Λόγος Ιωάννου Μεταξά εκφωνηθείς εκ ραδιοφώνου στις 10 Αυγούστου 1936

φγβηφγνηφγ

Αποτείνομαι προς όλους τους Έλληνας, από του πρώτου μέχρι του τελευταίου, από του αστού μέχρι του αγρότου και του εργάτου. Και σας καλώ όλους να εργασθήτε με όλη την δύναμιν σας δια το μέγα έργον της εθνικής μας αναγεννήσεως.

Γνωρίζετε πλέον όλοι τον κίνδυνον τον οποίον διετρέξατε. Γνωρίζετε ότι ολίγον έλειψε να καταποντοσθώμεν μέσα εις τον πλέον ανόσιο εμφύλιον σπαραγμόν. Γνωρίζετε τι παρασκεύαζον οι τρελοί ανατροπείς του κοινωνικού μας καθεστώτος, οι εχθροί των ελληνικών μας παραδόσεων και του ελληνικού μας πολιτισμού.

Η υπονόμευσις είχεν αρχίσει από μακρού καιρού και είχε, βαθμηδόν επιτεινομένη, περιπλέξει εις τα δίκτυα της πολύν ανύποπτον κόσμον, ο οποίος παρεσύρετο εις τον όλεθρον. Ιδίως η νεολαία, η οποία είχεν αφεθή εις την τύχη της, αφού οι διευθύνοντες τον τόπο τούτον της έσβησαν τα ιδανικά, τα οποία είχον θρέψει και αναθρέψει τας προηγούμενας της γενεάς. Η νεολαία, η οποία δεν μπορεί να ζήση χωρίς ορμήν προς πραγματοποίησιν μεγάλων ονείρων, μη ευρίσκουσα άλλην διέξοδον, παρεσύρετο από τους αγύρτας ανατροπείς εις ανοήτους και αντεθνικάς ουτοπίας.

Εν τω μεταξύ τα κόμματα εις τα οποία οι Έλληνες είχατε επί τόσον χρόνον βασίσει ματαίας ελπίδας και τα οποίας τοσάκις σας έφεραν εις τον όλεθρον, βουτηγμένα εις την συναλλαγήν, η οποία διέφθειρε τα πάντα, μη βλέποντα πέραν των στενών κομματικών των υπολογισμών, διαπληκτιζόμενα και ερίζοντα μεταξύ των διότι χωρίς τας έριδας αυτάς δεν ηδύναντο να ζήσωσιν, εν τω μεταξύ τα κόμματα είχον προπαρασκευάσει δια της θολής κομματικής ζωής των την αποπνικτικήν ατμόσφαιραν, μέσα εις την οποίαν θα εξερρηγνύετο ο κεραυνός της κοινωνικής ανατροπής. Είχομεν φθάσει δύο βήματα προ του ολέθρου. Την 5ην Αυγούστου επρόκειτο ν’ αρχίση το αιματοκύλισμα της Ελλάδος και να καταποντισθή η εθνική μας υπόστασις. Την 4η Αυγούστου όμως η Βασιλική χειρονομία σας εσταμάτησεν εις τον κατήφορον εις δύο βήματα από του κρημνού.

Έχομεν ημείς και αναλαμβάνομεν ενώπιόν σας όλη την ευθύνη της πράξεως ταύτης, με την πεποίθησιν ότι όλοι σας συναισθάνεστε την ανάγκην αυτής. Κανείς σας, πλην των γνωστών δημαγωγών και των παραφρόνων ανατροπέν, δεν θέλει να ιδη τον τόπο μας να πέση εις την τύχην της δυστυχούς Ισπανίας.
Δεν εχάσατε την ελευθερία σας.
Τώρα ακριβώς θα αποκτήσετε τας πραγματικάς ελευθερίας σας.

Δεν αισθάνεσθε όλοι σας μιαν απολύτρωσιν; Είναι η απολύτρωσις από του διπλού ζυγού, της κομμουνιστικής τυραννίας και της μικροκομματικής τυραννίας. Δύο τυραννίαι αι οποίαι σας περιέσφιγγαν και σας εδέσμευαν κάθε ελευθέραν κίνησιν, κάθε εκδήλωσιν ελευθέρας και ανωτέρας ζωής.

Μόνο εκείνοι, οι οποίοι μετεχειρίζοντο όχι πλέον την ελευθερίαν αλλά την ασυδοσίαν την οποίαν είχον δια να καταπατώσι την δεσμευμένη ελληνικήν κοινωνίαν, μόνον αυτοί έχασαν πλέον την ασυδοσίαν ταύτην και την έχασαν δια παντός.
Και τώρα ανανήψατε όλοι δια να βαδίσωμεν όλοι ομού τον τραχύν δρόμον της Αναγεννήσεως του Έθνους. Ξυπνήσατε όλοι σας, εγερθήτε ως ένα σύνολον δια ν’ αναστηλώσωμεν την Ελληνικήν μας Πατρίδα.
Ετοιμασθήτε όλοι σας δια θυσίας, θυσίας αναγκαίας και δια το κοινωνικόν μας σύνολον και ιδίως δια ταςε πασχούσας τάξεις αυτού.
Διότι όλοι μας αποτελούμεν ένα πράγμα, ένα είναι το Έθνος και κανείς δεν μπορεί να είναι ευτυχής όταν οι πλαγινοί του του δυστυχούν.

Θυσιάσατε όλοι ένα μέρος του εαυτού σας και ηθικώς και υλικώς δια να ενημερώσετε το σύνολον. Θυσιάσατε τον ατομισμό σας. Κανείς μας δεν είναι ελεύθερος, αλλά όλοι μας υπηρέται της Πατρίδος. Και εκείνος είναι υπέρτερος των άλλων, ο οποίος θα κάμη τας μεγαλυτέρας θυσίας υπέρ του συνόλου του Έθνους. Αλλά όλοι μας θα κάμωμεν κάθε θυσίαν και θα υποστώμεν πάσαν στέρησιν με χαράν και αγαλλίασιν, διότι έτσι μόνον θα εξασφαλίσωμεν την ησυχίαν και την τάξιν εις τον τόπο μας, ήρεμον και αποδοτικήν εργασίαν δι’ όλους, ευτυχές μέλλον για τα παιδιά μας, την ανύψωσιν του ελληνικού μας πολιτισμού, το μεγαλείον του Έθνους και το μέλλον της φυλής.

Ποιος ή ποια από σας, Έλληνες και Ελληνίδες, δεν θα αποδυθή με όλην του την ψυχή εις το μεγάλο τούτο έργον της αναγεννήσεως της Πατρίδος, εις το οποίον σας οδηγούμεν; Κανείς και καμιά, είμαι βέβαιος, δεν θα υστερήση. Το βλέπω και το ακούω από τας μυριάδας των τηλεγραφημάτων σας, τα οποία ελάβομεν και τα οποία σκορπίζουν παντού τον ενθουσιασμόν σας.

Screenshot_54.png

Αποτείνομαι ιδιαιτέρως εις σε, ελληνική νεολαία. Δεν φταις εσύ εάν παρεστράτησες. Αφισμένη, εγκαταλελειμμένη μετά τόσας των ιδανικών και των ονείρων τα οποία θα έπρεπε να σου πλημμυρίζουν την ψυχήν, αφού οι οδηγοί σου, άψυχοι και απογοητευμένοι σου εγέμισαν την ψυχήν με απελπισίαν, τι να κάμης και συ, δύστυχη ελληνική νεολαία;

Αφού εκείνοι οι οποίοι ήσαν εντεταλμένοι να σε οδηγούν σου έσπειραν την απογοήτευσιν και τον φόβον του αγώνος της ζωής, τι να κάμης και συ, ελληνική νεολαία;
Χωρίς ελπίδας, χωρίς όνειρα, ακολούθησες τους αγύρτας και τους λαοπλάνους, νομίζουσα ότι έτσι θα μπορούσες και συ να ιδης κομμάτι φωτεινού ουρανού και έτσι ωδηγήθηκες εις την κόλασιν της απελπισίας και του υλισμού. Σήκω επάνω, ελληνική νεολαία. Δεν υπάρχει δια σε άλλη πραγματικότης παρά η Ελληνική Πατρίς. Μόνον εκεί θα επανεύρης τον εαυτόν σου. Μόνον μέσα εις τα εθνικάς παραδόσεις θα επανεύρης τον προορισμό σου. Μόνον μέσα εις τον ελληνικόν πολιτισμόν θα επανεύρης τα ιδανικά σου και τα όνειρά σου. Χωρίς αυτά δεν ημπορείς να ζήσης, ελληνική νεολαία. Μόνον εκείνα τα οποία σου εδημιούργησεν η ελληνική ιστορία αποτελούν το σώμα σου και την ψυχήν σου. Τα ξένα κατασκευάσματα, με τα οποία ηθέλησαν να σε παρασύρουν οι αγύρται με τους παράφρονας ρωμαντισμούς των, είναι ψεύτικα δια σε και αποτελούν δηλητήριον. Διότι, εννόησέ το, δεν μπορείς να ζήσης αλλέως παρά ελληνικά μέσα εις την φυλήν σου και μόνον εκεί μέσα θα εύρης τον λόγον και τον προορισμό της υπάρξεώς σου. Και τότε θα ιδης ότι θα επανεύρης την χαράν και την αισιοδοξίαν, αι οποίαι σου έλειψαν. Και όταν θα τας επανεύρης, θα ιδης με τι ευκολίαν θα υπερπηδήσης τα εμπόδια και τας δυσκολίας της ζωής και τι μέλλον θα παρασκευάσης και δια τον εαυτόν σου και δια την Ελλάδα, εις την οποίαν ανήκεις αναποσπάστως.

Σήκω λοιπόν, ελληνική νεολαία, απόβαλε μακράν σου τας αγύρτας και τα ψεύδη, με τα οποία σου εδηλητηρίασαν την ψυχή. Πέταξε μακράν σου τα ελεεινά αναγνώσματα, τα οποία σε διδάσκουν την ανηθικότητα και την ανανδρίαν, ακόμα και εκείνα τα οποία, δήθεν φυσιολογικά έργα, σε διδάσκουν να φοβάσαι τους αγώνας της ζωής και να μη σκέπτεσαι παρά το άτομόν σου και την υλικήν απόλαυσίν σου.

Και τώρα όλοι οι Έλληνες και Ελληνίδες, μεγάλοι και μικροί, εμπρός, χωρίς μεμψιμοιρίας, χωρίς κακομοιριές. Ο καθείς εις την θέσιν του και εις το έργον του, πειθαρχών εις το Κράτος, όλοι αφωσιωμένοι εις το ελληνικόν σύνολον.

Ημείς είμεθα αποφασισμένοι, βέβαιοι δια την επιτυχίαν, να φέρωμεν παντί σθένει το έργον μας εις αίσιον πέρας. Θα υπερπηδήσωμεν κάθε εμπόδιον και θα συντρίψωμεν πάσαν αντίδρασιν. Και είμεθα βέβαιοι ότι θα έχωμεν πλήρη και ανεπιφύλακτιν την βοήθεια όλων σας.

Ιωάννης Μεταξάς, 10 Αυγούστου 1936