Mikis Mantakas…Presente

«Η Νεολαία της Ευρώπης απόψε θα κλάψει

γι’ αυτόν που πέθανε την άνοιξη για την Πίστη του…»

«Uccidere un fascista non a reato» έλεγαν το 1975 οι κομμουνιστές της Ιταλίας. «Το να σκοτώνεις έναν φασίστα δεν είναι έγκλημα». Αυτή η φράση αρκεί για να καταλάβει κανείς τι εστί κομμουνιστής. Με τον τρόπου που σκότωσαν τον Γιώργο και τον Μάνο, σκότωσαν και τον Μίκη Μάντακα, με μια σφαίρα στο κεφάλι. Έχουν γεμίσει οι τοίχοι στους δρόμους με το σύνθημα «φασίστες κουφάλες έρχονται κρεμάλες». Κι ακόμα τα ΜΜΕ του διεθνούς εβραϊσμού μιλούν για εγκληματίες φασίστες. Μιλούν για το μίσος του φασισμού. Για τον κίνδυνο του φασισμού. Κι ουδέποτε καταδικάζουν τις δολοφονίες των φασιστών, των εθνικιστών. Αυτό είναι μια σιωπηρή ομολογία ότι αποδέχονται το σύνθημα «το να σκοτώνεις έναν φασίστα δεν είναι έγκλημα».

Ο Μίκης Μάντακας δολοφονήθηκε στις 28 – 2 – 1975 από χέρι κομμουνιστή.  Έπεσε νεκρός στην πλατεία Risorgimento σε ηλικία μόνο 23 ετών. Η πλατεία άτυπα ονομάζεται από τους εθνικιστές της Ιταλίας «Piazza Μantakas». Ο Μάντακας προτού δολοφονηθεί είχε δεχθεί επίθεση στην Μπολόνια και είχε ξυλοκοπηθεί με αποτέλεσμα να μείνει στο κρεβάτι πάνω από ένα μήνα.

Είχε ενταχθεί  στον «Ε.Σ.Ε.Σ.Ι.», «Εθνικό Σύνδεσμο Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας & Νέων Επιστημόνων Δυτικής Ευρώπης» και το Δεκέμβριο του 1974, έγινε μέλος, με αύξοντα αριθμό 17.101, στο τμήμα σπουδαστών της «F.U.A.N.», «Fronte Universitario di Anzione Nazionale»-«Πανεπιστημιακό Μέτωπο Εθνικιστικής Δράσης»], της φοιτητικής οργανώσεως της Νεολαίας του «Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος» [«M.S.I.-D.N.», «Movimento Sociale Italiano-Destra Nationale».

Μετά την δολοφονία του Μίκη η οικογένειά του προσπάθησε να μην ταυτιστεί ο Μίκης ως μάρτυρας του εθνικισμού και της Ευρώπης δημοσιεύοντας μια επιστολή που έγραφε τα εξής: «…με αποστροφή και βαθειά οδύνη διάβασε τις συκοφαντικές ειδήσεις των Ιταλικών εφημερίδων, σχετικά με τα φρονήματα του νέου. Ο Μιχάλης Μάντακας, γιος του εκδιωχθέντος από τη χούντα Ταξιάρχου Νίκου Μάντακα. Ανατράφηκε με τα Δημοκρατικά ιδανικά της γνωστής για τους αγώνες της και προσφορά της στο Έθνος κρητικής οικογένειας Μάντακα και αποκλείεται να ανήκε σε φασιστική οργάνωση. Το ότι δεν ανήκε στην κομμουνιστική οργάνωση φοιτητών Ιταλίας, έγινε αντικείμενο εκμεταλλεύσεως από τους επιτήδειους. Είναι εγκληματική η στάση όσων προσπαθούν να αμαυρώσουν τη μνήμη ενός απογόνου γνωστής για τα δημοκρατικά της φρονήματα οικογενείας».

Αυτό μας θυμίζει και τον πατέρα του Γιώργου που προτού γίνει ευρωβουλευτής αρνιόταν ότι ο Γιώργος ήταν φασίστας, εθνικιστής ή εθνικοσοσιαλιστής και υποστήριζε ότι δεν συμφωνούσε με την ένταξή του στην γνωστή παράταξη.

Έκτοτε  οι Ιταλοί εθνικιστές  αποκαλούν τον Μίκη «Μάρτυρα της Ευρώπης» και γράφουν το σύνθημα «Avete ucciso l’uomo ma non l’idea» που σημαίνει «σκοτώσατε τον άνθρωπο μα όχι την ιδέα».

Οι Amici del vento  εμπνεύστηκαν από το γράμμα της κοπέλας του Μίκη κι έγραψαν το παρακάτω τραγούδι προς τιμήν του combattante Mantakas:

«Κορίτσι τι περίμενες, μια μέρα όπως τόσες…
Ένα σινεμά, μια πίτσα, να είσαι λίγο μαζί του…
Άντε άνοιξε την πόρτα σου, να μπω να σου μιλήσω…
Ξέρεις, απόψε…στην πλατεία…ήταν πολλοί…και το αγόρι σου είναι νεκρό…
Σκοτώθηκε απόψε…
Είκοσι χρόνια είναι λίγα για να σου ανοίξουν το κεφάλι…
Από το μίσος αυτού που ζηλεύει την Νεολαία μας…
Αυτών που ένα κουρέλι κόκκινο έκαναν σημαία…
Γιατί δεν είχαν το κουράγιο να υπηρετήσουν μια αληθινή…
Η Νεολαία της Ευρώπης απόψε θα κλάψει…
Γι’ αυτόν που πέθανε την άνοιξη για την Πίστη του…
Οι ιδέες φοβίζουν αυτή την κοινωνία…
Αλλά πιο πολύ φοβίζει η Πίστη…
Η Πίστη σε μια πατρίδα, η Πίστη σε μια αγάπη…

Είναι πράγματα πολύ μεγάλα για όποιον δεν έχει πια καρδιά…
Ένα λουλούδι κερασιάς βάλε στα μαλλιά σου…
Βλέποντας σε να περνάς θα σε αναγνωρίσω και…
Ήλιε της Δύσης που δέχεσαι τον φίλο μας…
Γύρνα να φωτίσεις τον αρχαίο μας κόσμο…
Από τους Αιώνιους λόφους επιστρέφουν τ’ άλογα…
Που κουρασμένα φέρνουν τους ήρωες αυτού του κόσμου…
Κορίτσι του φίλου μου, που πέθανε απόψε…
Το λουλούδι στα μαλλιά σου όχι, δεν θα μαραθεί…
Από τον πόνο σου, εμείς θα κάνουμε σημαία…
Στο σκοτάδι της νύχτας μια Φλόγα θα λάμψει…
Θα είναι η δική μας Φλόγα… θα είναι τα δικά σου είκοσι χρόνια.

Η δική μας άνοιξη θα είναι η Ελευθερία…»

Αίας Δάλιος