Ο νεοπαγανισμός χωρίς μάσκα (Α’ μέρος)

Για εθνικούς λόγους είναι αναγκαίο να αποδείξουμε ότι πίσω από το νεοπαγανιστικό κίνημα δεν βρίσκονται κάποιοι ρομαντικοί αρχαιόπληκτοι ούτε κάποιοι εραστές του αρχαίου πνεύματος, ούτε καν νοσταλγοί των ιδανικών του κλασσικού πολιτισμού. Είναι μια επιχείρηση που αργά και σταθερά καλλιεργεί ένα θρησκευτικό εμφύλιο και που καθοδηγείται από τον διεθνή σιωνισμό και τις μασονικές στοές. Τα άτομα τα οποία ανήκουν σε αυτές τις ομάδες των νεοπαγανιστών είναι αναρχικοί, αντιφασίστες, μαρξιστές και άθεοι. Άθεοι που παριστάνουν τους πιστούς των αρχαίων θεών. Τα κείμενα, οι σελίδες τους και οι προσωπικοί λογαριασμοί τους στο Facebook, οι φωτογραφίες και τα βίντεο που κοινοποιούν δεν υμνούν όμως τους θεούς της αρχαιότητος αλλά εξυβρίζουν την θρησκευτική πίστη των Ελλήνων και αποκαλούν όλους τους Έλληνες ιουδαιοχριστιανούς. Αποκρύπτουν όμως πολλά…πάρα πολλά, όπως την εποχή του θρησκευτικού συγκρητισμού και την παρακμή της αρχαίας θρησκείας. Πολλοί θεωρούν ότι πρόκειται για κάποιους λίγους γραφικούς, ακίνδυνους και ηλίθιους. Όμως δεν είναι αυτή η πραγματικότητα. Το ζήτημα αυτό δεν είναι τόσο θρησκευτικό – κι ας έχει τον μανδύα της θρησκευτικότητος – είναι ζήτημα καθαρά εθνικό! Κι εδώ αναλαμβάνουμε δράση για να αφυπνίσουμε τους εθνικιστές που έχουν εξαπατηθεί από την ανήθικη προπαγάνδα των μασωνοκινούμενων νεοπαγανιστών.

Ήταν τέτοια η θρησκευτική παρακμή της Αθήνας που είχαν φτάσει στο σημείο να ξεφτιλίσουν τα Ελευσίνια Μυστήρια ονομάζοντας τον Δημήτριο τον Πολιορκητή και τον πατέρα του Αντίγονο «θεούς σωτήρες». Γράφει ο Πλούταρχος: «πρῶτοι μὲν γὰρ ἀνθρώπων ἁπάντων τὸν Δημήτριον καὶ Ἀντίγονον βασιλεῖς ἀνηγόρευσαν […] μόνοι δὲ σωτῆρας ἀνέγραψαν θεούς, καὶ τὸν ἐπώνυμον καὶ πάτριον ἄρχοντα καταπαύσαντες». (Πλουτάρχου Βίοι Δημήτριος 10,3-5) Κι αν αυτά δεν σας αρκούν, το πράγμα δεν έχει πάτο. Τον Δημήτριο οι Αθηναίοι αποφάσισαν να υποδέχονται με τιμές που αποδίδονταν μόνο στη Δήμητρα και τον Διόνυσο και τα Διονύσια ονόμασαν Δημήτρια. Τον αναγόρευσαν σε αδελφό της θεάς Αθηνάς και του πρόσφεραν ως κατοικία του τον Παρθενώνα !!! Κι αν τόσο πονούν οι νεοπαγανιστές για τον Παρθενώνα που έγινε ναός χριστιανικός κι ονομάστηκε Παναγιά Αθηνιώτισσα, δεν φαίνεται να πονούν το ίδιο που είχε γίνει πορνείο – κοινώς μπουρδέλο – από τον Δημήτριο. Γράφει ο Πλούταρχος: «τοσαύτην ὕβριν εἰς παῖδας ἐλευθέρους καὶ γυναῖκας ἀστὰς κατεσκέδασε τῆς ἀκροπόλεως, ὥστε δοκεῖν τότε μάλιστα καθαρεύειν τὸν τόπον, ὅτε Χρυσίδι καὶ Λαμίᾳ καὶ Δημοῖ καὶ Ἀντικύρᾳ ταῖς πόρναις ἐκείναις συνακολασταίνοι» (Πλουτάρχου Βίοι Δημήτριος 24.1.3-24.2.1).

Η προπαγάνδα βέβαια των νεοπαγανιστών αυτά τα αποκρύπτει. Οι εθνικιστές όμως είναι εδώ δυστυχώς για αυτούς!

Θα τους υπενθυμίσουμε και τον θρησκευτικό συγκρητισμό που εμφανίστηκε στους ελληνιστικούς χρόνους. Άρχισαν να εισάγονται θεοί εξ ανατολάς και αιγυπτιακοί θεοί όπως ο Άμμων, η Ίσις, ο Σαβάζιος και στην Δήλο ανεγείροντο ναοί του Σάραπι και του Άνουβι. Τα Ελευσίνια Μυστήρια αποδόθηκαν στην Ίσιδα. Ο συγκρητισμός εμφανίστηκε ως ένα κίνημα αναζήτησης κοινών ή παρομοίων χαρακτηριστικών των θρησκειών που στόχο είχε την κατασκευή ενός κράματος θρησκευτικών ενοτήτων. Γράφει ο Πλούταρχος στο Περί Ίσιδος και Οσίριδος: «ἐπεὶ δὲ κομισθεὶς ὤφθη, συμβαλόντες οἱ περὶ Τιμόθεον τὸν ἐξηγητὴν καὶ Μανέθωνα τὸν Σεβεννύτην Πλούτωνος ὂν ἄγαλμα τῷ Κερβέρῳ τεκμαιρόμενοι καὶ τῷ δράκοντι πείθουσι τὸν Πτολεμαῖον, ὡς ἑτέρου θεῶν οὐδενὸς ἀλλὰ Σαράπιδός ἐστιν· οὐ γὰρ ἐκεῖθεν οὕτως ὀνομαζόμενος ἧκεν, ἀλλ´ εἰς Ἀλεξάνδρειαν κομισθεὶς τὸ παρ´ Αἰγυπτίοις ὄνομα τοῦ Πλούτωνος ἐκτήσατο τὸν Σάραπιν». (28, 362). Όλα αυτά δηλώνουν μια θρησκευτική σύγχυση η οποία είχε τις ρίζες της στην παρακμή. Η αθεϊα ήταν επίσης ένα φαινόμενο το οποίο είχε αρχίσει να ριζώνει στον αρχαίο κόσμο με την φιλοσοφία του Επίκουρου και του Λουκρήτιου που καλλιεργούσαν τον υλισμό. Πλήθος νεοπαγανιστών προπαγανδίζουν την φιλοσοφία του Επίκουρου ενώ έχουν θέσει στο περιθώριο την πλατωνική φιλοσοφία. Έφεραν μάλιστα στο προσκήνιο έργα αντιχριστιανικά όπως του Κέλσου κι αυτό βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαίο για τους εβραιοκινούμενους νεοπαγανιστές. Ο Εβραίος συγγραφέας Μπερνάρ Λαζάρ στο βιβλίο του Αντιεβραϊσμός γράφει: «Οι Εβραίοι είναι οι πρώτοι που υπέβαλλαν σε κριτική τα σύμβολα και τις πεποιθήσεις του χριστιανισμού. Η εβραϊκή αντιχριστιανική πολεμική βασίσθηκε σε αυτό καθώς και σε θετικιστικά επιχειρήματα εάν μπορώ να τα χαρακτηρίσω έτσι. Έχουμε ένα πρότυπο αυτών των τελευταίων στο Κατά Κέλσου του Ωριγένη, γνωρίζουμε όμως ότι ο Κέλσος έχει δανειστεί τις ορθολογιστικές αντιρρήσεις του από τους Εβραίους της εποχής του». Αυτό που ομολογεί ο Λαζάρ επιβεβαιώνει όσα λένε τα Πρωτόκολλα των Σιωνιστών: «Οι φιλόσοφοι μας θα συζητήσουν όλα τα ελαττώματα των χριστιανικών δοξασιών αλλά δεν θα αμφισβητήσει κανείς ποτέ τη δική μας γιατί δεν θα τη γνωρίζει σε βάθος κανένας εκτός από μας» (14ο Πρωτόκολλο)

Συνεχίζεται…