Γκαίμπελς: Δεν είναι τα λεφτά, η εργασία και ο αγώνας είναι αυτά που μας απελευθερώνουν

5 Μαΐου

«Ήρθα στη Χαϊδελβέργη για να ξεκινήσω και πάλι απ’ την αρχή.»

«Σου έγινε εμμονή η μοναξιά σου. Έμαθες να την αγαπάς. Έγινες μοναχικός τύπος.»

«Βίωσα πολλά και έχω πολλά να χωνέψω.»

«Πρέπει να αρχίσεις να δουλεύεις εδώ, Μίχαελ.»

«Να προετοιμαστώ για τις εξετάσεις μου;»

«Ναι, πρέπει κανείς να κάνει συμβιβασμούς . . .»

«Εγώ δεν μπορώ. Όλη αυτή η υποτιθέμενη πνευματική επιχείρηση στα πανεπιστήμια με μπερδεύει, δεν μπορώ να την αντέξω. Δεν μπορώ να συλλαμβάνω ιδέες λες και είναι επιχείρηση ή επάγγελμα. Είναι κάτι παραπάνω. Απείρως παραπάνω. Το επάγγελμα είναι κάτι το περιστασιακό. Εμείς είμαστε υγιείς. Μπορώ ακόμα να κερδίζω το ψωμί μου.»

«Θα δουλέψεις με τα χέρια σου;»

«Γιατί όχι; Κάθε επάγγελμα και δουλειά είναι όπως την καταλαβαίνει κανείς. Πρέπει να εκπαιδευτούμε και πάλι πάνω σ’ αυτό. Πάντα μιλάμε τόσο πλατιά περί της ηθικής αξίας της δουλειάς. Γιατί θα πρέπει να ντρεπόμαστε για την δουλειά με την οποία χιλιάδες κερδίζουν το ψωμί τους; Δεν έχουμε ακόμα το θάρρος μέχρι το τέλος. Ίσως όμως η εργασία να γίνει κάποτε η λύτρωσή μας.»

«Αυτό είναι γελοίο.»

«Πάντα κοροϊδεύουμε αυτό που δεν καταλαβαίνουμε. Και εδώ θα ανοίξω έναν δρόμο. Εν καιρώ! Θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι να είναι όλα έτοιμα για μας.»

«Έχεις τόσα εφόδια για να καταφέρεις κάτι στον πνευματικό κόσμο.»

«Μα θέλω κάτι περισσότερο απ’ το να καταφέρω κάτι. Θέλω να επιτύχω, να εργαστώ, να δημιουργήσω· θέλω να ανοίξω δρόμους προς ένα διαφορετικό μέλλον. Θα πρέπει να υπάρχουν κι άλλοι ανάμεσά μας που δίνουν το παράδειγμα. Βλέπεις και μόνος σου πόσο φτωχά και ασήμαντα φαίνονται τα πανεπιστήμιά μας. Πως στερούνται εδώ όλοι αυτοί οι ταλαντούχοι νέοι. Οι μελλοντικοί ηγέτες του έθνους! Πως τους αρέσει να μιλούν γι’ αυτό. Κοίταξέ τους. Οι σημερινοί ηγέτες μας ξεπήδησαν μέσα απ’ τις τάξεις τους. Αυτούς αποκαλούν ηγέτες· κάτι παιδαρέλια αντί για άνδρες! Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έμαθαν τίποτα από τον πόλεμο. Νομίζουν ότι όλα θα προχωρήσουν όπως κάποτε. Ελάχιστοι υποπτεύονται αυτό το νέο γερμανικό είδος, που ξέρει πώς να προάγει την υλική μιζέρια μας σε ιστορική. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τις εξεγέρσεις. Αυτό είναι επανάσταση! Μια αλλαγή, μια αφύπνιση, μια επίθεση πάνω σε όλους τους βωμούς. Ο πόλεμος έδειξε με παράλογο τρόπο πόσο χαμηλά έχουμε πέσει. Δυόμισι εκατομμύρια νεκροί θυσιάστηκαν χωρίς να γνωρίζουν για ποιο σκοπό. Σήμερα πρέπει να εξιλεωθούμε γι’ αυτό. Θέλω να λυτρωθώ. Και αν θα πρέπει να βγάλω το τελικό συμπέρασμα, θα πρέπει να αναμορφώσω· ακόμα και τον εαυτό μου.»

22561922881.jpg

29 Μαΐου

Ο Θεός δεν συμφωνεί με αυτό που κάνω εδώ. Δεν έχω όμως ακόμα το θάρρος. Περιμένω μέχρι να μην μπορώ να κάνω αλλιώς. Μερικές φορές κάθομαι στο αναγνωστήριο, διαβάζω στοίβες από εφημερίδες και κάνω πολιτική. Γιατί αυτό σήμερα δεν το λένε πολιτική; Όταν ένας κερδοσκόπος αγοράζει με τα λεφτά που έχει κλέψει από εμάς μια εξουσιοδότηση από το Ράιχσταγκ και κάνει τις δουλειές του μέσα στις διακυμάνσεις της βουλής με τα μέσα του λαού, τότε κάνει πολιτική. Αυτό είναι τα δημοκρατικά κόμματα: επιχειρηματικές ομάδες! Τίποτα άλλο. Κοσμοθεωρία; Τι αντιδραστικός όρος είναι αυτός; Τιμή, αφοσίωση, πίστη, αποφασιστικότητα; Είσαι χθεσινός, άνθρωπέ μου! Αριστερά και δεξιά και δεξιά και αριστερά, μια μεγάλη κλίκα διαφθοράς και ντροπής. Αυτός ο ηρωικός λαός πάχυνε στην κοιλιά, χειρότερα και από σκύλο. Τα κόμματα ζουν από τα αναπάντητα ερωτήματα. Γι’ αυτό δεν τους ενδιαφέρει καθόλου η λύση τους. Αυτό το σύστημα είναι πανέτοιμο να βυθιστεί. Από την άλλη, τα κεφάλια και οι γροθιές πρέπει να επαναστατήσουν. Δεξιά και αριστερά υπάρχουν χιλιάδες καλά ξύλα. Πρέπει να ενωθούν για να πάρουν το πεπρωμένο της Πατρίδας στα χέρια τους. Να προτρέψουν την εθνική πολιτική: αυτό σημαίνει να φτιάξουν ψωμί για τον λαό. Κομματική πολιτική: αυτό σημαίνει να αγωνίζεσαι για μια θέση στο παχνί. Εγώ δεν θέλω να έχω καμία σχέση μ’ αυτού του είδους την πολιτική.

58caddfe4d3668851586496024c7d2ea

«Η εργασία ως Λυτρωτής! Δεν είναι τα λεφτά, η εργασία και ο αγώνας είναι αυτά που μας απελευθερώνουν, εμένα κι εσένα, όλους εμάς και όλη την Πατρίδα μας. Πόσο με κατακλύζει αυτή η βαθιά γαλήνη. Νιώθω λες και ένας ωκεανός δύναμης βρυχάται μέσα στην ψυχή μου. Εδώ εγείρεται η νεαρή Γερμανία, οι εργάτες που θα σφυρηλατήσουν το Ράιχ. Τώρα είναι το αμόνι, αλλά θα γίνει και πάλι το σφυρί! Εδώ είναι η θέση μου! Εδώ θέλω να σταθώ όταν δυσκολέψουν τα πράγματα. Πρέπει να ωριμάσουμε όλοι μας. Η μειοψηφία νικά μόνο όταν είναι καλύτερη από την πλειοψηφία. Γύρω μου υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχω ξαναδεί, και ντρέπομαι σαν παιδί όταν τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα.»

Από το βιβλίο Michael, ένα γερμανικό πεπρωμένο σε φύλλα ημερολογίου του Γιόζεφ Γκαίμπελς από τις εκδόσεις Νέα Γενεά

4bda37a4b65a31707dba548dcd5d94cc.jpg

Ejofylo MICAEL 1.png

fa6e964e700361b15181f0e05ebd0b18