Miguel Serrano – Απόσπασμα από την Πολιτική Διαθήκη του Χίτλερ

Στο βιβλίο «Χρυσή Χορδή» ο Miguel Serrano  παραθέτει απόσπασμα από την Πολιτική Διαθήκη του Αδόλφου Χίτλερ:

δψ.png

13 Φεβρουαρίου 1945

Ο Εθνικοσοσιαλισμός επιλήφθηκε του εβραϊκού προβλήματος εμπράκτως και όχι θεωρητικώς. Στάθηκε αντίθετος στην επιδίωξη των Εβραίων να κυριαρχήσουν παγκοσμίως και τους εναντιώθηκε επιτιθέμενος τους σε κάθε τομέα και σε κάθε σφαίρα δραστηριότητας. Τους εξεδίωξε από τις θέσεις τις οποίες είχαν υφαρπάξει. Τους απέπεμψε από όλες τις κατευθύνσεις του βίου, αποφασισμένος να εκκαθαρίσει τον γερμανικό κόσμο από το εβραϊκό μίασμα και δηλητήριο. Για εμάς η πολεμική αυτή κατά του εβραϊσμού υπήρξε μία ουσιαστική διαδικασία αποκαθάρσεως και εξυγιάνσεως την οποία επιδιώξαμε έως και το έσχατο όριο της, άνευ της οποίας θα είχαμε υποστεί ασφυξία και θα είχαμε περιέλθει σε καταστροφή εμείς οι ίδιοι.

Δια της επιτυχίας του εξυγιαντικού αυτού εγχειρήματος εντός της Γερμανίας, παρεχόταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να το επεκτείνουμε περισσότερο πλατιά, σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Ήταν μία συνέχεια αναπόφευκτη, διότι η υγεία θριαμβεύει επί της ασθενείας. Αντιλαμβανόμενοι ταχέως τον κίνδυνο που τους απειλούσε και που διακύβευε τις μέγιστες επιδιώξεις τους, οι Εβραίοι απεφάσισαν να διακινδυνεύσουν τα πάντα στον καθοριστικό αγώνα που εξαπέλυσαν εναντίον μας. Ο Εθνικοσοσιαλισμός έπρεπε να καταστραφεί με κάθε μέσο και τίμημα, ακόμη και εάν έπρεπε να συντριβεί ολόκληρος ο κόσμος. Ουδέποτε άλλοτε υπήρξε ένας πόλεμος τόσο τυπικά και ουσιαστικά εβραϊκός κατ’ αποκλειστικότητα. Τους εξανάγκασα αποκαλύπτοντας τους να ρίξουν τα προσωπεία τους. Και εάν ακόμη στην εσχάτη των περιπτώσεων οι προσπάθειες μας οδηγηθούν σε αποτυχία, αυτή θα είναι μία αποτυχία προσωρινού χαρακτήρα. Διότι άνοιξα τα μάτια ολοκλήρου του κόσμου ενώπιον του εβραϊκού κινδύνου.

Όλα αυτά έκαναν τον Εβραίο περισσότερο επιθετικό. Στην πραγματικότητα είναι λιγότερο επικίνδυνος όταν εκδηλώνει την επιθετικότητα του, παρά όταν μετέρχεται της δολιότητος και των μηχανορραφιών. Ο Εβραίος ο οποίος προβαίνει σε ομολογία της φυλετικής του καταγωγής είναι απείρως προτιμότερος από τον δήθεν σεμνότυφο Εβραίο που ισχυρίζεται πως διακρίνεται από εμάς μόνο από θρησκευτική άποψη. Εάν ο πόλεμος αυτός αποβεί για τα όπλα μας νικηφόρος, θα θέσω τέλος στην παγκόσμια εβραϊκή δύναμη και θα κατορθώσω στους Εβραίους ένα θανάσιμο κτύπημα, από το οποίο δεν θα συνέλθουν ποτέ. Ακόμη όμως και εάν χάσω αυτό τον πόλεμο, τούτο δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι η κυριαρχία τους είναι εξασφαλισμένη, διότι τότε θα προκαλέσουν οι ίδιοι το τέλος τους. Θα μεταβληθούν σε υπέρμετρα αλαζόνες, ώστε θα προκαλέσουν μία ισχυρή αντίδραση εναντίον τους. Θα εξακολουθήσουν, ασφαλώς, να συμπορεύονται με τον λαγό αλλά και να κυνηγούν πλάι στους σκύλους ώστε να διεκδικούν τα δικαιώματα του πολίτη ανά χώρα, χωρίς όμως να κάμψουν την υπερηφάνεια τους και θα παραμένουν, προπαντός, μέλη της «εκλεκτής φυλής». Ο ραδιούργος, δήθεν συνεσταλμένος Εβραίος, θα παραχωρήσει τη θέση του σε έναν Εβραίο ματαιόδοξο και ακατάσχετα φιλόδοξο. Και αυτός ο δεύτερος θα αποπνέει τη νοσογόνο εβραϊκή μυρωδιά στο έπακρον. Είναι αδύνατον λοιπόν να εξαλειφθεί ο αντισημιτισμός, διότι είναι οι ίδιοι οι Εβραίοι εκείνοι οι οποίοι αναμοχλεύουν την πυρά και μεριμνούν ώστε να είναι πάντοτε τροφοδοτημένη. Για να εξαλειφθεί η αντίθεση προς τον σημιτισμό, πρέπει προηγουμένως να εξαλειφθεί η αρρώστια που αυτός προκαλεί. Όσο επιζούν οι Εβραίοι, πρακτικά, ο αντισημιτισμός θα είναι ζωντανός.

Διακηρύσσω ταύτα, όντας απελευθερωμένος από κάθε φυλετικό μίσος. Ασφαλώς και είναι ασυμβίβαστη η ανάμειξη οιασδήποτε φυλής με άλλες φυλές. Πλην ελαχίστων, ανούσιων επιτυχιών, η συστηματική φυλετική επιμειξία ουδέποτε έφερε θετικά αποτελέσματα. Η βούληση της να παραμείνει φυλετικά καθαρή και αγνή, αποτελεί μία απτή απόδειξη της ζωτικότητας και της καλής υγείας μιας φυλής. Η υπερηφάνεια για τη δική μας τη φυλή, χωρίς να υποτιμούμε ή να περιφρονούμε οιαδήποτε άλλη φυλή, αποτελεί ένα ορθό και υγιές από κάθε άποψη συναίσθημα. 

Πηγή