Θα αναδειχθεί ένας νέος που θα αναμοχλεύσει τις Ιδέες του Φασισμού

Αυτός ο ρωσικός καπιταλισμός θα πρέπει μοιραία να συγκρουστεί με τον αγγλοσαξονικό καπιταλισμό. Τότε θα είναι που ο ιταλικός λαός θα έχει την ευκαιρία να ανακάμψει και να επιβληθεί. Ο άνθρωπος που θα παίξει το μεγάλο χαρτί…» «Θα είστε εσείς, Ντούτσε…» «Θα είναι ένας νέος. Εγώ δε θα υπάρχω πια. Αφήστε να περάσουν αυτά τα θυελλώδη χρόνια. Ένας νέος θ’ αναδειχθεί. Ένας αγνός. Ένας ηγέτης που αναπόφευκτα θ’ αναμοχλεύσει τις ιδέες του φασισμού. Συνεργασία κι όχι πάλη των τάξεων· Χάρτα της Εργασίας και σοσιαλισμός· ιερότητα της ιδιοκτησίας, όσο αυτή δε μετατρέπεται σε προσβολή προς τους εξαθλιωμένους· περίθαλψη και προστασία των εργαζομένων, ειδικά των ηλικιωμένων και των ατόμων με αναπηρία· περίθαλψη και προστασία της μητέρας και του παιδιού…» Ο Μουσολίνι θέλησε να υπογραμμίσει αυτές τις προγραμματικές φράσεις. Ακριβέστερα μου είπε: «Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου.» Άφησε κάτω το μολύβι με το οποίο σημείωσε τις διορθώσεις στο δακτυλογραφημένο κείμενο κι έτριψε με το χέρι του το μέτωπό του. Στη συνέχεια, έπειτα από μια στιγμή σιωπής, πρόσθεσε: «Πού και πού γυρίζουμε πίσω στο χρόνο. Είναι μεγάλη η νοσταλγία της σιγουριάς και της θαλπωρής που προσφέρει το μητρικό στήθος.» Και συνέχισε: «αδελφική βοήθεια στους αναξιοπαθούντες· ηθική σε όλους τους τομείς· καταπολέμηση της άγνοιας και της υποταγής στους ισχυρούς· ενίσχυση, αν θα υπάρχει ακόμα χρόνος, της αυτάρκειας, της μοναδικής μας ελπίδας ως την ουτοπική μέρα που θα μοιραστούν μεταξύ όλων των λαών οι πρώτες ύλες που ο Θεός έδωσε στον κόσμο· εξύψωση του υπερήφανου πνεύματος της ιταλικής ύπαρξης· εκπαίδευση σε βάθος κι όχι επιφανειακή, όπως δυστυχώς συνέβη εξ αιτίας των συνθηκών κι όχι λόγω ιδεολογικής ανεπάρκειας. Θα έλθει εκείνος ο αγνός νέος, που θα βρει τις αξιώσεις μας του 1919 και τα σημεία της Βερόνας του 1943: επίκαιρα και τολμηρά και άξια να εφαρμοστούν. Ο λαός τότε θ’ ανοίξει τα μάτια του και θα διακηρύξει ο ίδιος το θρίαμβο αυτών των ιδεών, τις οποίες πάρα πολλοί δεν ήθελαν να κατανοήσει και να εκτιμήσει και οι οποίες πίστεψε πως είχαν φτιαχτεί εναντίον του, ενάντια στα ηθικά και υλικά του συμφέροντα…»

«Οι φασίστες που θα παραμείνουν πιστοί στις αρχές του φασισμού, θα πρέπει να είναι υποδειγματικοί πολίτες. Θα πρέπει να σεβαστούν τους νόμους που ο λαός θα θελήσει να δώσει και να συνεργαστούν πιστά με τη νομίμως συσταθείσα εξουσία, για να βοηθήσουν να επουλωθούν το συντομότερο δυνατό οι πληγές της πατρίδας. Όποιος ενεργήσει διαφορετικά, αποδεικνύει πως δεν πιστεύει στην έννοια της πατρίδας, όταν καλείται να την υπηρετήσει από χαμηλά. Οι φασίστες, εν ολίγοις, θα πρέπει να πράξουν με συναίσθηση, όχι με μνησικακία. Από τη στάση τους θα εξαρτηθεί μια πιο ταχεία ιστορική αναθεώρηση του φασισμού, γιατί τώρα είναι νύχτα, αλλά μετά θα έλθει η μέρα. »

Benito Mussolini, Το Δόγμα του Φασισμού, εκδόσεις «Νέα Γενεά», Δεκέμβριος 2017

Μετάφραση: Ελένη Παπαδοπούλου

Εξοφυλο Δόγ,μα Φασισμου1