Η ευγονική στην Πλατωνική Πολιτεία

10410542_688714044557886_6065877447364937658_n

Από το Ε’ βιβλίο της Πολιτείας του Πλάτωνος

Το δίκαιο είναι πια ολοφάνερο να θεσπίσουμε γάμους όσο μπορεί να γίνει καθαγιασμένους, τέτοιοι πάλι μπορούν να είναι όσοι έχουν την πιο μεγάλη ωφελιμότητα.

Δεν χωρά αμφιβολία, είπε. Πως θα μπορέσουν λοιπόν να είναι επωφελέστατοι;

Αυτό σε παρακαλώ να μου το αναπτύξεις εσύ Γλαύκων, γιατί καθώς είδα στο σπίτι σας έχετε όχι μόνο σκυλιά κυνηγιού αλλά και μεγάλα πουλιά καλής ράτσας, σε ορκίζω λοιπόν στον Δία ,έχεις παρατηρήσει κάτι στην τεκνοποιοία τους;

Ποιο είναι αυτό το κάτι;

Πρώτα – πρώτα ανάμεσα σε αυτά αν και είναι από καλή ράτσα,δεν είναι μερικά αρίστης ποιότητας και δεν βαστιούνται σε αυτή την ποιότητα;

Είναι.

Χωρίς λοιπόν διάκριση αφήνεις να γεννήσουν όλα ή φροντίζεις ,όσο μπορείς,να γεννούν μόνο όσα είναι πρώτης ποιότητας ;

Τα πρώτης ποιότητας.

Κι ακόμη τα νεώτατα ή τα πιο γέρικα ή τα πιο πολύ ακμαία;

Τα ακμαία.

Και αν δεν κανονίζονται έτσι οι γέννες,έχεις την γνώμη ότι θα σου χειροτερέψει σε μεγάλο βαθμό η ράτσα των πουλιών και των σκυλιών;

Μάλιστα, είπε.

Ποια είναι η γνώμη σου ,είπα εγώ,για τους ίππους και για τα άλλα ζώα; Είναι για αυτά κάπως αλλιώς τα πράγματα;

Ένα τέτοιο πράγμα, είπε αυτός θα ήταν άτοπο.

,,,σύμφωνα με τις αρχές που παραδεχτήκαμε πρέπει οι άριστοι άνδρες να έρχονται σε γεννετήσια σχέση με τις άριστες γυναίκες πάρα πολύ συχνά ,και οι κατώτεροι με τις κατώτερες πάρα πολύ σπάνια. Όσα παιδιά γεννιούνται από τους πρώτους πρέπει να τα ανασταίνουμε, όσα όμως γεννιούνται από τους άλλους όχι,αν πρόκειται το ποίμνιο να κρατηθεί στο ύψος του ,και αυτά πρέπει να γίνονται κρυφά από όλους, μόνο οι άρχοντες να τα ξέρουν,αφού πάλι πρέπει η αγέλη των φυλάκων να κρατιέται όσο γίνεται μακριά από την διχοστασία.

Γι’ αυτό πρέπει λοιπόν να θεσπίσει ο νόμος κάποιες γιορτές για να φέρουμε σ’ αυτές την επαφή ανάμεσα στις νύμφες και στους νυμφίους, πρέπει να γίνουν και θυσίες και να συνθέσουν οι ποιητές μας ύμνους,που να ταιριάζουν με τους γάμους που γίνονται ,τον αριθμό όμως των γάμων θα τον αφήσουμε στην πρωτοβουλία των αρχόντων ,για να μπορούν με όλη την δυνατή ακρίβεια να κρατούν τον πληθυσμό των πολιτών στο αριθμητικό όριο, λαμβάνοντας υπόψη τους πολέμους,τις αρρώστιες και όλα τα παρόμοια ώστε να μην γίνεται όσο αυτό είναι κατορθωτό,η πόλη μας μήτε μεγάλη μήτε μικρή.

[…] Παίρνοντας λοιπόν θαρρώ τα καλύτερα από τους καλούς γεννημένα παιδιά ,θα τα πάνε στο κοινό κατάστημα και θα τα δώσουν σε μερικές παραμάνες εγκατεστημένες σε κάποιο ιδιαίτερο τμήμα της πόλης. Τα παιδιά της κατώτερης ποιότητας ανθρώπων καθώς και κάθε ανάπηρο παιδί που θα γεννηθεί από τους άλλους, θα το κρύψουν, όπως είναι και σωστό, σε τόπο μυστικό μακριά από κάθε μάτι.