Ζαν Μαρί Λεπέν: Γυμνός στον Παρθενώνα, λυπάται την κόρη του και επιδοκιμάζει τον Πετέν!

71orrziqexl

Τα απομνημονεύματα του Ζαν Μαρί Λεπέν με τίτλο «Ο Γιος του Έθνους» (Mémoires – Fils de la nation) κυκλοφόρησαν επίσημα την περασμένη Πέμπτη και έγινε αμέσως «μπεστ σέλερ» στην Γαλλία, καλύπτοντας ακόμη και τις πωλήσεις της Amazon για μεγάλο μέρος της ημέρας!

Στα αποσπάσματα που δημοσιεύτηκαν στο γαλλικό περιοδικό «Le Point», ο πατριάρχης του γαλλικού εθνικισμού δηλώνει ότι είναι κρίμα που δεν έχει σχέσεις με την κόρη του τα τελευταία τρία χρόνια.

5a8942a909fac2b74c8b4567

Ο Λεπέν εκφράζει τη λύπη του για την κόρη του, η οποία όπως επισημαίνει, έχει ήδη τιμωρηθεί αρκετά. «Ένα συναίσθημα με διακατέχει όταν τη σκέφτομαι: την λυπάμαι», συνεχίζει ο Ζαν Μαρί Λεπέν. Η Μαρίν τον διαδέχθηκε το 2011 ως επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου. Στο ίδιο βιβλίο, ο Λεπέν υπερασπίζεται το καθεστώς Βισύ, το οποίο, όπως έλεγε, ήταν νόμιμο και θεμιτό.

«Ο στρατηγός ντε Γκωλ είναι για μένα μια φρικτή πηγή του πόνου για τη Γαλλία», γράφει ο πρώην πρόεδρος της γαλλικής Ακροδεξιάς που αφηγείται την πρώτη φορά που τον είδε το 1945: «Έσφιξα το χέρι αυτού του αδιάφορου. Μου φαινόταν άσχημος. Δεν είχε το κεφάλι ενός ήρωα. Ένας ήρωας πρέπει να είναι όμορφος. Όπως ο στρατάρχης Φιλίπ Πετέν».

Προτού κυκλοφορήσουν τα απομνημονεύματα του πατριάρχη τoυ γαλλικού εθνικισμού, Ζαν Μαρί Λεπέν, πουλήθηκαν μέσω Διαδικτύου 50 χιλιάδες αντίτυπα…Ο εκδοτικός οίκος τρίβει τα χέρια του όπως και ο πατέρας της επικεφαλής του Eθνικού Μετώπου, Μαρίν Λεπέν. Ο Ζαν Μαρί αποκαλύπτει ότι, δύο φορές που ήρθε ως φοιτητής και τουρίστας στη χώρα μας, έβγαλε τα ρούχα του για να νιώθει όπως ένιωθαν οι Έλληνες αθλητές στην αρχαιότητα. Η μία φορά ήταν στον Παρθενώνα και η άλλη στο ναό του Δία στην Ολυμπία.

Εκτός από γόης, ο Ζαν Μαρί Λεπέν εκθείαζε την σωματική του δύναμη όταν ήταν νέος. Στα φοιτητικά του χρόνια, αυτός ο εραστής του ράγκμπι, δεν έλεγε ποτέ όχι σ’ έναν καλό αγώνα, γράφει στο βιβλίο του.Σε κάποιο σημείο του βιβλίου του- 400 σελίδων -ο Λεπέν αναφέρει λεπτομέρειες για την παραμονή του στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των σπουδών του, όπου η επίσκεψή του στο ναό του Δία στην Ολυμπία τον έκανε να νιώσει τόσο ελεύθερος σε βαθμό που να πετάξει όλα του τα ρούχα.

«Πήγα στο στάδιο (…). Τοποθέτησα το σώμα μου στην γραμμή εκκίνησης όπως έκαναν οι αθλητές πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, γυμνός όπως ήταν κι εκείνοι.»

Γεννημένος με αυτό το αίσθημα ελευθερίας, ο τότε νεαρός τουρίστας ξανάρχεται λίγες ημέρες αργότερα στην Αθήνα: «Άρχισα να τρέχω προς τον Παρθενώνα, ,ήμουν μόνος, για άλλη μια φορά πήγα γυμνός».

Μία από τις βασικές παραδοχές του Ζαν Μαρί Λε Πεν που επαναλαμβάνεται είναι ότι ήταν απών σαν πατέρας. “Είναι κακό οι γονείς να είναι ανεξάρτητοι;” αναρωτιέται σε κάποιο σημείο για να συμπληρώσει ότι “οι κόρες μου λένε πως ναι και μου ασκούν κριτική για αυτό”.

Όταν γεννήθηκε η άλλη του κόρη, η Μαρί Καρολίν με την οποία οι σχέσεις τους είναι πολύ κακές την τελευταία εικοσαετία, ο ίδιος ήταν φυλακισμένος και περιγράφει πως βρέθηκε για λίγο στο μαιευτήριο να φιλήσει το μωρό και την μητέρα.

Για τον συγγραφέα είναι μόνο πρώτος τόμος και θα ακολουθήσουν κι άλλοι αφού ουσιαστικά ότι περιγράφει σταματάει κάπου το 1972, ημερομηνία που ιδρύθηκε το Εθνικό Μέτωπο.