Ο Ίων Δραγούμης εναντίον του κλήρου και η τοποθέτησή μας

16511686-660x440

Ο Ίων Δραγούμης όπως πρόσφατα έχουμε δημοσιεύσει, δεν ήταν πολέμιος της χριστιανικής θρησκείας. Γενικότερα ήταν ένας άνθρωπος που τον γοήτευαν όλες οι φιλοσοφίες και θρησκείες του κόσμου διότι μέσα από αυτές μπορούσε να γνωρίσει τους πολιτισμούς. Όποιος μελετήσει καλά τον Ίωνα Δραγούμη θα ανακαλύψει πως πάνω από όλα για αυτόν ήταν η εθνική πίστη κι όχι κάποια θρησκευτική. Συγκεκριμένα είχε γράψει: «Πως μπορούν οι άνθρωποι να μεγαλουργήσουν; Αν πιστεύουν σε εκείνο που κάνουν. Χωρίς πίστη τίποτε δε γίνεται. Τι πίστη να τους δώσω; Την εθνική πίστη, γιατί άλλη πίστη δε φαίνεται να μπορή να ζήση αυτό τον καιρό. Λοιπόν να τους ξυπνήσω, ξυπνώντας τους το εθνικό αίσθημα».
Για τον Ίωνα Δραγούμη δεν ίσχυε ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και για αυτό διαχώρισε την εθνική από την θρησκευτική ταυτότητα: «Καλό είναι το όνομα «χριστιανός» φθάνει να μην έχει κανείς αντίκρυ τους Βουλγάρους. Οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι μεταξύ τους, γιατί δεν είναι όμοιοι ούτε μπορούν να γίνουν, ούτε και θα άξιζε ποτέ να γίνουνταν – το όνομα χριστιανός σκεπάζει πολλά όντα ανόμοια- και οι Έλληνες και οι Βούλγαροι είναι χριστιανοί, αλλά οι Έλληνες δεν είναι Βούλγαροι, λοιπόν κάθε Έλληνας πρέπει να μάθει να λέγει πως είναι Έλληνας και όχι χριστιανός».

Ο Ίδας ήταν αντικληρικαλιστής χωρίς να είναι πολέμιος της θρησκείας. Σήμερα μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο κλήρος δεν έχει καμιά ουσιαστική διαφορά με την εποχή του Δραγούμη. Και πραγματικά είναι εξωφρενικό για μας τους φασίστες να ακούμε συνεχώς τους παπάδες να δηλώνουν ότι είναι πρώτα χριστιανοί και μετά Έλληνες. Είναι προκλητικό και ανθελληνικό να τους βλέπουμε να υποτάσσονται στην εκάστοτε ανθελληνική κυβέρνηση, όπως συμβαίνει σήμερα με την αθεϊστική τυραννία των μπολσεβίκων του ΣΥΡΙΖΑ. Και πραγματικά ήταν σκανδαλώδης η πρόσφατη δήλωση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου: «Αμφισβητώ τον Θεό κάθε μέρα. Και τότε και τώρα αλλά το παλεύω». Αυτή η δήλωση του επικεφαλής της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος μπορεί να δώσει μια εικόνα για το κατά πόσο ο κλήρος πιστεύει σε αυτό που υποτίθεται ότι υπηρετεί και διδάσκει. Αυτά όμως είναι της Εκκλησίας. Δικαίωμα τους. Αυτό που δεν δεχόμαστε με τίποτα ως φασίστες είναι το να διδάσκουν ότι πρώτα είσαι χριστιανός και μετά Έλληνας. Η απάντηση μας προς αυτούς τους κληρικούς που δηλώνουν κάτι τέτοιο δεν μπορεί να είναι άλλη από τα λόγια του Περικλή Γιαννόπουλου: «Πᾶς Παπᾶς αἰσθανόμενος ὅτι εἶνε Πρῶτα Χριστιανὸς καὶ Δεύτερα Ἕλλην ΞΟΥΡΑΦΙΣΘΗΤΩ».

220px-Ion_Dragoumis

Εν συνεχεία παραθέτω την άποψη του Δραγούμη για τον χριστιανικό κλήρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, όπως την σημείωσε το 1904 στη Φιλιππούπολη:

«Η θεολογική σχολή της Χάλκης να βγάζη ανθρώπους με σκοπό να σώσουν τον Ελληνισμό, όχι με το σκοπό να πλουτίσουν, να καλοζήσουν, να παχύνουν, να καλοπεράσουν. Πως μπορούν να εργασθούν καλά οι μητροπολίτες, αφού σκοπός τους δεν είναι να εργασθούν καλά, αλλά να ζήσουν ευχάριστα. Τέτοια είναι η ανατροφή τους».
«Και όταν σχετίζωμαι με τους μητροπολίτες μ’ αρέσει γιατί νομίζω πως έγινα Βυζαντινός και εγώ, και όταν τους γράφω, τους γράφω βυζαντινά ελληνικά, παπαδίστικα, με πολλούς τύπους και πολλά «σεβασμιώτατε» και «θεόσωστος επαρχία» και «ιερά μητρόπολις» και άλλα. Τα απομεινάρια του βυζαντινισμού σχετίζονται με μένα τον νέον Έλληνα και όπως σε κάθε περίσταση οι Βυζαντινοί κοίταζαν να ωφελιούνται από τους δυνατώτερους με κολακείες και πονηρίες, έτσι και τώρα εμάς τους Έλληνες της Ελλάδος μας εκμεταλλεύονται, μας κολακεύουν, επειδή έτυχε να έχουμε κάποια δύναμη στα χέρια μας και κάμποσο χρήμα. Αν δεν είμαστε εμείς θα κολάκευαν τους Ρώσσους π.χ., όπως και τώρα το κάνουν και τους δίνουν δικαιώματα στο Άγιον Όρος και αλλού για να έχουν τη βοήθεια τους. Μπορούν να θυσιάσουν όλα οι δεσποτάδες για να έχουν την προστασία των δυνατώτερων τους. Οι δεσποτάδες δεν είναι Έλληνες, είναι χριστιανοί και επικούρειοι. (σ.α. εννοεί υλιστές, φιλήδονοι)
Θέλω να γράψω ένα βιβλίο για τους δεσποτάδες. Σ’ ένα φάκελλο θα φυλάξω όλα τα γράμματα των δεσποτάδων. Σ’ ένα τετράδιο θα σημειώνω όλα τα χαρακτηριστικά των δεσποτάδων. Το περισσότερο που μας βρίζουν οι Βούλγαροι είναι για τις πονηρίες και τις κακίες των δεσποτάδων μας, που ήταν και δεσποτάδες τους».

ImageHandler.jpg

Είναι μια πραγματικότητα ότι σήμερα η Εκκλησία προωθεί μια παγκοσμιοποίηση με το επιχείρημα πως ένας Θεός είναι ο πατέρας όλων. Τόσο η Καθολική όσο και η Ορθόδοξη Εκκλησία συμμαχούν με το ρεύμα της εποχής και της παγκόσμιας εξουσίας. Και είναι ακόμη περισσότερο πραγματικότητα ότι πάντα η Εκκλησία ήταν πολέμια του Φασισμού. Είναι απορίας άξιο γιατί η Εκκλησία δε μάχεται τον μαρξισμό που είναι αθεϊστικός, υλιστικός και φανατικός εχθρός της θρησκείας. Και είναι ακόμα περισσότερο λογικό να τίθεται το εύλογο ερώτημα: γιατί πολεμούν οι κληρικοί τον Φασισμό που πάντοτε και παντού συμφιλιώθηκε μαζί τους; Κι αυτό ως Φασίστες στο παρελθόν το κάναμε μόνο και μόνο για την ενότητα του λαού μας. Ο κλήρος το έκανε μόνο για το συμφέρον του. Όπως πάντα. Οι εποχές άλλαξαν όμως. Στο εξής δεν θα έχουμε καμία συμφιλίωση με τον κλήρο. Η ιδιότητα των μαζών είναι να ξεχνούν εύκολα. Οι Φασίστες όμως δεν ξεχνούν όσους βλάπτουν το Έθνος. Οφείλουμε όμως να είμαστε αντικειμενικοί και δίκαιοι: εντός της Εκκλησίας βρίσκονται και ιερείς που διαφέρουν από την πλειοψηφία και είναι ανέντιμο να τους κατατάσσουμε στον σωρό. Πάντως ο θρησκευτικός διχασμός για τον Φασισμό ήταν και παραμένει μια ηλιθιότητα.

Αλέξανδρος Καρράς

Pope Francis arrives on the Greek Island of Lesbos