Διόδωρος Σικελιώτης: Η πραγματική αιτία της Εξόδου των Ιουδαίων από την Αίγυπτο

arch_of_titus_menorah

Καθώς σκοπεύουμε να περιγράψουμε τον πόλεμο εναντίον των Ιουδαίων, θεωρούμε ότι θα ταίριαζε να δώσουμε πρώτα μια περιληπτική περιγραφή της ίδρυσης αυτού του έθνους από την αρχή και των εθίμων τους. Όταν την παλιά εποχή ξέσπασε λοιμώδης ασθένεια στην Αίγυπτο, ο πολύς κόσμος απέδιδε την αιτία των δεινών στην θεία δύναμη, διότι με τόσους πολλούς και κάθε είδους ξένους που κατοικούσαν εκεί και με τα διαφορετικά τους έθιμα σε σχέση με την θρησκεία και τις θυσίες, οι δικές του παραδοσιακές τιμές προς τους θεούς είχαν περιπέσει σε αχρηστία. Έτσι οι ντόπιοι κάτοικοι της χώρας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, αν δεν εκδιώξουν όλους τους αλλόφυλους, δεν θα βρεθεί λύση στα δεινά τους.

Αμέσως λοιπόν οι ξένοι εκδιώχθηκαν από την χώρα και οι πιο επιφανείς και δραστήριοι ανάμεσα τους συσπειρώθηκαν και, όπως λένε μερικοί, βγήκαν στην Ελλάδα. Αρχηγοί τους ήταν ο Δαναός και ο Κάδμος, οι πιο επιφανείς όλων. Το μεγαλύτερο μέρος του λαού όμως βγήκε στην χώρα που σήμερα ονομάζεται Ιουδαία, η οποία δεν βρισκόταν μακριά από την Αίγυπτο και εκείνα τα χρόνια ήταν εντελώς έρημη. Επικεφαλής της αποικίας ήταν ο επονομαζόμενος Μωυσής, άντρας που διακρινόταν για την εξαιρετική φρόνηση και ανδρεία του. Όταν κατέλαβε την χώρα έχτισε μεταξύ πολλών άλλων πόλεων και την πόλη που ονομάζεται Ιεροσόλυμα. Έχτισε επίσης και τον ναό που τιμούν περισσότερο από όλους και θέσπισε τις τιμές και τις ιερουργίες προς το θείο και τακτοποίησε τα σχετικά με το πολίτευμα και τους νόμους τους. Διαίρεσε τον λαό σε δώδεκα φυλές, επειδή θεωρούσε τούτο τον αριθμό ως τον πιο τέλειο και σύμφωνο με τον αριθμό των μηνών που απαρτίζουν το έτος. Γενικά όμως δεν κατασκεύασε ομοιώματα θεών επειδή πίστευε ότι ο θεός δεν έχει ανθρώπινη μορφή, αλλά ότι μόνος θεός και κύριος των πάντων είναι ο ουρανός που περιβάλλει την γη. Οι θυσίες που θέσπισε διαφέρουν από εκείνες των άλλων εθνών, όπως διαφέρουν και οι ίδιοι στον τρόπο ζωής τους, διότι εξαιτίας της εκδίωξης που είχε υποστεί ως ξένος, εισήγαγε τρόπο ζωής ακοινώνητο που χαρακτηρίζεται από απέχθεια για τους ξένους. Αφού επέλεξε τους πιο καλλιεργημένους άνδρες που ταυτόχρονα ήταν ικανοί να ηγούνται όλου του έθνους, τους όρισε ιερείς και πρόσταξε να ασχολούνται με τον ναό και τις τιμές και τις θυσίες προς τον θεό. Αυτούς τους ίδιους τους όρισε κριτές των πιο μεγάλων δικών και τους εμπιστεύτηκε την φύλαξη των νόμων και των εθίμων.

Γι’ αυτό οι Ιουδαίοι δεν είχαν ποτέ βασιλιά, και η ηγεσία του λαού παραδίδεται πάντοτε στον ιερέα που θεωρείται ότι υπερέχει σε αρετή και φρόνηση. Αυτόν τον ονομάζουν αρχιερέα και πιστεύουν ότι γίνεται αγγελιαφόρος των προσταγών του θεού. Λένε πως κατά τις συνελεύσεις του λαού και τις συγκεντρώσεις, αυτός ανακοινώνει τα παραγγελόμενα και οι Ιουδαίοι είναι τόσο υπάκουοι σε τέτοια ζητήματα, ώστε πέφτουν αμέσως καταγής και προσκυνούν τον αρχιερέα που τους ερμηνεύει αυτές τις παραγγελίες. Είναι επίσης γραμμένο ότι αυτά τα λέει ο Μωυσής αφού τα άκουσε από τον θεό. Ο νομοθέτης έδειξε επίσης μεγάλη φροντίδα για τα πολεμικά έργα και ανάγκαζε τους νέους να καλλιεργούν την ανδρεία και την καρτερία και γενικά την αντοχή της ταλαιπωρίας. Έκανε επίσης και εκστρατείες εναντίον των γειτονικών εθνών και, αφού κατέκτησε μεγάλη περιοχή, την μοίρασε σε κλήρους, δίνοντας ίσους κλήρους στους ιδιώτες αλλά στους ιερείς τους μεγαλύτερους, έτσι ώστε λαμβάνοντας σημαντικότερα έσοδα να ασχολούνται απερίσπαστοι με τις τιμές προς τον θεό συνεχώς. Οι ιδιώτες δεν είχαν δικαίωμα να πουλήσουν τους κλήρους τους, ώστε να μην μπορούν μερικοί πλεονέκτες, αγοράζοντας τους κλήρους, να καταπιέζουν τους πιο φτωχούς και να προκαλέσουν λειψανδρία. Υποχρέωνε επίσης τους κατοίκους της χώρας να ανατρέφουν τα παιδιά τους και, επειδή τα παιδιά ανατρέφονταν με μικρά έξοδα, το γένος των Ιουδαίων υπήρξε πάντα πολυάνθρωπο.

Σε σχέση με τους γάμους και τις ταφές των νεκρών, έκανε τα έθιμα τους να είναι πολύ διαφορετικά από των άλλων ανθρώπων. Αργότερα όμως, όταν τα άλλα έθνη επικράτησαν πάνω τους, σαν αποτέλεσμα της ανάμειξης τους με αλλόφυλους, τόσο κατά την περσική κυριαρχία όσο και αυτή των Μακεδόνων που κατέλυσαν την προηγούμενη, πολλά από τα παραδοσιακά έθιμα των Ιουδαίων διαταράχθηκαν. Αυτά έχει ιστορήσει σχετικά με τους Ιουδαίους, ο Εκαταίος ο Αβδηρίτης.

Διόδωρος Σικελιώτης, Βιβλίο Μ’