Α. Χίτλερ: Σκοτώνουν τους λαούς μέσω της ειρηνικής οικονομίας

Όσο περισσότερο αρχίζουν να καθορίζουν την οικονομία τα καθαρά κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα, τόσο περισσότερο η γενική έννοια του οικονομικού κόσμου και του χρηματιστηρίου θα καταφέρει να έχει αποφασιστική επιρροή και τόσο περισσότερο θα εξαπλώνεται αυτό το κλαδικό σύστημα επιχειρήσεων υλοποιώντας έτσι τεχνητά την βιομηχανοποίηση των πρώην αγορών προϊόντων και περικόπτοντας κυρίως τις πιθανότητες εξαγωγών των ευρωπαϊκών χωρών.

Σήμερα κάποιοι ίσως να χαμογελούν για αυτή τη μελλοντική εξέλιξη, αλλά με τον ρυθμό που προχωράει, μέσα σε τριάντα χρόνια η Ευρώπη θα δυσανασχετεί απ’ τις συνέπειές της. Όσο περισσότερο αυξάνονται οι δυσκολίες της αγοράς, τόσο δριμύτερος θα γίνεται ο αγώνας για όσους θα παραμείνουν εδώ. Αν και τα πρωταρχικά όπλα αυτού του αγώνα βρίσκονται στην τιμολόγηση και στην ποιότητα των προϊόντων με τα οποία προσπαθεί το ένα έθνος να ανταγωνιστεί ένα άλλο πουλώντας τα φθηνότερα, στο τέλος το υπέρτατο όπλο, ακόμα κι εδώ, είναι το σπαθί. Αυτή η περίφημη ειρηνική οικονομική κατάκτηση του κόσμου θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο αν ο κόσμος αποτελούνταν μόνο από γεωργικά έθνη και υπήρχε μόνο ένα βιομηχανικά και εμπορικά δραστήριο έθνος. Αφού σήμερα όλα τα μεγάλα έθνη είναι βιομηχανοποιημένα, η περίφημη ειρηνική οικονομική κατάκτηση του κόσμου δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας αγώνας με μέσα που θα παραμείνουν ειρηνικά όσο καιρό τα ισχυρότερα έθνη θα πιστεύουν ότι μπορούν να κυριαρχήσουν με αυτά, στην πραγματικότητα δηλαδή, όσο θα μπορούν να σκοτώνουν τους άλλους μέσω της ειρηνικής οικονομίας. Γιατί αυτό είναι το αποτέλεσμα της νίκης ενός έθνους με ειρηνικά οικονομικά μέσα επί ενός άλλου.

Με αυτόν τον τρόπο το ένα έθνος έχει τη δυνατότητα να επιβιώσει ενώ το άλλο την στερείται. Ακόμα κι εδώ αυτό που διακυβεύεται είναι πάντοτε η ουσία της σάρκας και του αίματος, αυτό που ορίζεται ως λαός. Αν ένας πραγματικά δραστήριος λαός πιστεύει ότι δεν μπορεί να κατακτήσει κάποιον άλλο λαό με ειρηνικά οικονομικά μέσα ή αν ένας οικονομικά αδύναμος λαός δεν θέλει να πεθάνει από κάποιον οικονομικά δυνατότερο λαό, καθώς οι πιθανότητες να επιβιώσει σιγά-σιγά απομακρύνονται, τότε και στις δύο περιπτώσεις θα αδράξει το σπαθί, οι υδρατμοί της οικονομικής φρασεολογίας ξαφνικά θα διαλυθούν και ο πόλεμος, δηλαδή η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, θα πάρει τη θέση τους. Ο κίνδυνος για έναν λαό με οικονομική δραστηριότητα, στην στενή της έννοια, έγκειται στο γεγονός ότι υποκύπτει πολύ εύκολα στην πίστη ότι θα μπορέσει τελικά να χτίσει το πεπρωμένο του πάνω στην οικονομία. Έτσι η οικονομία, από μια δευτερεύουσα θέση περνά στην πρώτη, ώσπου στο τέλος φτάνει να θεωρείται ακόμα και ως κρατικός θεσμός, ληστεύοντας απ’ τον λαό όλες εκείνες τις αρετές και τα χαρακτηριστικά που δίνουν σε τελική ανάλυση τη δυνατότητα στα Έθνη και στα Κράτη να επιβιώσουν πάνω στη γη.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος όμως αυτής της περίφημης ειρηνικής οικονομικής πολιτικής βρίσκεται κυρίως στο γεγονός ότι κάνει δυνατή την αύξηση του πληθυσμού, όπου στο τέλος δεν θα συσχετίζεται πια με την παραγωγική δυνατότητα των εδαφών του για να επιβιώσει. Αυτή η υπερπλήρωση του ανεπαρκούς ζωτικού χώρου με ανθρώπους οδηγεί συχνά στη συγκέντρωση του κόσμου στα εργατικά κέντρα που δεν μοιάζουν και τόσο με πολιτιστικά κέντρα, αλλά περισσότερο με αποστήματα πάνω στον εθνικό κορμό όπου ενώνονται όλα τα κακά, οι ανηθικότητες και οι αρρώστιες. Κυρίως, είναι εκκολαπτήρια φυλετικών επιμειξιών, μιγαδοποίησης και φυλετικού ξεπεσμού, απ’ όπου προκύπτουν εκείνα τα πυώδη κέντρα μόλυνσης στα οποία ευδοκιμούν τα διεθνή εβραϊκά φυλετικά σκουλήκια και που στο τέλος επιφέρουν περαιτέρω καταστροφές.

Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο ανοίγεται ο δρόμος για την παρακμή μέσα στην οποία εξαφανίζεται γοργά η εσωτερική δύναμη ενός Λαού, κάθε φυλετική, ηθική και παραδοσιακή αξία σημαδεύεται προς  εξόντωση, τα ιδανικά υπονομεύονται και στο τέλος εξολοθρεύεται η προϋπόθεση που χρειάζεται επειγόντως ένας Λαός για να αναλάβει τις ύστατες συνέπειες του αγώνα για τις παγκόσμιες αγορές. Αποδυναμωμένοι από τον φαρμακερό ειρηνισμό, οι Λαοί δεν θα είναι πια σε ετοιμότητα για να πολεμήσουν για τις αγορές των αγαθών τους χύνοντας το αίμα τους. Συνεπώς, μόλις ένα δυνατό έθνος βάλει την πραγματική δύναμη της πολιτικής εξουσίας στη θέση των ειρηνικών οικονομικών μέσων, αυτό το έθνος θα καταρρεύσει. Τότε οι ίδιες τους οι αμέλειες θα πάρουν την εκδίκησή τους.

Θα υπάρξει υπερπληθυσμός και εξαιτίας της απώλειας των βασικών αναγκών δεν θα υπάρχει πια καμία πιθανότητα να θρέψουν επαρκώς αυτή την τεράστια μάζα ανθρώπων. Δεν θα έχουν τη δύναμη να σπάσουν τις αλυσίδες του εχθρού, ούτε τις εσωτερικές αξίες με τις οποίες θα υπέμεναν τη μοίρα τους με αξιοπρέπεια. Κάποτε πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να ζήσουν χάρη στις ειρηνικές οικονομικές τους δραστηριότητες και αποκήρυξαν τη χρήση της βίας. Η μοίρα θα τους διδάξει ότι στην τελική ανάλυση ένας Λαός επιβιώνει μόνο όταν ο πληθυσμός και ο ζωτικός χώρος είναι σε απόλυτη φυσική και υγιή συσχέτιση. Επιπλέον, αυτή η συσχέτιση πρέπει να εξετάζεται από καιρό σε καιρό και θα πρέπει να αποκαθίσταται χάριν του πληθυσμού στον ίδιο ακριβώς βαθμό που βρισκόταν πριν μετατοπιστεί δυσμενώς σε σχέση με το έδαφος.

Αδόλφος Χίτλερ – Δεύτερο βιβλίο, εκδόσεις «Νέα Γενεά», Οκτώβριος 2017

Screenshot_9.png