Ορθοδοξία και αντισημιτισμός

%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%83%ce%bf%cf%86%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%b1

Από το Πηδάλιο της Εκκλησίας:

Κανόνες των Αγίων Αποστόλων:
Κανόνας Ζ΄: “Αν κάποιος Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος επιτελέσει την άγια ημέρα του Πάσχα πριν από την εαρινή (ανοιξιάτικη) ισημερία μαζί με τους Ιουδαίους, να καθαιρείται”.
Κανόνας ΞΕ΄: “Αν κάποιος κληρικός ή λαϊκός εισέλθει σε συναγωγή Ιουδαίων ή αιρετικών, για να προσευχηθεί, και να καθαιρείται και να αφορίζεται”.
Κανόνας Ο΄: “Αν κάποιος Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος ή οποιοσδήποτε του καταλόγου των Κληρικών νηστεύει μαζί με τους Ιουδαίους ή εορτάζει μαζί τους ή δέχεται από αυτούς φαγητά και ποτά της εορτής τους, είτε τα άζυμα είτε κάτι παρόμοιο, να καθαιρείται, και αν είναι λαϊκός, να αφορίζεται”.
Κανόνας ΟΑ΄: “Αν κάποιος Χριστιανός μεταφέρει λάδι σε ναό ειδωλολατρών ή σε συναγωγή Ιουδαίων κατά τις εορτές τους ή ανάψει λύχνους, να αφορίζεται”.

Κανόνας της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου:
Κανόνας ΙΑ΄: “Κανένας από εκείνους που συγκαταλέγονται στο ιερατικό τάγμα ή λαϊκός να μην τρώει τα άζυμα από τους Ιουδαίους, ούτε να γίνεται φίλος με αυτούς, ή όταν είναι ασθενής, να τους προσκαλεί και να λαμβάνει θεραπεία από αυτούς, ούτε σε δημόσια λουτρά να μην λούζεται καθόλου μαζί τους. Και αν κάποιος επιχειρήσει να πράξει αυτό, αν είναι κληρικός, να καθαιρείται, αν είναι λαϊκός, να αφορίζεται”.

Κανόνας της τοπικής Συνόδου Αντιοχείας :
Κανόνας Α΄: “Όλοι όσοι τολμούν να καταλύουν τον Κανόνα της άγιας και μεγάλης Συνόδου, που συγκροτήθηκε στη Νίκαια, στην παρουσία του ευσεβούς και Θεοφιλέστατου Βασιλιά Κωνσταντίνου σχετικά με την άγια εορτή του Πάσχα, να είναι ακοινώνητοι και απόβλητοι από την Εκκλησία αν επιμένουν να αντιλέγουν σ’ εκείνα που μας έχουν δοθεί καλώς, και αυτά λέγονται για τους λαϊκούς. Αν όμως κάποιος από τους προεστούς της Εκκλησίας, Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος τολμήσει, μετά τον κανόνα αυτόν, να διαφέρει και να επιτελεί το Πάσχα μαζί με τους Ιουδαίους, για να προκαλέσει διαστροφή των λαών και ταραχή των Εκκλησιών, η άγια Σύνοδος από τώρα ήδη αυτόν τον έκρινε ξένο ως προς την Εκκλησία, όχι μόνον εξαιτίας της δικής του αμαρτίας, αλλά και επειδή έγινε αίτιος πολλής διαφθοράς και διαστροφής. Και τέτοιους (η Σύνοδος) όχι μόνον τους καθαιρεί από το να λειτουργούν, αλλά και εκείνους που τολμούν να έχουν κοινωνία μαζί τους μετά την καθαίρεσή τους. Και όσοι καθαιρέθηκαν να αποστερούνται την εξωτερική τιμή, στην οποία μετέχει ο άγιος Κανόνας και το Ιερατείο του Θεού”.

Κανόνας της τοπικής Συνόδου Λαοδικείας :
Κανόνας ΚΘ΄: “Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να ιουδαΐζουν και να σχολάζουν το Σάββατο, αλλά να εργάζονται κατ’ αυτήν την ημέρα, και να προτιμούν την Κυριακή, αν βέβαια δύνανται, για να σχολάζουν ως Χριστιανοί, και αν βρεθούν ιουδαϊστές (ιουδαΐζοντες), ας είναι ανάθεμα από το Χριστό”.
Κανόνας ΛΖ΄: “Δεν πρέπει να λαβαίνουμε τα (εορτινά δώρα) που στέλνουν οι Ιουδαίοι ή οι αιρετικοί μήτε να εορτάζουμε μαζί τους”.
Κανόνας ΛΗ΄: “Δεν πρέπει να λαβαίνουμε άζυμα από τους Ιουδαίους ή να έχουμε κοινωνία στις ασέβειές τους”.

Ο Μ. Κωνσταντίνος απευθύνθηκε με τα εξής λόγια κατά την 1η Οικουμενική Σύνοδο στους επισκόπους, αναφερόμενος στην αλλαγή ημερομηνίας της εορτής του Πάσχα: «Επιθυμούμε να μην έχουμε τίποτε το κοινό με αυτόν τον τόσο μισητό λαό, γιατί ο Λυτρωτής καθόρισε για μας άλλο δρόμο». Και φυσικά μιλούσε σύμφωνα με τη νοοτροπία των Πατέρων της 1ης Οικουμενικής Συνόδου.

e1bc85ceb3ceb9cebfcf82-e1bcb0cf89ceaccebdcebdceb7cf82-e1bd81-cf87cf81cf85cf83cf8ccf83cf84cebfcebccebfcf82

Αποσπάσματα από λόγους του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου:

«Πώς τολμούν οι Χριστιανοί να έχουν και την ελάχιστη συνομιλία με Εβραίους, τους αθλιότερους των ανθρώπων, που είναι λάγνοι, άρπαγες, άπληστοι, δόλιοι ληστές. Μήπως δεν είναι αθεράπευτοι δολοφόνοι, καταστροφείς, δαιμονισμένοι, των οποίων η ακολασία και η μέθη τούς έδωσε τα χαρακτηριστικά του γουρουνιού και του λάγνου τράγου. Ένα πράγμα ξέρουν μόνο, να ικανοποιούν την κοιλιά τους, να μεθούν, να σκοτώνουν και να ακρωτηριάζουν…».
«Η συναγωγή; Δεν είναι μόνο θέατρο και οίκος πορνείας, αλλά και σπήλαιο ληστών, φωλιά θηρίων, τόπος ντροπής και γελοιότητας, κατοικία του Διαβόλου, όπως είναι και οι ψυχές των Ιουδαίων. Πράγματι, οι Ιουδαίοι λατρεύουν το Διάβολο. Οι τελετές τους είναι εγκληματικές και ακάθαρτες. Η θρησκεία τους αρρώστια. Η συναγωγή τους πάλι είναι συνάθροιση εγκληματιών…, άντρο κλεφτών…, σπηλιά διαβόλων, άβυσσος απώλειας… Μισώ και τη συναγωγή τους». «Ο Θεός μισεί τους Ιουδαίους και πάντοτε μισούσε τους Ιουδαίους… Κι εγώ επίσης μισώ τους Ιουδαίους».

Κατά των Ιουδαίων Α’

Πάλι πρόκειται να νηστέψουν οι δειλοί κι απ’ όλους τους ανθρώπους οι πιο ελεεινοί,οι Ιουδαίοι…
Κατά Ιουδαίων Δ’

Εκείνο δηλαδή που κι άλλος προφήτης υπονοώντας έλεγε : »Σα γελάδα νεαρή κυριεύθηκε από οίστρο κι αφήνιασε ο Ισραηλιτικός λαός». Κι ο Ιερεμίας τον ονόμαζε »Ατίθασο μόσχο». Τα τέτοιου είδους όμως ζώα,επειδή δεν είναι κατάλληλα για εργασία θεωρούνται χρήσιμα μόνο για σφαγή. Αυτό ακριβώς έκαναν κι αυτοί,κι αφού έκαναν τους εαυτούς τους άχρηστους για εργασία έχουν γίνει κατάλληλοι για την σφαγή. Για αυτό και ο Χριστός έλεγε »Τους εχθρούς μου που δεν ήθελαν να γίνω βασιλέας τους φέρτε τους εδώ και σφάξτε τους».

Κατά Ιουδαίων Α’

Justinian_I

ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΚΑΤΑ ΕΒΡΑΙΩΝ :
Αφαιρώντας από τον Εβραϊσμό την ρητή νομιμότητα, ο Ιουστινιανός άνοιξε την πόρτα σε καταχρήσεις όπως αυτή που συνέβη στο Βόριον της Βόρειας Αφρικής το 535 όπου ο Ιουδαϊσμός ως θρησκεία κηρύχτηκε παράνομη, οι συναγωγές κλείστηκαν και οι Εβραίοι υποχρεώθηκαν να βαπτιστούν. Αν και εξαίρεση, αυτή η πράξη έκανε μια δυσοίωνη αρχή, και, με τον νέο Κώδικα ο Εβραίος βρισκόταν χωρίς καθόλου νομική υποστήριξη. Η απαγόρευση της Μισνά επιπρόσθετα προανάγγελε το κάψιμο του Ταλμούδ που άρχισε σε μεταγενέστερους χρόνους.
Σε όλους σχεδόν τους τομείς της Εβραϊκής ζωής ο Κώδικας επέφερε περισσότερες δυσκολίες. Οι νόμοι για την δουλεία σκλήρυναν, ένας Εβραίος απαγορευόταν να έχει χριστιανό δούλο ( CJ 1-3-54 ,1-10-2 ) , τα περιουσιακά δικαιώματα περιορίστηκαν ( CJ 1-5-13 Novella 131) oι Εβραίοι αποκλείονταν από δημόσια λειτουργήματα και επίσης από την δικηγορία ( CJ 1-5-12 του 527 μ.Χ.). Απαγορευόταν να είναι μάρτυρες εναντίον Χριστιανών ( CJ 1-5-21). Η Συναγωγή δεν έπρεπε να γιορτάζει το Πάσχα πριν το χριστιανικό Πάσχα.

ΘΕΟΔΟΔΟΣΙΑΝΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ:
Άλλες απαγορευτικές νομοθετικές ρυθμίσεις,γνωστές σαν privilegia odiosa ,υποβάθμισαν την πολιτική θέση των Εβραίων. Αποκλείστηκαν από δημόσια λειτουργήματα,όπως ο στρατός,διοικητικές θέσεις (CT 16-8-24) και κατά καιρούς από τα νομικά επαγγέλματα. Οι γάμοι με Εβραίους θεωρήθηκαν επαίσχυντες ενώσεις μοιχείας και απαγορεύτηκαν με θέσπιση θανατικής ποινής για τους παραβάτες. ( CT 16-8-6,3-7-2) Ένας νόμος του 397 αρνήθηκε στους Εβραίους το δικαίωμα του ασύλου που παραχωρούσε η Εκκλησία ( CT 8-45-2) Toν επόμενο χρόνο τα εβραϊκά δικαστήρια που μέχρι τότε ήταν αρμόδια για όλες τις εβραϊκές υποθέσεις θεωρήθηκαν άκυρα για όλα τα θέματα εκτός από θέματα θρησκείας ( CT 2-1-10) Το 425 όταν καταργήθηκε το Συνέδριο,ο φόρος που δινόταν σε αυτό δεν καταργήθηκε αλλά απλά προστέθηκε στους φόρους που πλήρωναν οι Εβραίοι στην αυτοκρατορία. (CT 16-8-25) Οι πολλές εχθρικές και δυσφημιστικές αναφορές στους Εβραίους και στον Ιουδαϊσμό που υπάρχουν στον Κώδικα υπερβαίνουν τον νομικό χαρακτήρα και απηχούν την ανάλογη φρασεολογία των εκκλησιαστικών κανόνων. Μερικές φορές στον Κώδικα ο Ιουδαϊσμός αναφέρεται ως »διεστραμμένη αίρεση», »δεισιδαιμονία», η Συναγωγή ως »ιερόσυλη σύναξη» και οι Εβραίοι ως »βδελυκτοί».

Από το βιβλίο του Έντουαρντ Φλάννερυ «Η αγωνία των Εβραίων», εκδόσεις Νησίδες

«Οι Εβραίοι τής Τριπολιτσάς καί αυτοί εχάθηκαν μαζύ μέ τούς Τούρκους καί εθανατώθησαν μέ περισσοτέραν εχθρότητα, διότι οι Έλληνες απεστρέφοντο αυτό το Έθνος εκ πατρικής παραδόσεως διά την σταύρωσιν του Ιησού Χριστού, και διά τας νεωστί γενομένας υπ’ αυτών κατά των Ελλήνων ύβρεις είς Κωνσταντινούπολιν καί ιδίως διά τόν εμπαιγμόν τόν οποίον έκαμαν εις τό πτώμα τού απαγχονισθέντος Πατριάρχου Γρηγορίου και δι’ άλλα ακόμη κακά τα οποία αλλού έπραξαν». Φώτιος Χρυσανθόπουλος Απομνημονεύματα, υπασπιστής Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

THE_PANTOKRATOR_2-web.jpg

«Αν ο Θεός ήταν Πατέρας σας, θα αγαπούσατε εμένα, γιατί εγώ από το Θεό εξήλθα και έχω έρθει. Επειδή, επίσης, δεν έχω έρθει από τον εαυτό μου, αλλά εκείνος με απέστειλε. Γιατί δεν καταλαβαίνετε τη λαλιά τη δική μου; Επειδή δε δύναστε να ακούτε το λόγο το δικό μου! Εσείς είστε από τον πατέρα σας, το Διάβολο, και τις επιθυμίες του πατέρα σας θέλετε να κάνετε. Εκείνος ήταν ανθρωποκτόνος από την αρχή και δεν έχει σταθεί στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει αλήθεια μέσα του. Όταν λαλεί το ψεύδος, από τα δικά του λαλεί, γιατί είναι ψεύτης και ο πατέρας του ψεύδους. Εμένα, όμως, επειδή λέω την αλήθεια, δε με πιστεύετε. Ποιος από εσάς με ελέγχει για αμαρτία; Αν λέω αλήθεια, γιατί εσείς δε με πιστεύετε; Όποιος είναι από το Θεό ακούει τα λόγια του Θεού. Γι’ αυτό εσείς δεν ακούτε: γιατί δεν είστε από το Θεό».  Κατά Ιωάννην, 8, 42 – 47

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:

Αίας Δάλιος