Αδόλφος Χίτλερ: «Έρμαια της αποτύφλωσης όσοι φυλετιστές διχάζουν θρησκευτικά τον λαό»

hchurch

«Στις ελεύθερες ώρες μου έπαιρνα μαθήματα τραγουδιού στο κόρο της εκκλησίας του Λάμπαχ κι έβρισκα σ’ αυτό μια μοναδική ευκαιρία να μεθώ με τις υπέροχες τελετές». Αδόλφος Χίτλερ

Το ελληνικό έθνος αλλά και όλα τα έθνη της Χριστιανικής Ευρώπης αυτές τις μέρες σύσσωμα εορτάζουν την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών και της Αναστάσεως του Κυρίου. Παρόλα αυτά σήμερα, σε μια εποχή συγχύσεως και παρερμηνειών, ἀθεΐας και ηθικού εκφυλισμού, οι Έλληνες και Ευρωπαίοι χριστιανοί δέχονται χλευαστικές επιθέσεις από μπολσεβίκους, φιλελεύθερους, άθεους, ομοφυλόφιλους, χορτοφάγους, ψευτοπαγανιστές αλλά και από πολλούς δυστυχώς που δηλώνουν εθνικιστές ή φασίστες ή εθνικοσοσιαλιστές! Οξύμωρο δεν είναι οι τελευταίοι να συμμερίζονται και να πράττουν και να λένε τα ίδια με τους αντιφασίστες; Αυτό είναι μια τύφλα που επικρατεί στον σύγχρονο εθνικισμό. Η λέξη «εθνικισμός» προέρχεται από την λέξη «Έθνος» που σημαίνει λαός με κοινά ήθη κι έθιμα. Για ποιον εθνικισμό, φασισμό και εθνικοσοσιαλισμό μιλούν όλοι αυτοί που μέμφονται τις ευρωπαϊκές παραδόσεις και τις αποκαλούν ιουδαϊκές την στιγμή που όλο το αρχαίο πνεύμα οι λαοί της Ευρώπης με πρώτη την Ελλάδα ενσωμάτωσαν στον Χριστιανισμό τις αρχαίες παραδόσεις και την πλατωνική φιλοσοφία μέσω των Πατέρων της Εκκλησίας οι οποίοι ήταν ΜΟΝΟ Έλληνες και μάλιστα είχαν σπουδάσει σε νεοπλατωνικές σχολές; Η ημιμάθεια και η σύγχυση που έχουν επιβάλλει οι νεωτεριστές, οι νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έχει προσβάλλει τους σύγχρονους εθνικιστές που προωθούν τον θρησκευτικό διχασμό. Η Ανάσταση δεν υπάρχει στον Ιουδαϊσμό. Είναι καθαρά παράδοση ελληνική και ευρωπαϊκή. Αθανασία της ψυχής δεν υπάρχει στον Ιουδαϊσμό. Συνεπώς δεν υπάρχει ιουδαιοχριστιανισμός! Πολλοί εξ αυτών είναι σήμερα χιτλερικοί εθνικοσοσιαλιστές. Και κάπου εδώ θα πρέπει να διαβάσουν κάποτε με πολλή προσοχή το «Mein Kampf» αλλά και τις ομιλίες του Αδόλφου Χίτλερ. To κόμμα του Βέλγου αξιωματικού των Waffen – SS, Leon Degrelle, επισήμως λεγόταν Christus Rex, δηλαδή «Χριστός Βασιλεύς», κάτι που επιμένουν να αποσιωπούν πολλοί εθνικοσοσιαλιστές σήμερα.

rexist_party_flag_old_version_by_rossi1994bs-d8rdiby.jpg

Το σύμβολο του κόμματος του Degrelle  φέρει το σύμβολο του Σταυρού!

Ακολουθεί μια επιλογή των όσων είπε ο Φύρερ της Μεσοπολεμικής Γερμανίας:

«Οι θρησκευτικές έριδες, εκείνα τα τελευταία χρόνια έφτασαν σε τέτοιο οξύ σημείο ώστε χιλιάδες φυλετιστές έρμαια της αποτύφλωσης που χτυπά όσους ο Θεός εγκαταλείπει, δεν έβλεπαν πια σε πoιο σημείο τους οδηγεί η ακαταλόγιστη συμπεριφορά τους».

«Συμβαίνει συχνά με τον λαό μας να σκέφτεται με ελαφρότητα πάνω σε πρακτικά θέματα από τα οποία εξαρτάται η ύπαρξη του. Όσον καιρό εμείς φιλονικούσαμε για τα θρησκευτικά μας ζητήματα, οι άλλοι λαοί μοιράζανε τον κόσμο. Κι όσον καιρό το ρατσιστικό κίνημα αναρωτιέται ποιος είναι ο σοβαρότερος κίνδυνος, οι Εβραίοι ή ο »υπεραλπισμός» και αντίστροφα, ο Ισραηλιτισμός καταστρέφει όλα αυτά που αποτελούν τις βάσεις της ύπαρξης μας όσο και της φυλής μας και κατά συνέπεια εκφυλίζει τον λαό μας για πάντα. Και τώρα, μπορώ αναφορικά με αυτούς τους φυλετιστές που παριστάνουν τους αγωνιστές, να κάνω από μέρους του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος και κατά συνέπεια του γερμανικού λαού , με όλη μου την ειλικρίνεια αυτή την προσευχή: »Κύριε, προστάτευσε μας από τέτοιους φίλους, όσο για τους εχθρούς είμαστε σε θέση να τους αντιμετωπίσουμε μόνοι μας»».

Screenshot_2.png

«Έτσι φθάσαμε πια οριστικά στο φθινόπωρο του 1923. Ο παθιασμένος προτεστάντης μπορούσε να αγωνίζεται πλάι στον πιο παθιασμένο καθολικό, χωρίς στο ελάχιστο η συνείδηση του να έρθει σε σύγκρουση με την θρησκευτική του πίστη. Αντίθετα ο κοινός σκληρός τους αγώνας ενάντια στον εξολοθρευτή της Άριας ανθρωπότητας τους έκανε να αλληλοεκτιμούνται και να αισθάνονται φιλία ο ένας για τον άλλο».

«Μολονότι οι Εβραίοι κατάφεραν να πετύχουν το σκοπό τους: Καθολικοί και προτεστάντες αλληλομάχονται τώρα, ενώ ο θανάσιμος εχθρός της ανθρωπότητος και του χριστιανισμού, γελά κάτω από τα μουστάκια του».

«Το να καταστρέφεις το έργο του Θεού, είναι σα να κηρύσσεις τον πόλεμο προς την δημιουργία του Κυρίου και προς την θεία του θέληση. Ακόμη, καθένας πρέπει να δράση – σύμφωνα πάντα με το θρησκευτικό του δόγμα – και όλοι πρέπει να θεωρούν σαν καθήκον τους από τα πιο ιερά, το να εναντιωθούν στον καθένα που με την συμπεριφορά του, τα λόγια ή τις πράξεις του, εγκαταλείπει την ίδια του την θρησκεία και τα κηρύγματα της για να δημιουργήσει εχθρότητες με μια άλλη».

«Έτσι βαθιά μέσα μου είχα μέσα μου είχα ιδιαίτερα σχηματίσει από πάντα την εντύπωση ότι αυτοί οι αυτονομαζόμενοι θρησκευτικοί μεταρρυθμιστές – κατά την παλιά γερμανική συνήθεια – δεν κινούνται από καμιά εσωτερική ανάγκη για την ανασυγκρότηση του λαού μας. Στην πραγματικότητα όλη τους η προσπάθεια στρέφονταν στο πως να αποτρέψουν τον κοινό αγώνα του λαού μας ενάντια στο κοινό και μοναδικό του εχθρό, τον Εβραίο. Αντί να τον καθοδηγήσουν σ’ αυτόν τον αγώνα τον σπρώχνουν σε καταστρεπτικές θρησκευτικές διενέξεις».

Pre-1933-Nazi-Posters-10

«Όποιος σκέπτεται να προβεί σε εκκλησιαστικό ανασχηματισμό από τις θέσεις ενός πολιτικού οργανισμού, αποκαλύπτει μόνο την έλλειψη κατανόησης που τον κατέχει αναφορικά με τα τις θρησκευτικές συνθήκες, ή με τα δόγματα, και μ’ ότι αναφέρεται στην εκκλησία. Είναι η περίπτωση που λέμε ότι δεν μπορούμε να υπηρετούμε συγχρόνως δυο κυρίους, θεωρώ και πιστεύω άλλωστε ότι η εγκαθίδρυση ή η διάλυση ενός θρησκεύματος είναι εγχείρημα πολύ μεγάλο και τελείως ξέχωρο απ’ την εγκαθίδρυση ή την διάλυση ενός κράτους, δεν λέω ενός κόμματος. Βέβαια σε όλες τις εποχές βρέθηκαν άτομα ασυνείδητα που δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν το θρήσκευμα σαν μέσο για πολιτικές ραδιουργίες (γιατί δεν είχαν άλλωστε και τίποτ’ άλλο να κάνουν κάτι τέτοιοι), αλλά είναι το ίδιο σίγουρο πως δεν μπορείς να ζητήσεις ευθύνη απ’ την εκκλησία ή το δόγμα, επειδή μερικοί ουτιδανοί την μεταχειρίσθηκαν για να εδραιωθούν, όπως άλλωστε θα έκαναν με οποιοδήποτε άλλο, που θα τους χρησίμευε να πετύχουν τους ταπεινούς τους σκοπούς.
Αλλά και για μιαν άλλη άποψη ακόμη δεν πρέπει να απονέμουμε ευθύνες στο θρήσκευμα σ’ οποιοδήποτε θρήσκευμα ή εκκλησία, για τα λάθη του καθενός. […] Βρίσκονται φυσικά ακόμη και μέσα στον κλήρο άνθρωποι που χρησιμοποιούν την ιερή αποστολή τους για την εξυπηρέτηση προσωπικών τους φιλοδοξιών, άνθρωποι που μέσα στον πολιτικό στίβο ξεχνούν με επιλήψιμο τρόπο ότι έπρεπε να είναι οι φορείς υψηλών κηρυγμάτων κι όχι οι πρωταγωνιστές δολοπλοκιών και συκοφαντιών. Αλλά για έναν τέτοιον ανάξιο, αντιπαρατάσσονται χίλιοι τίμιοι εκκλησιαστικοί, ολοκληρωτικά πιστοί στην αποστολή τους, που αναδύονται σαν νησίδες πάνω στον βούρκο της βρώμικης κι αναταραγμένης εποχής που ζούμε. Έτσι, πολύ λίγο, σχεδόν καθόλου, δεν έχω το δικαίωμα να κατηγορήσω την εκκλησία, αν ένα πρόστυχο άτομο ντυμένο με το ράσο του ιερωμένου, διαπράττει αδίκημα καθαπτόμενο των ηθών, όπως επίσης δεν έχω το δικαίωμα να την καταδικάσω όταν ένας άλλος, μέσα από τον αριθμό των μελών της, ξεχνά και προδίνει τον λαό του, τουλάχιστον στις μέρες μας, όπου κάθε στιγμή βλέπουμε τέτοιες προδοσίες. Κι ακόμα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις μέρες μας ότι για έναν τέτοιον μόνο εφιάλτη, θα βρούμε χίλιους ιερωμένους που η καρδιά τους ματώνει για τις δυστυχίες που περνά το έθνος τους και που εύχονται για όλους τους συμπατριώτες τους να ‘ ρθει μια μέρα που ο ουρανός θα τους χαμογελάσει ξανά. Σ’ όποιον απαντήσει ότι δεν τίθεται εδώ ζήτημα για μικρά προβλήματα μιας μέρας, αλλά για θέματα αρχής και δόγματος, πρέπει αναγκαστικά να του πούμε: Αν νομίζεις πως είσαι ο εκλεκτός που θα μας πει την αλήθεια κάνε το, αλλά να ‘χεις το θάρρος να το κάνεις όχι από την θέση ενός πολιτικού κόμματος – που θα το χρησιμοποιήσεις σαν υπόβαθρο – αλλά αντικαθιστώντας το άσχημο παρόν με το καλύτερο μέλλον που εσύ θα προτείνεις».

«Η αιώνια φύση εκδικείται αμείλικτα όταν προδίδονται οι εντολές της. Να γιατί πιστεύω ότι πρέπει να ενεργούμε σύμφωνα με τη θέληση του Παντοδύναμου Δημιουργού μας, γιατί: Υπερασπίζοντας τον εαυτό μου ενάντια στους Εβραίους, αγωνίζομαι για να υπερασπιστώ το έργο του Κυρίου».

Mother-Mary-with-the-Holy-Child-Jesus-Christ-Adolf-Hitler.jpg

Πίνακας του Αδόλφου Χίτλερ: «Mother Mary with the Holy Child Jesus Christ»

Ο Χίτλερ, σε ομιλία του προς τον λαό της Στουτγάρδης, στις 15 Φεβρουαρίου 1933, εκφράζεται θετικά για τον Χριστιανισμό κι αρνητικά για την Αθεΐα:

»Σήμερα λένε ότι ο Χριστιανισμός βρίσκεται σε κίνδυνο κι ότι η καθολική πίστη απειλείται. Η απάντησή μου είναι η εξής: Αυτόν τον καιρό, οι χριστιανοί και όχι οι διεθνείς άθεοι, βρίσκονται στο προσκήνιο της Γερμανίας. Δεν μιλώ απλά για τον Χριστιανισμό· ομολογώ ότι δεν θα επιτρέψω ποτέ στον εαυτό μου να συμμαχήσει με τα κόμματα που έχουν ως σκοπό να καταστρέψουν τον Χριστιανισμό. Δεκατέσσερα χρόνια έχουν πάει χέρι χέρι με την Αθεΐα. Ποτέ δεν προκλήθηκε μεγαλύτερη ζημιά στον Χριστιανισμό, απ’ ότι σ’ εκείνα τα χρόνια, όταν τα χριστιανικά κόμματα κυβερνούσαν πλάι πλάι με αυτούς που αρνούνται ακόμη και την ίδια την ύπαρξη του Θεού. Ολόκληρη η πολιτιστική ζωή της Γερμανίας, συνετρίβη και μολύνθηκε σ’ εκείνη την περίοδο.»

Σε διακήρυξη προς το γερμανικό έθνος, την 1η Φεβρουαρίου 1933, ο Χίτλερ δήλωνε:
»Η Εθνική Κυβέρνηση θεωρεί ως πρώτιστο καθήκον της να αναβιώσει στο έθνος, το πνεύμα της ενότητας και της συνεργασίας. Θα διατηρήσει και θα υπερασπιστεί αυτές τις βασικές αρχές επί των οποίων έχει χτιστεί το έθνος μας. Θεωρεί τον Χριστιανισμό ως θεμέλιο της εθνικής μας ηθικής, και την οικογένεια ως βάση της εθνικής ζωής.»

Σε ομιλία που εκφώνησε στο Κόμπλεντς, στις 26 του Αυγούστου του 1934 ο Χίτλερ, αναφέρεται στον κοινό αγώνα με την Εκκλησία, εναντίον της Αθεΐας, η οποία ταυτίζεται με τον Μπολσεβικισμό:
«Τα συμφέροντα της Εκκλησίας δεν μπορεί παρά να συμπίπτουν με τα δικά μας, στον αγώνα μας κατά των συμπτωμάτων εκφυλισμού του σημερινού κόσμου, στον αγώνα μας ενάντια στην μπολσεβίκικη κουλτούρα, ενάντια σε ένα αθεϊστικό κίνημα, εναντίον της εγκληματικότητας, καθώς και στον αγώνα μας για την συνείδηση της κοινότητας στην εθνική μας ζωή… Αυτές δεν είναι αντιχριστιανικές αρχές· αυτές είναι χριστιανικές αρχές».

National-Reich-Church.jpg

«Το χριστιανικό μου συναίσθημα με στρέφει προς τον Κύριο και Σωτήρα μου ως μαχητή. Με στρέφει προς τον άνθρωπο ο οποίος, ζώντας σε αρχαίους χρόνους μέσα στη μοναξιά, περιστοιχιζόμενος από λίγους μόνο οπαδούς, κατάλαβε εν τέλει το ποιόν των Εβραίων και κάλεσε και άλλους για να πολεμήσουν εναντίον τους· και ο οποίος, μα την αλήθεια του Θεού, υπήρξε μέγας, όχι ως πάσχων αλλά ως μαχητής.
Με απέραντη αγάπη ως χριστιανός και ως άνθρωπος διαβάζω το απόσπασμα που μας λέει πώς ο Κύριος υψώθηκε τελικά με όλη Του την ισχύ και άρπαξε το φραγγέλιο για να διώξει από τον Ναό τα γεννήματα της οχιάς, τις έχιδνες. Πόσο τρομερή ήταν η μάχη Του για τον κόσμο ενάντια στο δηλητήριο των Εβραίων.
Σήμερα, ύστερα από 2.000 χρόνια, με τη μεγαλύτερη συγκίνηση, συνειδητοποιώ πιο βαθιά από ποτέ ότι για αυτόν τον λόγο έπρεπε Εκείνος να χύσει το αίμα Του πάνω στον Σταυρό. Ως χριστιανός, χρέος έχω όχι να επιτρέπω να με εξαπατούν, αλλά να μάχομαι για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. […] Και αν κάτι αποδεικνύει ότι ορθώς πράττουμε, τούτο είναι η δυστυχία που καθημερινά μεγαλώνει. Επειδή, ως χριστιανός, έχω επίσης ένα καθήκον απέναντι στον δικό μου λαό.» 12 Απριλίου 1922

Σε έναν λόγο του το 1933 στο Βερολίνο, ο Χίτλερ είπε:
«Είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι ο λαός έχει ανάγκη και απαιτεί αυτή την πίστη. Έχουμε λοιπόν ξεκινήσει τον αγώνα εναντίον του αθεϊστικού κινήματος, και μάλιστα όχι απλώς μέσω κάποιων θεωρητικών διακηρύξεων: Θα το εξαλείψουμε»

«Ποτέ δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να διαιρέσει αυτό το λαό για μια ακόμη φορά σε θρησκευτικά στρατόπεδα». 6 Ιουνίου 1937, Regensburg

Αίας Δάλιος