Φίλιππος Γ. Νατσιόπουλος: Για έναν βιωματικό εθνικισμό

simaies9

Πολλοί εθνικιστές θεωρούν σφαλερώς πως η κοσμοθεωρία του εθνικισμού είναι απλά πεζοδρομιακές δράσεις και μόνο, μαχητικές πορείες και συνθήματα στους τοίχους των πόλεων αφήνοντας το σημάδι τους μέχρι να έρθει ο επόμενος να το σβήσει, άλλοι πιστεύουν πως είναι η πληθώρα ανακοινώσεων και καταστάσεων στο διαδίκτυο, με εντυπωσιακές και εγκωμιαστικές εικόνες για το έθνος και την πατρίδα και η συμμετοχή σε ποικίλες εθνοκεντρικές διαδικτυακές ομάδες και ένα άλλο μικρότερο ποσοστό πως είναι η γνώση και η μελέτη όλης της ελληνικής και ευρωπαϊκής εθνικιστικής βιβλιογραφίας, από την φιλοσοφία μέχρι την στρατιωτική τέχνη και η συμμετοχή σε ατέρμονες συζητήσεις περί του αληθούς, του ηθικού και του δικαίου…Όλα αυτά είναι απαραίτητα και θεμιτά όταν ο εθνικισμός μας γίνεται βιωματικός και δεν αποτελεί απλά και μόνο μία μικρή έκφανση της ζωής μας ή απλή δραστηριότητα της καθημερινότητας μας ή ένα πιο εκλεπτυσμένο χόμπι. Ο Ελληνικός Εθνικισμός θα πρέπει να περάσει από το πεδίο της σκέψεως και της νόησης εις την καρδιακή χώρα ώστε να αναθερμανθεί και να ζεστάνει την ψυχή για να μπορέσει να μετατραπεί από συναίσθημα σε πράξη και δράση εις τον σύγχρονο βίο. Ας αναλύσουμε τα τέσσερα στάδια που μπορούμε να διακρίνουμε τον Βιωματικό Εθνικισμό σύμφωνα με την ηροδότεια ρήση του ‘’Ομόαιμον, ομόθρησκον, ομόγλωσσον και ομότροπον’’.

1. ΟΜΟΑΙΜΟΝ: Αποτελεί την πεμπτουσία για την συγκρότηση της φυλετικής συνθέσεως και της εθνικής συνειδήσεως. Το αίμα αποτελεί την εσωτερική και αμετάβλητη προγονική διαθήκη που φέρει ο καθένας μας εντός των φλεβών του και μπορούμε να την βρούμε ευκόλως στον θεσμό της οικογένειας. Μιας και το έθνος δεν είναι παρά μια μεγάλη Εθνική Οικογένεια αποτελούμενη από άλλες μικρότερες ομόαιμες οικογένειες. Έτσι η οικογένεια είναι το ζωντανό κύτταρο του εθνικού οργανισμού υπεύθυνο σε μεγάλο βαθμό για την ευρωστία, την ψυχική υγεία και την πνευματική ανέλιξη της φυλής του. Ο τρόπος που θα μπορούσε ένας εθνικιστής να ασκήσει την ιδεολογία του σε βιωματικό επίπεδο είναι πολύ απλός και το πράττουν και αυτοί οι οποίοι δηλώνουν πως δεν είναι εθνικιστές και αποστρέφονται οτιδήποτε έχει να κάνει με αυτήν την ιδεολογία….να παντρευτούν μια Ελληνίδα, να κάνουν μία υγιή ελληνική οικογένεια και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ως ελληνόπουλα. Δυστυχώς, μετά την χειραφέτηση των γυναικών, την σεξουαλική απελευθέρωση, το αδιάκοπο κυνήγι της καριέρας, την ανδρική ακόρεστη δίψα προς τη συχνή εναλλαγή γυναικείων συντρόφων και τους άτεγκτους ρυθμούς των πόλεων, πολλά ζευγάρια οδηγούνται γρήγορα στα γραφεία των δικηγόρων έχοντας μόλις λίγο καιρό πριν ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας πριν καν αρχίσουν οι δυσκολίες, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Στη δε χειρότερη, φτάνουν στο ευτελές σημείο να χωρίζουν μετά την γέννηση ενός παιδιού, ίσως και δεύτερου (όπου τώρα αντιλήφθηκαν πως δεν ταιριάζουν) και να χρησιμοποιούν το παιδί σαν αμυντικό όπλο προς επιεικέστερη μεταχείριση ή και σαν επιθετικό όπλο προς απόκτηση μεγαλύτερων προνομίων (διατροφή, διαμονή, περισσότερο χρόνο με τον γονέα κλπ.) Αυτό που θα μπορούσε να πράξει ένας Έλλην Εθνικιστής είναι να αγαπάει την γυναίκα του και να την προσέχει, να την τιμάει και να τη σέβεται (το ίδιο σαφώς ισχύει και από την πλευρά της γυναίκας), να συζητάει μαζί της ώστε να βρεθεί λύση σε τυχόν υπαρκτά ή και ανύπαρκτα προβλήματα, να φροντίζουν και οι δύο για την σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους, διαβάζοντας τους από τα γνωστά σε όλους μας λαικά παραμύθια μέχρι την ελληνική μυθολογία, όταν ο πατέρας έχει ελεύθερο χρόνο να μην κοιτάει πως θα βρεθεί με τους φίλους του αλλά να περάσει αν μπορεί περισσότερο χρόνο με την γυναίκα του και τα παιδιά του πηγαίνοντας μια βόλτα στο πάρκο, στην πόλη, σε ένα μουσείο, σε μια ιστορική περιοχή ή στην εξοχή αν του το επιτρέπουν τα οικονομικά του. Διότι όσο καλός πατέρας και αν είναι, όσο ευσυνείδητος εθνικιστής και αν είναι, αν λείπει από το σπίτι πολλές ώρες και γίνεται αισθητή η απουσία του δεν θα μπορέσει ποτέ να καλύψει αυτό το κενό στην ψυχή του παιδιού του και δεν θα ήθελε ποτέ να ακούσει από τα χείλη του την λυπητερή έκφραση: ‘’όταν σε ήθελα δίπλα μου, δεν ήσουν εκεί’’. Ο εθνικιστής πατέρας μπορεί να προσφέρει πολλά περισσότερα από όσα νομίζει σε ψυχικό και πνευματικό επίπεδο καθότι τα πρότυπα στα παιδιά δεν δημιουργούνται από τα σοφά λόγια και μόνο αλλά και από το ήθος και την στάση του πατέρα προς αυτά. Πάρτε για παράδειγμα την γενιά των πατεράδων μας (του Πολυτεχνείου θα λέγαμε), που ενώ γαλουχήθηκαν με αρχές και ηθική, τα πρόδωσαν όλα στον βωμό του χρήματος και της καλοπέρασης ώστε η δικιά μας γενιά τώρα (τα παιδιά τους επί της ουσίας) να θεωρούν πως υπήρξε ένα χάσμα των αρχών που πρέσβευαν και την στάση την οποία κράτησαν προς την κοινωνία και την πατρίδα τους με αποτέλεσμα να αμφιταλαντεύονται οι νέοι και οι νέες, αν πράγματι άξιζαν αυτές οι αξίες που πήραν από το σπίτι τους και αν ναι, τότε γιατί τις εγκατέλειψαν. Αγαπάτε τις οικογένειες σας λοιπόν και φροντίζετε αυτές με κάθε ελληνικόν τρόπον!

2. ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΝ: Καταλαβαίνω απόλυτα πως η θρησκεία και το ιερατείο της έχει κλονισθεί σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια και πως η πίστις πολλών συναγωνιστών μας και συνανθρώπων μας παραμένει αμφίρροπη εως και εχθρική πολλάκις. Όμως εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτό ήταν ένα από τα μεγαλεπήβολα σχέδια της Νέας Τάξης Πραγμάτων ώστε να θιχτούν οι πολιτιστικές αξίες του ελληνικού έθνους και των λοιπών ευρωπαικών γηγενών λαών (Δόγμα Κίσσινγκερ και Σχολή της Φρανκφούρτης) . Παρόλα αυτά μόνο ένας αφελής ή προπέτης δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί την θρησκεία του λαού του ως ένα ακραιφνώς ενοποιητικό στοιχείο της κοινωνίας του και ανάχωμα απέναντι στον ισλαμικό φονταμενταλισμό και τον αλλόφυλο επεκτατισμό. Ένας εθνικιστής λοιπόν θα μπορούσε στην καλύτερη των περιπτώσεων να μην μέμφεται το δόγμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας ή την μορφή του Ιησού Χριστού συμβάλλοντας έτσι στην αποδόμηση της πίστεως άθελα του αλλά ασκώντας ασφαλώς κριτική απέναντι στις διαβουλεύσεις της ιεραρχίας της και τις επιλογές της που σκοπό έχουν την αλλοίωση της οντολογικής μας ταυτότητας, την εθνική μας συνειδήσεως και του εκφυλισμού του δόγματος μας μέσω του οικουμενισμού που προωθεί και την συμμετοχή της σε συμπροσευχές με απίστους και ετερόδοξους. Αν είναι πράγματι πιστός Χριστιανός Ορθόδοξος θα μπορούσε να εκκλησιάζεται δείχνοντας το παράδειγμα στην ενορία του και στον τόπο του πως δεν είναι μόνο σε θεωρητικό επίπεδο χριστιανός αλλά και βιωματικώς ακολουθώντας όσο μπορεί τα μυστήρια της Εκκλησίας, συμμετέχοντας σε κάποια νηστεία, κοινωνώντας τα Χριστούγεννα ή την Ανάσταση, ακολουθώντας την περιφορά του Επιταφίου της περιοχής του και αν δύναται πιθανόν κουβαλώντας τον, προβαίνοντας σε κάποια φιλανθρωπική πράξη προς κάποιο ευάλωτο και κοινωνικά ευαίσθητο πολίτη της πατρίδος μας κ.α. Πρέπει να γνωρίζει ο Έλλην πως η διαφορά ιδέας και ήθους υπάρχει ακόμα και στους ιερείς όπως και στους δασκάλους και στους αστυνομικούς και σε κάθε κοινωνικό λειτούργημα όπου κατάντησε επικερδές επάγγελμα με την φιλελευθεροποίηση της πατρίδος μας και την μαρξιστοποίηση της παιδείας μας. Έτσι επειδή κάποιοι ιερείς είναι φιλοτομαριστές, χυδαίοι, ανήθικοι και σάπιοι αυτό δεν αναιρεί την Αλήθεια την οποία υποθετικά πρεσβεύουν και το Πρόσωπο του Σωτήρα το οποίο εξυμνούν. Απλώς εδώ Ιδέα και ήθος δεν συμβαδίζουν. Όταν λοιπόν πηγαίνετε στην εκκλησία και συμμετέχετε στην θεία κοινωνία, όσοι θέλετε και το νιώθετε, δεν το κάνετε για τους παπάδες αλλά για την δική σας ψυχή και αγαλλίαση! Είναι όπως όταν πηγαίνετε στον ιατρό για την υγεία σας. Δεν του ζητάτε το βιογραφικό του πριν τον επισκεφτείτε, αν άνηκε σε κάποια πολιτική παράταξη όταν σπούδαζε ή πόσο είναι το ετήσιο δηλωμένο εισόδημα του. Απλά τον επισκέπτεστε για να σας θεραπεύσει. Αυτός είναι και λόγος ύπαρξης της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, καθαρά ψυχοθεραπευτικός! Βάλτε τον Χριστό μέσα στην καρδιά σας και φέρτε την Ειρήνη μέσα στην ταραχώδη ψυχή σας!

3. OΜΟΓΛΩΣΣΟΝ: Η ελληνική γλώσσα αποτελεί την ομορφότερη και μελωδικότερη γλώσσα του κόσμου. Ομιλείται δε στην ελληνική χερσόνησο ακατάπαυστα και αδιάκοπα από την δημιουργία της μέχρι τις μέρες μας. Κατά τον Οδυσσέα Ελύτη, είμαστε ο μοναδικός λαός της Ευρώπης όπου μπορεί να λέει τον ουρανό και την θάλασσα με τον ίδιο τρόπο όπως τα αποκαλούσαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Αν δώσετε στους Ευρωπαίους, στους Γερμανούς παραδείγματος χάριν, κείμενα του Μεσσαίωνος ή ποιήματα του Σίλλερ με την γλώσσα της εποχής τους με τα δυσκολίας μπορούν οι σύγχρονοι Γερμανοί να τα αναγνωρίσουν. Απεναντίας οι Έλληνες μπορούν να αντιληφθούν περί τίνος μιλούσαν οι αρχαίοι τους πρόγονοι όταν πέφτουν τυχαίως στα χέρια τους κάποια από τα απανθίσματα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Αυτό οδήγησε και έναν άλλον ποιητή μας, τον Νικηφόρο Βρεττάκο να δηλώσει μετά ευφροσύνης εν καρδία: ‘’ Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως, θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους, συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω ελληνικά, επειδή δεν ξέρουν γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική.’’ Οπότε το καλύτερο και ομορφότερο που μπορεί να πράξει ένας Έλλην Εθνικιστής είναι να μιλάει καλά και ορθά ελληνικά. Να τιμάει και να σέβεται την γλώσσα του σε κάθε συνδιαλλαγή που έχει με τους συνανθρώπους του. Είτε προσωπική, είτε επαγγελματική, είτε κοινωνική. Να μπορεί να ξεχωρίσει πρωτίστως λόγω της σωστής δόμησης της πρότασης, της σταθερότητος της φωνής του, του μειλίχιου τρόπου του και δευτερευόντως του λεκτικού του πλούτου ή των λεξιπλασιών του πάνω στον έναρθρο λόγο ή στην γραφή. Αυτό μπορεί να γίνει αν διαβάζει ελληνική λογοτεχνία, ελληνική φιλοσοφία, ελληνικά δοκίμια γραμμένα στο πολυτονικό σύστημα και αν μπορέσει και στην καθαρεύουσα, και ελληνική ποίηση αν τον αγγίζει. Θα μπορούσε ακόμα να συμμετέχει και σε συλλόγους όπου ενασχολούνται με αυτά τα θέματα διατηρώντας τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας σαν κόρη οφθαλμού. Η ελληνική γλώσσα, όπως και κάθε γλώσσα αποτελεί όχι απλώς ένα εργαλείο επικοινωνίας όπως σαχλώς διατυμπανίζουν οι νεομαρξιστές κοινωνιολόγοι αλλά μία έκφραση της φυλετικής μας ψυχής και υπεροχής με τον απέραντο πλούτο που μας παρέχει σε γραμματική, σύνταξη, λεξιλόγιο και τις απεριόριστες δυνατότητες λεκτικών σχημάτων και ετυμολογικών προσδιορισμών. Θα μπορούσαμε να αναφωνήσουμε πως ‘’ Αν η ελληνική γλώσσα είναι δώρο των θεών προς τους Έλληνες, τότε ευχαριστούμε ΘΕΡΜΑ τους θεούς που μας επέλεξαν και μας έδωσαν την γλώσσα τους και οφείλουμε να την διατηρήσουμε σαν παλαιά διαθήκη, αν αντίθετα είναι δημιούργημα καθαρώς της ελληνικής φυλής με βάση την ιδιοσυστασία της, το περιβάλλον της και την ψυχική της ικανότητα, τότε ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ αποτελεί την μεγαλύτερη ανθρώπινη σύλληψη που υπήρξε ποτέ και έχουμε κάθε δικαίωμα και υποχρέωση να διατηρήσουμε την σπουδαία αυτή ανακάλυψη μας! Ομιλείτε ελληνικά λοιπόν!

4. ΟΜΟΤΡΟΠΟΝ: Ο ελληνικός τρόπος ζωής είναι ένας από τους κύριους συντελεστές της κοινής μας ταυτότητας σαν έθνος ξέχωρο και διακριτό από τα άλλα ευρωπαικά και μη. Το Ελληνίζειν αποτέλεσε πολλές φορές στο πέρασμα της ιστορίας έναν τρόπο και αντίληψη της ζωής. Έτσι ώστε αυτοί που δεν είχαν την τιμή να γεννηθούν ως τέτοιοι, να ασπασθούν τον ελληνικό τρόπο ζωής και να ζήσουν ως τέτοιοι. Αυτό θα οδηγούσε σαφώς πολλές φορές και επιτήδεια σε παρερμηνείες μιλώντας για ‘’πνευματικώς’’ Έλληνες και αγνοώντας την φυλετική καταγωγή, όμως εδώ δεν θα σταθούμε στις νοθευμένες διαπιστώσεις της αριστεράς και της μεθοδολογίας της αλλά θα παραπέμψουμε στην επίμαχη φράση του μεγάλου Γερμανού ποιητή Γιόχαν Βόλγκανγκ φον Γκαίτε: ‘’Είμαστε όλοι Έλληνες’’ ώστε να αποστομώσουμε τους υπονομευτές της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πνεύματος. Μιας και ο περίφημος ποιητής της Γερμανίας γνώριζε πολύ καλά πως τα πάντα έχουν αφετηρία την αρχαία Ελλάδα και πως όλοι οι λαοί της γηραιάς ηπείρου ομιλούν, σκέφτονται, λειτουργούν και ζουν κατά έναν μεταφυσικό τρόπο ελληνικά. Ο ελληνικός τρόπος ζωής αναμφισβήτητα έχει υποστεί διαφοροποιήσεις δεδομένου της επικράτησης της θρησκείας του Χριστιανισμού και των απανωτών κατακτήσεων της ελληνικής πατρίδος από Ρωμαίους, Φράγκους και Τούρκους. Όμως σε μεγάλο βαθμό ο πυρήνας της παραδόσεως και του τρόπου ζωής του παρέμεινε ανεπηρέαστος και αμετάβλητος και απλώς αποδείχθηκε προσαρμοστικός και μακρόθυμος. (Η Φυλετική Συνέχεια των Ελλήνων – Αλέξανδρος Αγγέλης) Ο Έλλην Εθνικιστής στο σήμερα θα μπορούσε να συμβάλλει στα ήθη και στα έθιμα του τόπου δίνοντας το δικό του παράδειγμα αντί να μένει ένας απλός θεατής και ‘’μπανιστιρτζής’’ της παραδόσεως αλλά κάνοντας το μεγάλο βήμα και συμμετέχοντας σε χορευτικούς συλλόγους παραδοσιακών χορών, μαθαίνοντας κάποιο μουσικό όργανο του τόπου του, μαθαίνοντας ζωγραφική και εμπνεόμενος από υψηλά ιδανικά και από την ελληνική φύση να δημιουργήσει ένα αντίστοιχο έργο νεοελληνικής τέχνης, αγγειοπλαστική, γλυπτική και τόσες άλλες τέχνες. Θα μπορούσε ακόμα να συμμετέχει και στα θρησκευτικά έθιμα του τόπου μας τα οποία αν και πυρηνικώς αποτελούν παγανιστικά τα περισσότερα, έχουν φορέσει εδώ και χιλιάδες χρόνια τον πορφυρό μανδύα του Χριστιανισμού. Ένα εξαίσιο παράδειγμα Παραδοσιοκρατίας αποτελεί η Νήσος της Κρήτης, όπου η πλειοψηφία των κατοίκων της ασχολείται με τους χορούς και τα πανηγύρια του τόπου, με τους οργανοπαίκτες παραδοσιακών κρητικών οργάνων, με τους νέους να βοηθούν τις οικογένειες τους στο μάζεμα των ελαιώνων και στην καλλιέργεια της γης των προς αποφυγή πρόσληψης και εκμετάλλευσης αλλοδαπών εργατών, με την προσέλευση στα καζάνια των χωριών για την απόσταξη της περίφημης ρακής, στην δημιουργία παραδοσιακών κεντημάτων και υφαντών κλπ. Δυστυχώς η Κρήτη και οι Κρητικοί δεν γνωρίζουν την δύναμη και την αξία που φέρνουν εντός τους και πως αποτελούν το Προπύργιο της Ελληνικής Παραδόσεως απέναντι στην αποχαλίνωση της κοινωνίας και στην εισβολή ετερόδοξων και ανατρεπτικών ρευμάτων από Ανατολή και Αφρική. Η δημιουργία επίσης ενός πολιτιστικού φορέως με εξωστρεφή δράση προς προσέλκυση νέων αλλά με σταθερό εθνοκεντρικό φρόνημα εσωστρεφώς θα βοηθούσε σε μεγάλο βαθμό στη διείσδυση των ιδεών μας και του ελληνικού εθνικισμού εντός της νεολαίας. Τέτοιοι θα μπορούσε να είναι ορειβατικοί ή φυσιολατρικοί σύλλογοι, σύλλογοι πολεμικών τεχνών, λέσχες καταδρομών, κοινότητες ανάλυσης και ερμηνείας της ελληνικής γραμματείας, κ.α. Δύο πολύ αξιοπρόσεκτα και αξιέπαινα παραδείγματα σύγχρονης προσπάθειας αποτελούν οι κοινότητες του Propatria στην Αθήνα και του Ideapolis στην Θεσσαλονίκη, το καθένα προσανατολισμένο σε διαφορετικό τομέα και με ελαφρώς διαφορετική απόκλιση αλλά και τα δύο αποτελούν βιωματικές προσπάθειες του Ελληνικού Εθνικισμού και του Ιδεώδες. Εν κατακλείδι, στραφείτε προς την Παράδοση! Αυτή σταθεροποιεί τον χαρακτήρα σου, σε φέρνει πλησίον του γείτονα σου και του συμπατριώτη σου και σε εξυψώνει ηθικώς και ψυχικώς!

Προσπάθησα όσον μου ήταν δυνατόν να εκμυστηρευτώ κάποιες από τις σκέψεις μου και να προμηθεύσω τους συναγωνιστές μου με ορισμένες ιδέες και σκέψεις που έχω για να καταστήσουμε τον εθνικισμό μας από μια κοσμοθεωρία που είναι ένα εσωτερικό βίωμα και μια ευσυνείδητη πράξη δράσεως. Τίποτα από όσα ανέφερα δεν πρόκειται να εφαρμοστεί επιτυχώς αν δεν το πιστέψετε και δεν το βιώσετε πρωτίστως εσείς οι ίδιοι. Αν το πιστέψουμε εμείς οι ίδιοι και τον κάνουμε κτήμα μας, τότε θα ακολουθήσουν και οι άλλοι γύρω μας. Από το παράδειγμα μας θα παραδειγματιστούν, από την στάση μας θα πεισθούν, από την δράση μας θα εμπνευστούν και την δικιά μας Αλήθεια θα πιστέψουν. Προσπαθήστε να ξεχωρίσετε με τα παραπάνω στους χώρους εργασίας σας, ώστε να φτάσετε σε σημείο να σας αναγνωρίζουν επαγγελματικώς και ας μην κατανοούν τα πιστεύω σας, με αυτόν τον τρόπο έχετε ήδη κερδίσει ορισμένα μόρια. Στις φιλικές σας συναναστροφές, ώστε να διακρίνεστε για την ειλικρίνεια σας, την ντομπροσύνη σας και την τιμιότητα σας και στο πρόσωπο σας θα βλέπουν πως όλοι οι εθνικιστές είναι καλοί φίλοι. Στις προσωπικές σας σχέσεις, ώστε να διαφοροποιηθείτε από την μάζα των αρσενικών που αποσκοπεί μόνο στην κάλυψη των ενστίκτων του και διακριθείτε για την ανιδιοτέλεια σας, την προσήλωση σας προς το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και τον θαυμασμό σας προς την γνήσια γυναικεία φύση, έτσι στο προσεχές μέλλον όλες οι Ελληνίδες θα αναζητούν έναν εθνικιστή (φασίστα με τη αγαπημένη λέξη των Μ.Μ.Ε.) να αγαπήσουν. Προσπαθήστε να ακολουθήσετε και ας είναι δύσκολο στην εποχή μας, το γνωρίζω πολύ καλά αλλά μην απογοητεύεστε, την ιωνικήν (δραγουμικήν) ρήση ‘’Θέλω να είμαι ένα ωραίο δείγμα Έλληνος, να σκοπός μιας Ζωής’’!!!

ΓΙΝΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ, ΣΚΟΠΟΙ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ!!!

Φίλιππος Γ. Νατσιόπουλος