Ιωάννης Μεταξάς: «Τον κόσμο δεν τον είδα παρά ως Έλληνας»

Περνώντας τα χρόνια και κοιτάζοντας πίσω μου, βλέπω πως ότι αισθάνθηκα και σκέφθηκα, πάντα ελληνικά το αισθάνθηκα και σκέφτηκα. Τον κόσμο δεν τον είδα παρά ως Έλληνας. Δεν εννοώ τα καθήκοντα μου ως Έλληνα πολίτου προς την Ελληνική Πολιτεία, δεν εννοώ την συμβατική θεωρία του πατριωτισμού, εννοώ τον ψυχικό μου φακό, μέσα από τον οποίο αντιλαμβάνομαι τον κόσμο, ότι ο φακός αυτός είναι ελληνικός.
Ούτε και μπορούσε να είναι άλλος. Γι’ αυτό μπορεί πολλές χώρες άλλες να εθαύμασα και να μου άρεσαν αλλά καμιά δεν αισθάνθηκα και δεν αγάπησα βαθειά εκτός από την Ελλάδα, και ότι εθαύμασα και εξύψωσα σε ξένες φυλές, ήταν ανάγκη της ελληνικής μου ψυχής, που ενόμιζα πως έβλεπα μέσα στις άλλες αυτές φυλές. Μπορεί να ήσαν και αντανάκλασι των ονείρων της ψυχής μου, μπορεί και πραγματικότητες… και αυτά που στην δική μου, ελληνική φυλή επέκρινα και απέρριψα, είναι εκείνα που δεν ήθελα να έχη, εκείνα που θα επιθυμούσα, με την πρόοδο της, να έφευγαν, για να γίνη μεγαλείτερη και καλλίτερη. Σε αυτή την ζωή δεν ημπορεί να είμαι τίποτε άλλο παρά Έλληνας, και δεν εννοώ πολίτης και υπήκοος του Ελληνικού Κράτους, αλλά Έλληνας στο αίσθημα και στην ψυχή, ένα άτομο μέσα στην ατέλειωτη σειρά του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος της ράτσας μου, αλλά άτομο αναπόσπαστο…

Ιωάννης Μεταξάς, Τετράδιο Σκέψεων