Φ. Νατσιόπουλος: Οι Έλληνες αναζητούν την Μεγάλη τους Ιδέα

 

cf81cf89cebcceb1ceb9ceb9cebacebf-cebfceb4cebfceb9cf80cebfcf81ceb9cebacebf-ceb5cebbcebbceb1ceb4ceb1

Η Ελληνική Φυλή αποτελεί την ιδεαλιστικότερη, την ευγενέστερη, την αρμονικότερη και την διαυγέστερη φυλή πάνω στον κόσμο. Εκπροσωπεί την ίδια την Ιδέα πάνω σε τούτη την γη, πότε με τον έναν τρόπο, πότε με τον άλλον και μάχεται με κάθε κύτταρο της υπάρξεως της με τον εκπρόσωπο του υλιστικού πνεύματος πάνω στην γη, την ‘’περιούσια’’ εβραϊκή φυλή. Όλος ο κόσμος μας είναι μια μάχη μεταξύ Ιδεαλισμού και Υλισμού, Φωτός και Σκότους, Ελληνισμού και Εβραϊσμού. Αυτή την στιγμή την κυρίαρχη θέση στον σύγχρονο κόσμο κατέχει η εβραϊκή νοοτροπία, όμως το ελληνικό πνεύμα δεν έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη. Περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να εκδηλωθεί και να ανατρέψει την τελευταία στιγμή όλα όσα ήλπιζε να ξεριζώσει ο διεθνής εβραϊσμός, τα άβουλα πειθήνια όργανα του και οι λοβοτομημένοι του οπαδοί.

Στην ελληνική ιστορία οι Έλληνες δεν αποτελούν μονάχα το πρώτο έθνος, την πρώτη λευκή φυλή που απέκτησε εθνική αυτοσυνειδησία και την γνώση της ιστορικής της πολιτιστικής αποστολής εκτελώντας αμέτρητες εκστρατείες από τα προϊστορικά κιόλας χρόνια, στα πέρατα της οικουμένης τροφοδοτώντας έτσι τους γηγενείς λαούς όπου συναντούσε με τον ακμαιότατο και γονιμοποιό πολιτισμό της. Λόγω των εμφυλίων πολεμικών συρράξεων, της έλλειψης ζωτικού χώρου, των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών αλλά και των γεωλογικών διαφοροποιήσεων, τα ελληνικά φύλα αναγκάστηκαν πολλάκις να μεταναστεύσουν σε άλλους απρόσιτους και μακρινούς τόπους δίνοντας έτσι σε αυτούς λίγο από το αίμα του αίματος τους, πνεύμα από το πνεύμα τους και ανάσα ζωής και εξελίξεως στους υπανάπτυκτους εκείνους λαούς. Η Ελληνική Φυλή αποτελεί το αναγεννησιακό και ζείδωρο στοιχείο της υφηλίου σε σημείο που θα τολμούσαμε να πούμε πως αν τα στοιχεία της φύσεως είναι τέσσερα (φωτιά, γη, νερό, αέρας) το ελληνικό στοιχείο αποτελεί το πέμπτο όπου τα περικλείει όλα εντός του.

Στην αρχαία ελληνική ιστορία λοιπόν οι Έλληνες συνασπίστηκαν γύρω από την Πανελλήνια Ιδέα, αρχικώς επί Βασιλέως Αγαμέμνωνος όπως μας παραθέτει και ο Μέγας Ποιητής, ο Όμηρος με σκοπό την Ένωση των Ελλήνων και την δημιουργία μιας κοσμοκρατορίας, θέλοντας να ελέγξει τα Δαρδανέλια και την περιοχή του Ελλήσποντου, κατακτώντας έτσι τον κόσμο, ή αλλιώς το Παγκόσμιο Νησί (όπως θα χαρακτηριστεί μετά από χιλιάδες χρόνια από τον Βρετανό γεωπολιτικό Mac Kinder), εκστρατεύοντας όμως ενάντια σε ομοειδής λαό, τους Τρώες οι οποίοι εκπροσωπούσαν μια επίσης ελληνική ράτσα μιας παλαιάς εποχής και μη αποδεχόμενοι να ενσωματωθούν στην Πανελλήνια αυτή Ιδέα προς κατάκτηση του κόσμου διαδραματίζοντας όμως δεύτερο ρόλο.
Στην συνέχεια έχουμε τις περιόδους Εθνικής Αμύνης στις Θερμοπύλες, την Σαλαμίνα και τον Μαραθώνα όπου οι αρχαίοι ημών πρόγονοι μας, κάνουν παύση από τις μεταξύ τους φιλονικίες και αντιζηλίες και συνασπίζονται όλοι τους για την αντιμετώπιση του περσικού κινδύνου, εις το όνομα της Ιερής Ιδέας της κοινής μας ΠΑΤΡΙΔΟΣ, της ΕΛΛΑΔΟΣ.
Και την σκυτάλη της Πανελλήνιας Ιδέας και Εκστρατείας αναλαμβάνει στην αρχή ο Μέγας Βασιλεύς Φίλιππος, ενώνοντας όλους τους Έλληνες, άλλους με πειθώ, άλλους με διπλωματία και άλλους με την βία, (όπως θα πράξουμε κι εμείς στο τέλος μετά τον σχηματισμό υγιούς εθνικού οργανισμού) μέχρι τον αιφνίδιο θάνατο του και την ανάληψη αυτού του μεγαλόπνοου οράματος από τον άμεσο διάδοχο του, τον Μέγιστο των Ελλήνων, Αλέξανδρο ξεπερνώντας κατά πολύ τα οράματα του πατέρα του και θέτοντας τον πήχη της απελευθερωτικής και της πολιτιστικής αυτής αποστολής πολύ ψηλότερα και πολύ ευρύτερα.

Ύστερα περνάμε στην χριστιανική εποχή όπου η εκλεκτή φυλή του Θεού, η Ελληνική, ασπάζεται σταδιακά τον νεοεισερχόμενο χριστιανισμό με την φρενήρη πορεία του εντός της λεκάνης της Μεσογείου βρίσκοντας εντός του κηρύγματος του, τις ιδέες περασμένων φιλοσόφων της και τις αξίες του δικού της ελληνοποιού πνεύματος. Μετά από μάχη 200 σχεδόν χρόνων, και πάλι μεταξύ Ελληνισμού και Εβραϊσμού, οι Έλληνες καταφέρνουν σε μεγάλο βαθμό να εξελληνίσουν τον χριστιανισμό και να του προσδώσουν ελληνοπρεπή υπόσταση και ουσία συμβάλλοντας κατά αυτόν τον τρόπο ο Χριστιανισμός ως ζωογόνος Ιδέα στην κατακερματισμένη ψυχή των Ελλήνων και χαρίζοντας του, μια νέα αυτοκρατορία, αυτή του Βυζαντίου ή αλλιώς την Ελληνική Αυτοκρατορία των Μέσων Χρόνων. ‘Ετσι η Ελληνική Φυλή είναι και πάλι πρωτοπόρος στα παγκόσμια γεωπολιτικά και πολιτισμικά δρώμενα, αυτή την φορά όμως με τον πορφυρό μανδύα του χριστιανισμού όπου από κάτω όμως το φέρει ελληνική σάρκα και ελληνική καρδιά.

Με την πτώση της Βασιλεύουσας και την διάλυση της περισπούδαστης χιλιόχρονης αυτοκρατορίας μας, οι Έλληνες συνεχίσουν να πιστεύουν σε μια και μόνον Ιδέα ώστε να μπορέσουν να δώσουν ελπίδες στα όνειρα τους και νόημα στην ακολουθήσα δύσμοιρη και δυσβάστακτη ζωή τους, την Ιδέα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά και την Ανασύσταση της Βυζαντινής μας Αυτοκρατορίας. Αυτό ήταν το όραμα όπου κράτησε τους Έλληνες ζωντανούς και ακμαίους τόσους αιώνες και αυτή ήταν η κυρίαρχη Ιδέα στον νου και στην καρδιά κάθε επαναστάτη και αγωνιστή της τότε εποχής!

Είχε προηγηθεί σαφώς η Ιδέα της Ελληνικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας και η μεγάλη χάρτα του Ρήγα Φεραίου η οποία αποσκοπούσε επί της ουσίας στην ανασύσταση της αυτοκρατορίας μας υπό το πρίσμα του Ελληνικού Διαφωτισμού και υπό την επιρροή του δημοκρατικού ιδεώδες. Παρόλο που ο Ρήγας Βελεστινλής εντάσσει στην Δημοκρατία του πολλούς ετερόκλητους λαούς και παραδίδει δικαιώματα αφειδώς σε όλους τους σκλάβους, ο ίδιος θεωρεί πως είναι τόση ισχυρή η πολιτιστική και διανοητική ισχύς της Ελληνικής Φυλής όπου και πάλι αυτή θα επικρατήσει εντός της δημοκρατικής πολιτείας του. (σύγχρονο παράδειγμα της ιστορίας αποτελεί η Ρωσική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία)

Την Ιδέα αυτή θα προσπαθήσει να εφαρμόσει με άλλον τρόπο, με άλλη μέθοδο και με άλλη ονομασία, αυτή της Ανατολικής Ομοσπονδίας ή του Ανατολικού Κράτους, ο δικός μας Ίωνας Δραγούμης και ο θερμός πατριώτης και στενός του συνεργάτης στην Οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως, Αθανάσιος Σουλιώτης – Νικολαϊδης. Όλες λοιπόν οι ιδέες ανεξαρτήτου ονόματος και πολιτειακής συγκροτήσεως αποσκοπούσαν στην ανασύσταση του Βυζαντίου, την ένωση όλων των Ελλήνων και στην συνέχεια της ιστορικής τους αποστολής, αυτής του φωτοδότου και εκπολιτιστή της οικουμένης.

Και καταλήγουμε στην δεκαετία του 1900 στην Μεγάλη Ιδέα, στην Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, στην Ελλάδα της Ευρώπης και της Μικράς Ασίας, στην Ελλάδα όπου για να μπορέσει να ζήσει αλλά και να μεγαλουργήσει χρειάζεται και τους δύο πνεύμονες της, ο ένας είναι στην χερσόνησο του Αίμου και είναι αυτός στον οποίο ζούμε τώρα και ο άλλος είναι αυτός της Μικράς Ασίας, είναι η προγονική Ιωνία και η Αιολίδα γη, διότι όπως πολύ καλά γνωρίζουμε από την βιολογία, όπως κανένας ζωντανός οργανισμός δεν μπορεί να ζήσει με μόνον έναν πνεύμονα, έτσι και το ελληνικό έθνος δεν μπορεί να επιβιώσει έχοντας απωλέσει την μία ζωτική του κοιτίδα, απαραίτητο για την διατήρηση του, την ανασύνταξη του και την αναγέννηση του. Δυστυχώς αυτό που κατάφερε εν μέρει, ο ελληνικός στόλος και στρατός των Ελλήνων υπό την ηγεσία του Αγαμέμνωνος, δεν μπόρεσε να το πράξει ο ελληνικός στόλος και στρατός υπό την ηγεσία του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Βασιλέως Κωνσταντίνου, και αντί να έχουμε μια νικηφόρα εκστρατεία σαν αυτή της Ιλιάδας, είχαμε μια νέα καταστροφική εκστρατεία σαν αυτή της Σικελικής Εκστρατείας της Αθήνας.

Οι σύγχρονοι Έλληνες στερούνται μεγαλοϊδεατισμού. Και αυτή είναι η κύρια αιτία όπου υποφέρουν ψυχικώς και νοητικώς, αμφιταλαντευόμενοι μεταξύ καλοπέρασης και πλήξης, ανείπωτης ευθυμίας και αποπνικτικής δυσφορίας, ατέρμονης νιρβάνας και άσβεστης εσωτερικής αναταραχής. Κάτι τους φταίει αλλά τι είναι αυτό το κάτι. Κάτι λείπει αλλά τι λείπει. Νιώθουν ένα τεράστιο κενό μέσα τους και δεν ξέρουν πώς να το καλύψουν. Ψάχνουν μια Ιδέα να υπηρετήσουν και να τους εμπνεύσει και επειδή το ελλαδικό κράτος δεν τους την παρέχει, μιας και η ‘’ιδέα’’ της δημοκρατίας δεν τους αγγίζει αλλά τους φαίνεται σαν μια καλοστημένη επιχείρηση, τοποθετούν μόνοι τους κάποιες ‘’ιδέες’’, έτσι η Ελληνική Νεολαία αντί να είναι πρωτοπόρος των εθνικών αγώνων και η σημαιοφόρος των εθνικών ιδανικών, ασπάζεται μια ποδοσφαιρική ομάδα και αφιερώνει όλη της την ζωή σε αυτή, λατρεύει έναν κάλπικο τρόπο ζωής, αυτής του ευδαιμονισμού, εκστασιάζεται με τα αυτοκίνητα και τον τζόγο, αδυνατεί να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητα άνευ χρήσεως ναρκωτικών ουσιών, έστω και ελαφρυών, το ιδανικό της είναι μια άνετη ζωή χωρίς κόπο και μόχθο, χωρίς μια μεγαλόπνοη Ιδέα, χωρίς ένα ισχυρό Ιδανικό.
Και αυτός είναι ο ρόλος μας! Να του δώσουμε ένα Εθνικό Ιδανικό! Έναν Σκοπό Ζωής! Ήρθε η ώρα και η στιγμή οι Έλληνες να αναζητήσουν την Νέα τους Μεγάλη Ιδέα. Μια Νέα Ελληνική Ιδέα.
Και αυτή η Ιδέα μπορεί να μετουσιωθεί στον όρο ΕΘΝΟΚΡΑΤΙΑ. Η ορθότερα ΕΛΛΗΝΟΚΡΑΤΙΑ!
Θέλουμε ένα Κράτος Ελληνικό, όπου να κυβερνιέται από Έλληνες σε ψυχή, σώμα και πνεύμα!
Θέλουμε ένα Κράτος όπου να κρατήσει ότι είναι ελληνικό και να εξελληνίσει ότι δύναται να εξελληνιστεί από τα ξένα ρεύματα και οτιδήποτε θίγει την ελληνικότητα του να αποβληθεί ως επικίνδυνο στοιχείο για διαστρέβλωση της ελληνικότητας και του ελληνικού εθνικισμού μας!
Η Ελληνική Φυλή είναι μια ιδεοκρατική ράτσα κι όχι υλιστική. Όσο μένει εγκλωβισμένη στην ύλη που την έχουν φυλακίσει τόσο θα υποφέρει, μόλις βρει την δική της Ιδέα, βγαλμένη από τα σπλάχνα της τότε θα επανεύρει τον εαυτό της και θα τον χαρίσει και πάλι στον κόσμο!

Η ΕΛΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Φίλιππος Γ. Νατσιόπουλος