Robert Brasillach: Ο φασισμός μας δεν ήταν η μίμηση του ξένου!

4EKqffrHG6o3xi1Rx-yOzBKbsOY

«Ο φασισμός δεν ήταν για μας ένα πολιτικό δόγμα. Ακόμη περισσότερο, δεν ήταν ένα οικονομικό δόγμα. Δεν ήταν η μίμηση του ξένου, και οι αντιπαραθέσεις μας με τους ξένους φασίστες δεν είχαν ως αποτέλεσμα παρά να μας πείθουν για τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Αλλά ο φασισμός είναι ένα πνεύμα. Είναι ένα αντικομφορμιστικό πνεύμα καταρχάς, αντιαστικό και ο μη σεβασμός αποτελούσε μέρος του. Είναι ένα πνεύμα που αντιτίθεται στις προκαταλήψεις, τόσο στις ταξικές όσο και σε οποιαδήποτε άλλη. Είναι ακόμη το πνεύμα της φιλίας, το οποίο να θέλαμε ως την εθνική φιλία».

Robert Brasillach

Από το βιβλίο «Φασίστες διανοούμενοι στη Γαλλία κατά τη δεκαετία του 1930», εκδόσεις Historia

O νεαρός φασίστας, στηριζόμενος στην φυλή του και στο έθνος του, περήφανος για το ρωμαλέο κορμί του, το διαυγές πνεύμα του, γεμάτος περιφρόνηση για τα υλικά αγαθά αυτού του κόσμου, ο νεαρός φασίστας στο στρατόπεδο του, ανάμεσα στους συντρόφους της ειρήνης, που πιθανώς θα γίνουν σύντροφοι πολέμου, ο νεαρός φασίστας, που τραγουδά, που παρελαύνει, εργάζεται, ονερεύεται, είναι πάνω απ’ όλα ένα χαρούμενο πλάσμα.

Robert Brasillach

Η θέρμη του φασισμού, το μεγαλείο του, η εξαίσια φλόγα του, όλα αυτά του ανήκουν.
Μία συγκέντρωση νεολαίας μέσα στην νύχτα, η αίσθηση του να είσαι μέρος του σώματος ενός Έθνους, οι παρελάσεις που ήταν αφιερωμένες στην μνήμη των ηρώων και μαρτύρων του παρελθόντος, μια ατελείωτη γιορτή είναι τα στοιχεία της Φασιστικής ποίησης. Και είναι αυτό που αποτελεί την τρέλα και την γνώση της εποχής μας, είναι αυτό που μετά από είκοσι χρόνια,η νεολαία που ξεχνά ελαττώματα και λάθη, θα κοιτάζει με θαμπωμένη επιθυμία και αγιάτρευτη νοσταλγία. Στην Φασιστική Επανάσταση το έθνος συνδέεται με μια έννοια πιο μεθυστική, πιο αξιοσημείωτη. Το ίδιο το Έθνος είναι μια ποίηση. Όλα αυτά μπορούν να νικηθούν από τον απατηλό φιλελευθερισμό, από τον αγγλοσαξωνικό καπιταλισμό, αλλά δεν θα πεθάνουν.

Robert Brasillach 10 Νοεμβρίου 1944