυέστατος Ισραηλίτης κ. Αβραάμ Μπεναρόγια, δαιμόνιος στην αντίληψη και δραστηριότητα, είναι ο πατέρας του ελληνικού κομμουνισμού. Αυτός γεννήθηκε στην Βουλγαρία μετοίκησε στην Θεσσαλονίκη όπου συστάθηκε ο πρώτος πυρήνας του μπολσεβικισμού, και μεταφυτεύτηκε αργότερα στην Αθήνα. Η βουλγαρική καταγωγή του ίσως δεν είναι ξένη προς όλες τις ανθελληνικές ραδιουργίες του στο μακεδονικό ζήτημα. Οι Έλληνες εργάτες, όλοι οι τίμιοι και αθώοι Έλληνες εργάτες πρέπει να γνωρίζουν ότι ο κύριος ιδρυτής του ελληνικού κομμουνισμού είναι Ισραηλίτης από τη Βουλγαρία.
  2. Ο αντιστράτηγος κύριος Οθωναίος του οποίου είναι γνωστή η θετική αντίληψη και ο άκαμπτος χαρακτήρας, βεβαίωσε ότι «οι κομμουνιστές της Θεσσαλονίκης ενισχύονται πολύ από το Ισραηλιτικό στοιχείο το οποίο πλειονοψηφεί μεταξύ αυτών στις εν γένει συγκεντρώσεις τους οι Ισραηλίτες είναι πάντοτε τα τρία τέταρτα». («Έθνος» της 22ης Ιανουαρίου 1925).
  3. Ο διευθυντής της αστυνομίας Θεσσαλονίκης κ. Καλοχριστινάκης βεβαίωσε επίσης ότι ο κομμουνισμός έχει στην Θεσσαλονίκη σπουδαίο κέντρο, συνδεόμενο με τα άλλα κομμουνιστικά κέντρα της Βαλκανικής και της Ευρώπης, ιδίως με την Μόσχα· «εδώ το μεγαλύτερο μέρος των μελών του είναι Ισραηλίτες». («Έθνος» 23 Ιανουαρίου 1925).
  4. Επίσης είναι άξιο μεγάλης προσοχής το γεγονός ότι στις τελευταίες κομμουνιστικές ταραχές των Τρικάλων μετείχαν τέσσερις γυναίκες Εβραίες. Τι ζητούσαν αυτές στις διαδηλώσεις;
  5. Την 2 Φεβρουαρίου ο ασύρματος Μόσχας ανήγγειλε την επάνοδο στην Ρωσία πολυάριθμων ομάδων Εβραίων, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί στην Παλαιστίνη.

 

Οι κατηγορούμενοι στο εδώλιο και το λαϊκό ακροατήριο

Νομίζω ότι η παρένθεση αυτή σχετικά με τον ελληνικό κομμουνισμό ήταν απαραίτητη για να τονιστεί ακόμα περισσότερο, εάν υπάρχει ανάγκη μετά τις αποδείξεις τις οποίες παρέταξα στα πρώτα άρθρα μου, η καθαρή εβραϊκή έμπνευση στην κομμουνιστική κίνηση.
Και επειδή ίσως θα βρισκόντουσαν συζητητές καλής πίστεως, οι οποίοι θα αντιτάσσουν σ’ αυτό ότι δέχονται μεν ότι ο κομμουνισμός είναι πράγματι εβραϊκή σύλληψη, αλλά αδιαφορούν γι’ αυτό, εξετάζουν το ζήτημα μόνο από επιστημονική άποψη, είμαι υποχρεωμένος να ανατρέξω εν συντομία στα πραγματικά αίτια τα οποία γέννησαν την πρώτη Διεθνή (1847) και το περίφημο μανιφέστο του Μάρξ. Μόνο η βαθιά μελέτη των γεγονότων εκείνων μπορεί να χύσει φως στις αποφάσεις και τις ενέργειες της τρίτης Διεθνούς, της οποίας σημαιοφόρος και πιστός εκτελεστής είναι ο ρωσικός μπολσεβικισμός.

Παραπέμπω τους αναγνώστες μου και ιδιαίτερα τον κ. Σοφιανόπουλο σε έργα εβραϊκά για να μη θεωρηθεί η πηγή των πληροφοριών μου ύποπτη.

Η δωδεκάτομη «Εβραϊκή Εγκυκλοπαίδεια», η οποία εκδόθηκε στα ρωσικά στην Πετρούπολη υπό την αιγίδα του Εβραίου πολυεκατομμυριούχου βαρόνου Γκίνσμπουργκ, τονίζει ως γνωστόν ότι κάθε τι που διακρίνει σήμερα τον ευρωπαϊκό πολιτισμό οφείλεται στον εβραϊσμό. Ο τρίτος τόμος του ογκώδους αυτού συγγράμματος αφιερώνεται στον Μαρξ και εν γένει στην δράση των Εβραίων διανοούμενων του ΙΘ’ αιώνα. Ο Μαρξ ήταν Εβραίος ονομαζόμενος πραγματικά Κέσελ Μόρντοχαϊ. Ήταν συγχρόνως τέκτονας, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι όλοι οι τέκτονες ή όλοι οι Εβραίοι και όλες οι τεκτονικές στοές ήταν υπεύθυνοι για τις ενέργειές του.
«Την εποχή εκείνη», γράφει η Εβραϊκή Εγκυκλοπαίδεια, «όλοι οι νέοι Εβραίοι όχι μόνο της Γερμανίας, αλλά και της Γαλλίας, υποστήριζαν την γνώμη ότι μετά την παροχή πολιτικών δικαιωμάτων στους Εβραίους, όλων σχεδόν των ευρωπαϊκών Κρατών, – αποτέλεσμα της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 – ήταν καιρός να πάψει η μυστική, η σκοτεινή και η μυστικοπαθής εργασία στις εβραϊκές μασονικές στοές και ότι έπρεπε η εργασία αυτή να λάβει τον υπόλοιπο χαρακτήρα της δημοσιότητας. Ο Μαρξ, δαιμονικά ευφυής, τέθηκε επικεφαλής της κίνησης αυτής των νέων Εβραίων μασόνων». Αναλαμβάνοντας το 1842 σε ηλικία 25 ετών καθήκοντα αρχισυντάκτη της «Ρηνανικής Εφημερίδας» υποστήριξε αρχές τόσο ριζοσπαστικές ώστε η γερμανική κυβέρνηση απαγόρευσε την έκδοση αυτής την 1 Ιανουαρίου 1843.
Ο Μαρξ μετέβη αργότερα στο Παρίσι και κατόπιν στο Λονδίνο όπου βοήθησε αυτόν χρηματικά ο κεφαλαιούχος βαρόνος Ρότσιλντ, Εβραίος Άγγλος προς εφαρμογή του προγράμματός του. Και τον Νοέμβριο του 1847 συγκλήθηκε στο Λονδίνο η Πρώτη Διεθνής, η οποία ανέθεσε στον Μαρξ και τον Έγκελς να συντάξουν το περίφημο κομμουνιστικό μανιφέστο. Αυτό το σχέδιο των νέων Εβραίων μασόνων εφαρμοζόταν φανερά για την ανατροπή του κοινωνικού καθεστώτος, ενώ οι γέροντες Εβραίοι παρέμεναν συνασπισμένοι στις μυστικές εβραϊκές στοές τους.
Μόλις το 1867 αποφάσισαν να τολμήσουν λίγο, συγκροτούντες την Alliance Israelite Universelle (Παγκόσμια Εβραϊκή Ένωση) με πρόγραμμα και επίφαση μεν εκπαιδευτική, πράγματι όμως εξυπηρετούν το εβραϊκό ιδεώδες της κοσμοκρατορίας. Το δε 1897 συνήλθαν στη Βασιλεία της Ελβετίας αντιπρόσωποι των εβραϊκών οργανώσεων όλης της γης προς συντονισμό των προσπαθειών τους.
Οι αλληλοσπαραγμοί των ευρωπαϊκών λαών, ο παγκόσμιος πόλεμος η εκρίζωση του χριστιανικού, ελληνικού και αρμενικού πολιτισμού στην Μ. Ασία και προπαντός η αποσύνθεση της Ρωσίας αποδεικνύουν περήφανα ότι οι προσπάθειες αυτές δεν απέβησαν άκαρπες. Σ’ ολόκληρο τον εικοστό αιώνα διαπράττονται στην διεθνή πολιτική κονίστρα ανηθικότητες ή απανθρωπιές, οι οποίες δεν διαπράχτηκαν σε καμία εποχή της ιστορίας και οι οποίες με την σημερινή πρόοδο των επιστημών και των τεχνών παραμένουν τελείως ανεξήγητες.

Aπό την σειρά άρθρων του Αριστείδη Ανδρόνικου στον Ελεύθερο Τύπο με τίτλο «Τι είνε μπολσεβκισμός»

πηγή