11 Αυγούστου 1996 – Η δολοφονία του Κύπριου Τάσου Ισαάκ – ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΕ ΞΕΧΝΩ!

assets_large_t_420_54111782

Τάσος Ισαάκ 11 Αυγούστου 1996 – Δολοφονήθηκε από Τούρκους

isaak_412664405

Για τη σημερινή μέρα ταιριάζουν απόλυτα τα όσα μας άφησε στα άρθρα του ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Μια επιλογή αποσπασμάτων που αφυπνίζουν κάθε ελληνική ψυχή:

«Οἱ Τοῦρκοι δέν ἀλλάσσουν, οὔτε γίνονται ποτέ ἄνθρωποι. Μόνον ὅταν ἡ πολιτισμένη ἀνθρωπότης θελήσει, θά μπορέσει νά τούς συνετίσει, κατακρίνουσα τά ἐγκλήματά των καί διακηρύσσουσα ὅτι θέσιν ἔχουν μόνον μεταξύ τῶν ἀπροσαρμόστων ἀγρίων…» (Πληροφόρηση 151, Σεπτέμβριος 1993 Οι βάνδαλοι)

«Ἀλίμονο! Οἱ νεοέλληνες εἴμαστε ἀνάξιοι τῶν ἐνδόξων προγόνων μας… Ἀλλά ὄχι. Ὅσοι θέλουν, ἄς μείνουν «γραικύλοι». Ἐμεῖς, οἱ ἄλλοι, θέλουμε νά εἴμαστε Ἕλληνες καί Ὀρθόδοξοι. Καί θά φράξουμε τό δρόμο στούς ἐπίδοξους ἀναθεωρητές τῆς ἱστορίας μας. Θά ὑψώσουμε τό ἀνάστημά μας καί θά βροντοφωνήσουμε ὅτι ὁ τόπος αὐτός εἶναι σπαρμένος μέ τά κόκκαλα τῶν Ἑλλήνων τά ἱερά καί ποτισμένος ἀπό τά ἀχνίζοντα αἵματα ἑκατομμυρίων ἡρώων καί μαρτύρων. Ὅλοι αὐτοί οἱ ἀθάνατοι μᾶς κρίνουν τώρα. Καί αὔριο θά μᾶς κρίνουν καί οἱ σήμερα ἀγέννητοι. Καί ἐμεῖς δέν ἀντέχουμε τό βλέμμα τους. Δέν εἶναι βλέμμα παρακλητικό, ἱκετευτικό. Εἶναι ἀμείλικτα ἐλεγκτικό βλέμμα. Βλέμμα κεραυνός, πού κατακαίει καί ὀνειδίζει. Βλέμμα τρομερό καί αὐστηρό. Μπροστά στό βλέμμα αὐτό, ἐμεῖς δέν ἔχουμε τό θάρρος, νά σταθοῦμε. Γι᾽ αὐτό καί εἴμαστε μικροί, πολύ μικροί, γιά νά δεχθοῦμε τήν ἀλλοί- ωση τῆς ἱστορίας μας. Ὅσοι νιώθουν τόσο δυνατοί γιά νά τό κάνουν, ἄς προχωρήσουν. Οἱ μεγάλες ἀτιμίες θέλουν καί μεγάλους προδότες. Μέ μεγάλη ἀναισχυντία καί ἀκόμη μεγαλύτερη ἀθεοφοβία. Ἀλλά, καλά αὐτοί. Ἐμεῖς; Σήμερα πού ἐπικρατεῖ τό πνεῦμα τῆς γενικῆς συμφιλίωσης, ἡ κριτική ἀκούεται παράξενα. Καί οἱ κρίνοντες ἀντιμετωπίζονται σάν ἐχθροί. Ὁ Καστοριάδης θά πεῖ: «Ἐπί τοῦ παρόντος βουλιάζουμε στόν κομματισμό, στή λατρεία τῶν τρεχουσῶν ἀξιῶν, τήν ἀξιοποίηση τοῦ τετελεσμένου γεγονότος… Διόλου περίεργο ἄν, μέσα στή γενική συμφιλίωση, οἱ κριτικοί διανοούμενοι γίνονται σπάνιοι». Μήπως εἶναι καιρός γιά μιά πανεθνική ἐπανάσταση, μιά ἀφύπνιση τῶν συνειδήσεών μας, μιά ἀντίσταση μέχρις ἐσχάτων; Δέ νομίζετε, ὅτι παραέγινε τό κακό; Καί δέν ἀναλογίζεσθε τήν εὐθύνη μας ἀπέναντι στούς ἀγέννητους, στούς νεκρούς;..(Πληροφόρηση 89 – 90, Η Ιστορία θύμα του Νταβός;, 1988)

«Σήμερα, ἄν μιλήσεις γιά τή Μεγάλη Ἰδέα, θά σέ κυττάξουν περίεργα, ἄν μή καί ἐχθρικά. Καί καλά ἐμεῖς, οἱ νέοι ὅμως πῶς διδάσκονται; Ἐπήγατε στήν Τουρκία; Λένε πώς ὅλοι οἱ ἀνδριάντες τοῦ Κεμάλ εἶναι στραμμένοι πρός τήν Ἑλλάδα. Δέν γνωρίζω ἄν εἶναι σωστή ἡ πληροφορία, ὥστε νά κρίνω ἄν ἡ στροφή αὐτή –ὅπως λένε– δίνει τό σύνθημα τοῦ ὑπό κατάκτησιν χώρου. Ξέρω, ὅμως, πώς ἡ παιδεία καί ἡ ἀγωγή τῆς νέας γενιᾶς στή γειτονική χώρα ριπίζουν τά ἐθνικιστικά, τά σωβινιστικά καί τά ἀνθελληνικά αἰσθήματά της, καθ᾽ ἥν στιγμήν τά δικά μας παιδιά διδάσκονται νά μή σκέπτονται κἄν ἐδαφικές διεκδικήσεις, γιά νά μή ἐνοχλοῦνται οἱ κάθε φορά φίλοι μας. Ἐκεῖ ἐφθάσαμε. Καί τό διαλαλοῦμε, μάλιστα, κορδακιζόμενοι ὅτι ἀσκοῦμε ὑπερήφανη ἑλληνική πολιτική. Πολύ φοβοῦμαι ὅτι ἔχουμε παρασυρθῆ ἀπό τή συνθηματολογία καί ἐχάσαμε τήν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων. Καί θά πληρώσουμε ἀκριβά τήν ἀπιστία μας αὐτή πρός τά ἐθνικά πεπρωμένα. Καί θά κλάψουμε πικρά γιά τήν ἀπεμπόληση τῶν δικαιωμάτων μας αὐτῶν, τῶν ἀπαράγραπτων καί ἱστορικά ἀδικαίωτων. Οἱ πολιτικοί ἔμαθαν νά μιλοῦν τή γλῶσσα τῆς σκοπιμότητος. Καί νά θυσιάζουν τά συμφέροντα τοῦ τόπου στό τραπέζι τῶν οἱωνδήποτε συναλλαγῶν. Ἐμεῖς, ὅμως, οἱ ἁπλοί Ἕλληνες δέν εἴμαστε πολιτικοί….Ἐμεῖς λοιπόν, καί μαζί μας ὅλοι οἱ ἑλληνόψυχοι, δέν δεχόμαστε τήν κίβδηλη διακήρυξη τοῦ «δέν διεκδικοῦμε τίποτε». Δέν μᾶς τό ἐπιτρέπουν οἱ ἑκατόμβες τῶν γενναίων νεκρῶν μας. Δέν μᾶς τό συγχωροῦν οἱ ψυχές τῶν προσφύγων πατέρων μας. Δέν μᾶς τό ἀναγνωρίζουν οἱ χιλιάδες τῶν ἀλύτρωτων πού στενάζουν ὑπό τό πέλμα τῶν κατακτητῶν. Ἡ διπλωματία μιλάει ἄλλη γλῶσσα, ἀλλά ἡ ἱστορία δέν γράφεται μέ τό μελάνι τῆς αὐτοταπείνωσης. Γράφεται μέ τό αἷμα ἐκείνων πού γνωρίζουν νά ζοῦν καί νά πεθαίνουν γι᾽ αὐτά πού πιστεύουν(Πληροφόρηση 99, Απρίλιος 1989 – Έχουμε παραιτηθή; Και ποιος μας ερώτησε; )

«Καί συνεχίζουμε καί σήμερα νά κοιμόμαστε μακάρια, ένώ ή φωτιά καίει στήν αύλή μας. ’Εννοώ οτι καί σήμερα συνεχίζονται οί διαλυτικές προσπάθειες όσων θέλουν καί μπορούν άκόμη καί τώρα νά γκρεμίσουν ο,τι εχει μείνει όρθιο στή χώρα μας. Καί σήμερα έξακολουθοϋμε νά θεωρούμε κάθε τι τό εθνικό, έπικίνδυνο καί φασιστικό, κάθε τι τό ιστορικά ορθό απόβλητο έφ’ όσον άντιβαίνει στήν ιδεολογία πού ό καθένας μας πρεσβεύει.»

tasos_isaak-murdered 

«Οἱ βάρβαρες καταβολές τοῦ ἀσιάτη δέν ξερριζώνονται ποτέ. Γιατί ὁ Τοῦρκος πάντα θά φορεῖ τό ἐπίπλαστο προσωπεῖο τῆς δῆθεν εὐγένειας, ἀλλά ἀπό κάτω θά κρύβει τό μῖσος καί τόν φανατισμό. Καί πάντα θά ἐπιδίδεται –ὅταν θά τοῦ προσφέρεται ἡ εὐκαιρία– σέ βανδαλισμούς, διώξεις καί καταστροφές πού στρέφονται ἐναντίον ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας. […] Ὅλοι ἔχουν συσπειρωθεῖ γύρω ἀπό τούς Ἑβραίους τῆς Ἀμερικῆς καί τῆς Ἀγγλίας, οἱ ὁποῖοι προωθοῦν τήν ἔνταξη στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση μεγάλων ἰσλαμικῶν πληθυσμῶν, προκειμένου νά παύσει ἡ Εὐρώπη νά εἶναι ἀμιγῶς χριστιανική ἤπειρος. Ὁ κίνδυνος θά προέλθει ἀπό τήν τυχόν ἔνταξη τῆς Τουρκίας. Ὁ ἐχθρός γιά ὅλους τούς χριστιανούς εἶναι πλέον κοινός. Ὅποιος δέν τό κατανοεῖ ἔχει παρωπίδες. » (Πληροφόρηση 182 – 183 Απρίλιος 1996 Πότε θα μιλήσει ο Λαός;)

«Ξέσπασε καί πάλιν ἡ μανία τῶν αἰωνίων βανδάλων. Οἱ Τοῦρκοι ἔδειξαν καί πάλιν τό θρασύ πρόσωπόν των. Αὐτή τή φορά βεβήλωσαν τό ἑλληνικό κοιμητήριο τοῦ Νεοχωρίου στήν Πόλη. Ὅπως καί τότε, πρίν ἀπό 7 χρόνια. Ἀνέσκαψαν τάφους, ἔσπασαν ἐπιτύμβιες στῆλες, ἐσκόρπισαν τούς Σταυρούς, ἔτριξαν τά δόντια στούς… νεκρούς. Οἱ… γενναῖοι! «Τί τούς ἔπταισαν οἱ νεκροί μας;», διερωτήθηκε ὁ Πα- τριάρχης σέ ἕνα δίκαιο ξέσπασμα ὀργῆς καί ἀγανάκτησης. Ἀλλά αὐτοί δέν ἀπήντησαν! Καί οὔτε θ᾽ ἀπαντήσουν!» (Πληροφόρηση 151, Σεπτέμβριος 1993 Οι βάνδαλοι)

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ.jpg