Ο νεοπαγανισμός χωρίς μάσκα (Δ’ μέρος)

Ένα άλλο όπλο που χρησιμοποιούν οι νεοπαγανιστές για να ισχυροποιήσουν την αντιχριστιανική τους προπαγάνδα είναι αποσπάσματα από τα βιβλία του Νίτσε. Είναι γνωστό ότι ο Νίτσε μαχόταν τον χριστιανισμό. Δυστυχώς όμως για τους νεοπαγανιστές μαχόταν κάθε ιδέα περί δημοκρατίας και ισότητας και γενικότερα τους Εβραίους. Αυτά τα αποκρύπτουν διότι δεν τους συμφέρουν. Ένα δείγμα των όσων έλεγε περί ισότητας και ελευθερίας βρίσκεται στο βιβλίο του με τίτλο Το λυκόφως των ειδώλων:

«Το δόγμα είναι η Ισότητα ! Αλλά δεν υπάρχει δηλητήριο πιο φαρμακερό. Επειδή φαίνεται ότι είναι το κήρυγμα της δικαιοσύνης, ενώ είναι το τέλος κάθε δικαιοσύνης».
«Ελευθεριότης: με άλλα λόγια αποκτήνωση κατά μάζες».
«»Ελευθερία, ελευθερία όχι αγαπητοί !» Το να είσαι εγκατελειμμένος στα ένστικτα σε μια εποχή σαν την δική μας, αυτό είναι ένα μοιραίο περισσότερο».
Κάθε άλλο παρά φιλελεύθερος, ενάντια στην ατομική ελευθερία, ο Νίτσε είπε:
«Σήμερα δεν θα μπορούσαμε να δώσουμε υπόσταση στο άτομο παρά μόνο αν το περιορίζαμε: Δυνατόν δηλαδή ολόκληρο. Εν τούτοις έγινε το αντίθετο. Η απαίτηση ανεξαρτησίας, ελευθέρας αναπτύξεως, ασυδοσίας αναπτύχθηκε με την μεγαλύτερη θέρμη, από αυτούς ακριβώς που δεν θα ήταν αρκετοί να τους επιβληθεί οποιοσδήποτε χαλινός. Αυτό αληθεύει στα πολιτικά, αληθεύει και στην τέχνη. Αλλά αυτό είναι ένα σύμπτωμα παρακμής: Είναι η σύγχρονη αντίληψη μας της »ελευθερίας», είναι μια απόδειξη παραπάνω για τον εκφυλισμό των ενστίκτων».

Αντίθετα σε όλα αυτά, οι νεοπαγανιστές υποστηρίζουν πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ενάντια σε κάθε περιορισμό του ατόμου κι ότι αυτό τον περιορισμό τον επέβαλλε ο χριστιανισμός. Υποστηρίζουν την ομοφυλοφιλία, την μέθη, τον φεμινισμό και μάχονται τον εθνικισμό και τον φυλετισμό. Αποκρύπτουν τα όσα έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι για όλα αυτά και υποστηρίζουν πως εκείνοι ήταν δημοκράτες ενώ ο χριστιανισμός πρόδρομος του Φασισμού. Η αλήθεια είναι ότι στην εποχή μας οι χριστιανικές αρχές και οι αντιλήψεις σχετικά με τα παραπάνω είναι ένας πολιτισμός τον οποίο οι εθνικιστές θέλουμε να διατηρήσουμε. Σε ένα εθνικό κράτος οι ομοφυλόφιλοι, οι μεθύστακες και ο φεμινισμός δεν έχουν θέση. Δεν έχουν όμως θέση και στον χριστιανισμό κι εδώ είναι η ταύτιση της χριστιανικής θρησκείας με τον εθνικισμό. Μερικά παραδείγματα από την Καινή Διαθήκη:

«Μην πλανάστε. ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτρες, ούτε μοιχοί ούτε θηλυπρεπείς ομοφυλόφιλοι ούτε αρσενοκοίτες ομοφυλόφιλοι, 10 ούτε κλέφτες ούτε πλεονέκτες, ούτε μέθυσοι ούτε υβριστές ούτε άρπαγες δε θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού». (Προς Κορινθίους Α’)
«Αλλά για τους δειλούς και άπιστους και βδελυρούς και φονιάδες και πόρνους και μάγους και ειδωλολάτρες και για όλους τους ψεύτες, το μέρος τους θα είναι μέσα στη λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι» (Αποκάλυψις Ιωάννου, 21,8)
«Έξω οι ομοφυλόφιλοι και οι μάγοι και οι πόρνοι και οι φονιάδες και οι ειδωλολάτρες και καθένας που αγαπά και πράττει το ψεύδος». (Αποκάλυψις Ιωάννου 22,15)

Καθένας που αγαπά και πράττει το ψεύδος λέει ο απόστολος Ιωάννης. Ποιος λαός πράττει το ψεύδος και το αγαπά; Λένε τα πρωτόκολλα των σιωνιστών: «Το σύνθημά μας είναι: Η ισχύς και η υποκρισία» (Πρωτόκολλο πρώτο). Ας δούμε τι λέει ο Ιησούς στους Ιουδαίους:
«Αν ο Θεός ήταν Πατέρας σας, θα αγαπούσατε εμένα, γιατί εγώ από το Θεό εξήλθα και έχω έρθει. Επειδή, επίσης, δεν έχω έρθει από τον εαυτό μου, αλλά εκείνος με απέστειλε. Γιατί δεν καταλαβαίνετε τη λαλιά τη δική μου; Επειδή δε δύναστε να ακούτε το λόγο το δικό μου! Εσείς είστε από τον πατέρα σας, το Διάβολο, και τις επιθυμίες του πατέρα σας θέλετε να κάνετε. Εκείνος ήταν ανθρωποκτόνος από την αρχή και δεν έχει σταθεί στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει αλήθεια μέσα του. Όταν λαλεί το ψεύδος, από τα δικά του λαλεί, γιατί είναι ψεύτης και ο πατέρας του ψεύδους. Εμένα, όμως, επειδή λέω την αλήθεια, δε με πιστεύετε. Ποιος από εσάς με ελέγχει για αμαρτία; Αν λέω αλήθεια, γιατί εσείς δε με πιστεύετε; Όποιος είναι από το Θεό ακούει τα λόγια του Θεού. Γι’ αυτό εσείς δεν ακούτε: γιατί δεν είστε από το Θεό» (8, 42 – 47)

Και δεν ξεχνάμε βέβαια πως ο Ιησούς τους αποκαλεί «όφεις και γεννήματα εχιδνών» και η αλήθεια βρίσκεται στο Περί Ίσιδος και Οσίριδος του Πλούταρχου: «Εφτά μέρες κράτησε η φυγή του Τυφώνα (τιτάνας εχθρός του Ολυμπίου Διός) πάνω σε γάιδαρο μετά τη μάχη και, όταν αυτός σώθηκε, γέννησε τον Ιεροσόλυμο και τον Ιουδαίο». Ο Τυφώνας βάσει των μύθων των Ελλήνων γέννησε όλα του τα παιδιά με την Έχιδνα, όλα τα τέρατα που πολεμάει ο Ηρακλής στους άθλους του είναι παιδιά αυτών των δύο. Ο Ηρακλής πολέμησε το τιτανικό μέρος της ψυχής, τα ψυχικά πάθη δηλαδή, για να φτάσει στην θέωση. Όντως οι Ιουδαίοι έχουν σχέση με όσα αναφέρει ο Πλούταρχος διότι μας λέει ο Διόδωρος Σικελιώτης: «ο Αντίοχος που ονομάστηκε Επιφανής, όταν νίκησε τους Ιουδαίους, είχε μπει στο άδυτο του ιερού του θεού, όπου μόνο ο ιερέας επιτρεπόταν να μπει. Βρίσκοντας εκεί το πέτρινο άγαλμα ενός άντρα με πυκνά γένια καθισμένου πάνω σε γάιδαρο και κρατώντας ένα βιβλίο στα χέρια, υπέθεσε ότι ήταν το άγαλμα του Μωυσή που είχε κτίσει τα Ιεροσόλυμα και συστήσει το έθνος των Ιουδαίων και που επιπλέον είχε υπάρξει ο νομοθέτης των μισάνθρωπων και παράνομων εθίμων τους. Και επειδή ο Αντίοχος ένιωσε αποστροφή για αυτή την μισανθρωπία εναντίον όλων των εθνών, επιδίωξε με ζήλο να καταστρέψει όλες τις παραδοσιακές τους πρακτικές». Όμως σε νομίσματα και αγγεία της αρχαίας Ελλάδος ο Διόνυσος – που όπως είδαμε είναι ίδιος με τον θεό των Ιουδαίων – εμφανίζεται πάνω σε ένα γάιδαρο κρατώντας κάνθαρο, το σκεύος στο οποίο έπιναν κρασί και μεθούσαν!

1211-w-600

Ίσως το θέμα που αναπτύξαμε να είναι ανεξάντλητο. Αλλά όπως και στην αρχή τονίσαμε πως για μας το θέμα δεν είναι θρησκευτικό αλλά καθαρά εθνικό, οφείλουμε να το τονίσουμε και στο τέλος του άρθρου. Σκοπός μας δεν είναι μια θεολογική προσέγγιση του θέματος διότι εμείς ασκούμε πολιτική, μια πολιτική καθαρά εθνικιστική. Για τον λόγο αυτό δεν θα επεκταθούμε σε θρησκευτικές αναλύσεις και περαιτέρω αποσπάσματα των Ευαγγελίων ή από βιβλία αγίων. Μόνος μας σκοπός ήταν να δείξουμε τον εχθρό πίσω από την μάσκα του. Κι ο εχθρός του έθνους έχει φροντίσει να έχει πολλές μάσκες και μία από αυτές είναι του νεοπαγανισμού. 

Τέλος, για τους εθνικιστές που έχουν πιστέψει πως στο Βυζάντιο ο ελληνισμός χάθηκε, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε τι έλεγε ο μεγαλύτερος ελληνολάτρης εθνικιστής, ο Περικλής Γιαννόπουλος:

«Καὶ εἶνε τῶν ἀδυνάτων ἀδύνατον νὰ μὴ ἀναφανῇ ὁλόκληρος ἡ Βυζαντινή μας Περίοδος, νὰ μὴ ἀναστηλωθῇ καὶ ἀναβιβασθῇ ὁλόκληρος εἰς τὴν θέσιν της τὴν ἀληθινήν, εἴτε τοΰ Σκυλόφραγκου ξεστραβονομένου μόνου του, εἴτε ἡμῶν ξεστραβονώντων αὐτόν, νὰ μὴ ἀποδειχθῇ ἀδιασείστως Ἀδελφὴ Ὁμοούσιος καὶ Ἰσότιμος μὲ τὴν Ἀρχαίαν μας, νὰ μὴ ἀναγνωρισθῇ ὡς ὁ εἷς καὶ ὁ μόνος Πολιτισμὸς τῆς Γῆς, ὁ ΙΔΙΚΟΣ ΜΑΣ, ὁ μέχρι τῆς Πτώσεως, καὶ ὁ μόνος Ἄνθρωπος, Ἐξανθρωπιστής, Ἐκπολιτιστής, ὁ Ἕλλην, αὐτὸς ὁ Βυζαντινὸς Ἕλλην».

«Διότι ὅση εἶνε ἡ δύναμις τοῦ Χριστιανισμοῦ ἄνευ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἄλλη τόση εἶνε καὶ ἡ τοῦ Ρωμαϊσμοῦ. Καὶ εἶνε γελοιοδέστερον τοῦ γελοίου νὰ γίνεται λόγος περὶ Ρωμαϊκότητος ἠμῶν ὅσον καὶ περὶ Χριστιανικότητος, ἀφοῦ μόνον Ἐλληνοποίησις καὶ τῶν δύο Ξενισμῶν ἔγινε».

Αν λοιπόν οι Έλληνες εθνικιστές απορρίπτουν το Βυζάντιο και την Κωνσταντινούπολη, απορρίπτουν και την Μεγάλη Ιδέα. Κι όταν ο Ίων Δραγούμης βρέθηκε στην Πόλη διαπίστωσε ότι δεν του είχαν μάθει τίποτα για τον Βυζαντινό μας Πολιτισμό:

«Τι να θυμηθώ πρώτα στον Ιππόδρομο; Τον Κωνσταντίνο, τον Ιουστινιανό, τους Ισαύρους, ή τον καιρό που άφιναν και γίνουνταν ερείπια ο τόπος αυτός της ζωής και της ταραχής; Αυτός ο καιρός είναι πιο σιμά μου. Όταν ξέπεφτε το κράτος και ο Ιππόδρομος, βασίλευαν οι Κομνηνοί και οι Παλαιολόγοι και ήταν οι ελληνικότεροι από τους βασιλιάδες. Πολεμούσαν, οι άτυχοι, πολεμούσαν να βαστάξουν κάτι, κοίταζαν να βρουν αλλού βοήθεια, και Φράγκοι να γίνουν ίσως για να σώσουν το κράτος θέλησαν, την αδυναμία τους την έβλεπαν, τη δύναμη την ένοιωθαν, και τίποτε δεν έκαναν. Σας αγαπώ, ω τελευταίοι βασιλιάδες, γιατί είστε Έλληνες και δυστυχισμένοι. Αν με είχαν μάθει καλλίτερα την ιστορία μου, τη βυζαντινή, εκείνοι που με μάθαιναν τα γράμματα, θα ήξερα να ξυπνώ περισσότερες ψυχές της περασμένης ζωής. Τώρα, σα λάβα πυρωμένη, χυμίζει από μέσα μου η αξεδιάλυτη, πλεγμένη ιστορία των Αυτοκρατόρων».

Και τώρα διατηρώντας το ελληνικό μας συναίσθημα μαζί με το χριστιανικό οφείλουμε πάντα να κοιτάμε προς την Πόλη. Εκεί είναι η Μεγάλη Ιδέα, εκεί είναι η Μεγάλη Ελλάδα. Είναι ο προορισμός για την Νέα Μεγάλη Αυτοκρατορία των Ελλήνων που θα χτίσουμε πάνω στις παλιές μας ρίζες που δεν ξεχάσαμε ποτέ. Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς είναι η Ελλάδα που περιμένει να αναστηθεί, είπε ο εθνικιστής Μεγαλοϊδεάτης ποιητής Κωστής Παλαμάς! Κι η Ανάσταση αυτή θα έρθει σαν Αστραπή!

Μαρμαρωμένε Βασιλιά, πολύ δε θα προσμένεις.
Ένα πρωί απ’ τα νερά του Βόσπορου κει πέρα
θε να προβάλει λαμπερός, μιας Λευτεριάς χαμένης,
ο ασημένιος ήλιος. Ω, δοξασμένη μέρα!

(Κώστας Καρυωτάκης)

Αίας Δάλιος