«…είναι εύκολο να σκάβεις και να θάβεις με τις λέξεις..»

pre-skapsimo

Σε αυτούς που έμαθαν να κρύβονται στο ψέμα, σε αυτούς που μπάσταρδο έχουν αίμα, σε αυτούς που έχουν παιδικά απωθημένα, σ’ αυτούς που το αλκοόλ δεν σβήνει μαύρες αναμνήσεις, σ’ αυτούς που σπάνια έχουν στύσεις, σε αυτούς που όλους τους αρσενικούς φθονούν, σε αυτούς που δε γνωρίζουν πως να εργαστούν,

σε αυτούς που τον νόμο τρέμουν, για όσα κρυφά στον κύκλο τους λένε πως πιστεύουν, σε αυτούς που ρίχνουν λάσπη στον χρυσό, σ’ αυτούς που σε φούστα σπεύδουν να κρυφτούν, σε αυτούς που υποχθόνια τις δράσεις μας κοιτούν

Σε αυτούς που ασχολούνται τέρμα εμμονικά μαζί μας, σε αυτούς που έστω κι έτσι χώρο ψάχνουν στη ζωή μας, σε αυτούς που ζητιανεύουν λίγη έστω σημασία, για να νιώσουν πως υπάρχουν και πως έχουνε αξία, σ’ αυτούς που η ζωή τους είναι πίσω απ’ το pc, σ’ αυτούς που γίνονται σκιά ανδρών που ‘χουν τιμή,

σ’ αυτούς που έμαθαν να ζουν ως κόπιες και κακέκτυπα, σ’ αυτούς που έχασαν τη σχέση με τ’ αρχέτυπα, σ’ αυτούς που ν’ ανέβουν δεν μπορούν, σ’ αυτούς που τους άλλους να κατέβουνε τραβούν, σ’ αυτούς που μόνο τους ταλέντο είναι η ρουφιανιά, σε αυτούς αφιερώνω στίχους και τραγούδια αληθινά, σε αυτούς τους συκοφάντες με τη βρώμικη ψυχή και τα άρρωστα μυαλά,

σε αυτούς που όνομα και πρόσωπο δεν έχουν, σε αυτούς που λίγη τσίπα δε κατέχουν, σε αυτούς που η Ιδέα είν’ το γαμημένο χρήμα, σε αυτούς αφιερώνω στίχους που τα λένε χύμα, για της μουσικής το είδος να το κρίνεις μη βιαστείς, ο στίχος δε σ’ αφήνει από κάπου να πιαστείς, η αλήθεια που θ’ ακούσεις δε σ’ αφήνει να κρυφτείς, ήσουνα πληβείος πριν ακόμα γεννηθείς, με ψέμματα, κραυγές και ρουφιανιές είσαι ένας μαλάκας που  ταιριάζει στους κομμουνιστές,

ζεις με τις πλεκτάνες είσαι μέσα στη βρωμιά, Μπολσεβίκος στην ψυχή σου είσαι μέσα σου βαθιά, κι αν τραγούδησε ο Νίβο και για κανέναν κνίτη, πιο μετά τραγούδησε και με έναν χρυσαυγίτη, το έξυπνο πουλί από τη μύτη του το πιάνουν και όσα έχεις πράξει έχουν γράψει δε ξεγράφουν, ποτέ σου μη σκεφτείς συγγνώμη να ζητήσεις, ήρθ’ η ώρα τα γραμμάτια δούλε να ξοφλήσεις,

μια ζωή με τις επιτυχίες των άξιων πονάς, για αυτό με κόλπα βρώμικα τους πάντες πολεμάς, ξέρεις καλά τι λένε για όσα δε φτάνει η αλεπού, και όταν, και αν, πας για ύπνο που και που, απ’ τα όνειρα ξυπνάς με βλέπεις σε εφιάλτη, είμαι σα σαρακοστή που δε λείπει από το Μάρτη, τον Βόταν αναμένεις, ψάξε στον Βοτανικό, του κόσμου το περίγελο σ’ έχουν όλοι γραφικό, Άριοι την είδανε όλοι οι γασμούλοι και τις νυχτιές διαβάζουνε  τον Κοντορεβυθούλη…

 

«Μικρέ μου φίλε , επαναστάτη που εξέγερση σκαρώνεις
και μ’όλα αυτά που ‘ναι γύρω σου αγριεύεις και θυμώνεις
μάγκας ειν’ αυτός που μιλάει με τις πράξεις
κι όχι εσύ που ΄χεις ξυπνήσει με διάθεση να κράξεις
Γιατί, είναι εύκολο να σκάβεις και να θάβεις με τις λέξεις
όσο εύκολο ειν΄ακόμα μια πλεκτάνη αν θες να πλέξεις
ματώνεις με ευκολία και έναν γίγαντα ακόμα
χωρίς κανένα όπλο ….μονάχα με το στόμα
Βιάστηκες απόψε να με θάψεις στη βρωμιά σου
για να έχεις κάτι ωραίο επιτέλους συντροφιά σου
κρίμα, δυστυχώς θα σε απογοητεύσω
ξέρω τρόπους που δε ξερεις και μπορώ να δραπετευσω
γιατί αίμα έχω φτύσει, κι άλλους τόσους έχω φτύσει
μάγκες που το παίζουνε πως έχουν πάντα στύση
λόγια πιο μεγάλα απ’ τα στόματα που βγαίνουν
πληγωνουνε συνηθως και ύστερα πεθαίνουν ….

Κόψε μου 2-3 σελίδες να διαβασω απ’ τη ζωή σου
αν πάλι ερχομαι βόλτα στ’ όνειρα κι εγω μαζί σου
ξέρω τι σκεφτεσαι για μένα , καποτε ήμουν σαν κι εσένα
η διαφορά μας είναι όμως είναι πως δεν είχα απωθημένα
Ζητάω συγγνώμη αν προσβάλλω τη σκληρή ζωή που κάνεις
είναι τιμή μου να μαι αυτός που θες με μίσος να ξεκάνεις
κράτα μου χώρο λοιπόν, πες μου τη πιο καλή βρισιά σου
όσο ζω θα διασκεδάζω με τη ψεύτικη μαγκιά σου!»

 

 

Με έχεις κράξει, με έχεις θάψει
γιατί πολλές φορές φωτιά σου έχω ανάψει,
δεν σ’ έχω βλάψει μα μ’ έχεις βλάψει
και ‘γω είμαι πάντα αυτός που λέει όλα εντάξει

Εγώ σ’ αφήνω και καταπίνω τις προσβολές
κι όλα τα λόγια σου τα φτύνω
και τα σημάδια που μου αφήνουν
θα σου χαράξω κάποια μέρα και θα μείνουν.

Μάντεψε ποιος και ως το τέλος μείνε
τα ράμματα που έχω για την γούνα σου όλα είναι
δε μ’ άκουσες ποτέ να μιλάω αυτή τη γλώσσα
μέσα σ’ ένα δίσκο σου ‘χω τόσα κι άλλα τόσα

Νόμιζες πως ξόφλησα και πνίγηκα στα λόγια μου
μα εγώ ‘μαι ακόμα όρθιος και στέκομαι στα πόδια μου
εγώ δεν είμαι μόδα είμαι ρόδα που γυρίζει
το αίμα μες τις φλέβες μου εμένανε δεν πήζει

Μπορεί να είμαι busy αλλά θα βρω το χρόνο
όπως βρήκα χρόνο φίλε και το στυλ μου βελτιώνω,
καλύτερα αρθρώνω και καμαρώνω,
όταν βρίσκω ευκαιρία και στη μάπα σου τα χώνω (Πάρ’ τα).

Δε με σταματάει κανείς
στα όνειρα σου θα ‘ρθω να με δεις
ό,τι κι αν πεις μες στη φωτιά μου θα καείς
γι’ αυτό πρόσεξε καλά στη σκιά μου πριν κρυφτείς.

Δε με σταματάει κανείς
στα όνειρα σου θα ‘ρθω να με δεις
ό,τι κι αν πεις μες στη φωτιά μου θα καείς
γι’ αυτό πρόσεξε καλά στη σκιά μου πριν κρυφτείς.

 

 

Εδώ είμαι πάλι, με το δεξί περνώ και πάλι τη σκυτάλη
κι ανοίγω τρύπα στο δικό σου το κεφάλι
σου φέρνω ζάλη αλλά και σύγχυση μεγάλη,
τόσο μεγάλη όσο δεν έχεις νιώσει άλλη..
δε με γουστάρεις, μήπως θα ήθελες μια πίπα να μου πάρεις;
Σιχαίνεσαι το στυλ μου και φρικάρεις,
μα κατά βάθος μ’ αγαπάς και με κοπιάρεις.

Μαζί μου ασχολείσαι, ποσό μαλάκας είσαι
αν όντως δε γουστάρεις σου δείχνω τι να πάρεις,
ανήλικος αν είσαι τα αυτιά σου τώρα κλείσε,
το όνομα μου σβήσε ξένος είμαι ξένος είσαι.

Ζήλια κόντρες μίσος, παντού υπάρχει μίσος,
στους δρόμους στις φαμίλιες και στις ψυχές μας ίσως,
ίσως να `ναι αργά, εγώ όμως το φωνάζω
τα νερά πάλι ταράζω και το στιλ μου δεν αλλάζω,
χρόνια σας ακούω να μιλάτε για ότι κάνετε,
στα αυτιά όμως τα λόγια σας ακούω σαν να κλάνετε,
ποτέ σας δε με φτάνετε μιλάω από πρώτο χέρι,
είμαι ο γιος του ανέμου σαν το Κώστα τον Κεντέρη
στα 2 μικρά σου μάτια η εικόνα μου μεγάλη,
μ’ είχες χάσει για 2 χρόνια μα εδώ είμαι και πάλι
έτοιμος για κραιπάλη οπλίζω τη σκανδάλη
κι ουρλιάζω μες τη νύχτα όπως κάνει το τσακάλι,
αλήθεια δε με νοιάζει αν απόψε είσαι φτιαγμένος,
αν νομίζεις τελικά πως είμαι διεφθαρμένος,

ήσουν και θα είσαι στη ζωή μου ένας ξένος.

Μαζί μου ασχολείσαι, ποσό μαλάκας είσαι
αν όντως δε γουστάρεις σου δείχνω τι να πάρεις,
ανήλικος αν είσαι τα αυτιά σου τώρα κλείσε,
το όνομα μου σβήσε ξένος είμαι ξένος είσαι.