Η «νικήτρια» Γαλλία και η προφητεία του Χίτλερ

Το Μουντιάλ τελείωσε. Νικήτρια η Γαλλία. Νικήτρια; Ποια Γαλλία; Μπορεί μια ομάδα που αποτελείται στην συντριπτική της πλειοψηφία από αλλοεθνείς και αλλόφυλους να θεωρείται εθνική; Μπορεί το γαλλικό έθνος να περηφανεύεται ότι εκπροσωπήθηκε στην μεγαλύτερη διοργάνωση του παγκόσμιου ποδοσφαίρου; Δεκαπέντε ποδοσφαιριστές αφρικανικής καταγωγής από τους 23 της γαλλικής αποστολής στο Παγκόσμιο Κύπελλο συν δύο από άλλη ευρωπαϊκή εθνικότητα: Ένας από Πορτογαλία και ένας από Ιταλία. Κι ίσως να μην ήταν τυχαίο ότι άνοιξαν οι ουρανοί εντελώς ξαφνικά κατά την διάρκεια της απονομής. Ίσως να έκλαιγαν και πάλι οι ψυχές των Γαλλίδων γυναικών που το 1944 αποχαιρετούσαν με λυγμούς και δάκρυα στα μάτια τους Γερμανούς στρατιώτες που αποχωρούσαν από την Γαλλία. Και ήταν επίσης μεγάλη ειρωνεία ότι ένας Γερμανός, ο Λαμ, παρέδωσε το τρόπαιο που κατείχε η χώρα του από το προηγούμενο Μουντιάλ.

Το 1945, η γαλλική μεραρχία «Καρλομάγνος», πέθαινε υπερασπιζόμενη το Βερολίνο ως το τελευταίο οχυρό της Ευρώπης ελπίζοντας ότι μέσα από τη θυσία της θα ζήσει η Ευρώπη και, κατά συνέπεια, η Γαλλία. Η Γαλλία όμως δε ζει πια καθώς έχει απολέσει την ταυτότητά της. Το μήνυμα της παγκοσμιοποίησης πέρασε σε όλο τον πλανήτη μέσω της ποδοσφαιρικής σύγχρονης αρένας: Η Ευρώπη πρέπει να αλλοιώσει τον πολιτισμό της, να νοθεύσει το αίμα της και να εποικιστεί με Αφρικανούς. Εξάλλου οι Αφρικανοί παίζουν τόσο καλό ποδόσφαιρο και μπάσκετ που θα σας φέρνουν τρόπαια στα παγκόσμια και ευρωπαϊκά διεθνή τουρνουά. Κάτι σαν μισθοφόροι δηλαδή όπως ήταν και στον γαλλικό στρατό του 19ου αιώνα… Το ποδόσφαιρο αποτελεί ένα μέσο προπαγάνδας τόσο ισχυρό όσο και το Χόλιγουντ. Ότι είδαμε στη Ρωσία είναι το μέλλον μας… Και εδώ ας παραθέσω τώρα την προφητεία του Αδόλφου Χίτλερ για τη Γαλλία:

«Ακόμη πρέπει να βάλουμε στην πρώτη γραμμή τον γιγάντιων κρατών, την Αμερική, ύστερα την Ρωσία και την Κίνα. Πρόκειται για εδαφικούς σχηματισμούς που κατά μέγα μέρος έχουν επιφάνεια πάνω από δέκα φορές μεγαλύτερη από αυτήν της σημερινής Γερμανικής αυτοκρατορίας. Κι η Γαλλία το ίδιο πρέπει να προστεθεί στον αριθμό αυτών των κρατών.

Όχι μόνο γιατί συμπληρώνει τον στρατό της με γεωμετρική πρόοδο χάρη στις αστείρευτες πηγές του έγχρωμου πληθυσμού που έχει κάτω από την κυριαρχία της, αλλά ακόμη και από το γεγονός ότι η επιδρομή των νέγρων της προοδεύει τόσο γρήγορα, ώστε πια μπορούμε να μιλούμε για την γέννηση ενός αφρικανικού κράτους στο ευρωπαϊκό έδαφος. Η αποικιακή πολιτική της Γαλλίας σήμερα δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή της Γερμανίας του παλιού καιρού.

Αν η εξέλιξη της Γαλλίας συνεχιστεί ακόμα 300 χρόνια με τον ίδιο ρυθμό, τα τελευταία κατάλοιπα του Γαλλικού αίματος θα εξαφανιστούν μέσα στο αφρικανοευρωπαϊκό κρατικό μείγμα που τώρα δημιουργείται: Μία πελώρια έκταση που θα πιάνει από τον Ρήνο ως το Κονγκό θα κατοικηθεί από μία κατώτερη φυλή που θα προέλθει από την αργή αλλά σταθερή επίδραση της επιμειξίας. Εδώ ακριβώς υπάρχει διαφορά της Γαλλικής αποικιακής πολιτικής απ’την αλλοτινή δική μας.»

Αδόλφος Χίτλερ, Mein Kampf

entrevue_de_montoire

Η Κυβέρνηση του Βισύ, η συνεργασία δηλαδή του Στρατάρχη Πεταίν και του Γάλλου διανοούμενου Ρομπέρ Μπραζιγιάκ με τους Γερμανούς εθνικοσοσιαλιστές, δεν κράτησε για πολύ. Στη φυλακή της Φρεν ο Μπραζιγιάκ έγραφε: «Η χώρα μου με πληγώνει, πότε θα καταφέρει να γίνει καλά;»…Η Γαλλία που χάνεται θα νοσταλγήσει ποτέ την τελευταία κραυγή του Ρομπέρ, «Vive la France»; Θα μπορέσει να κατανοήσει ποτέ τον αγώνα της μεραρχίας «Καρλομάγνος»; Θα αφυπνιστεί η γαλλική νεολαία ώστε να ονειρευτεί κι αυτή έναν γαλλικό φασισμό όπως τον ονειρεύτηκε ο Σαρλ Μωρράς, ο Μωρίς Μπαρρές, ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, ο Μωρίς Μπαρντές κι ο Πιερ Ντριέ λα Ροσέλ; Σύμφωνα με τον Μωρίς Μπαρρές «το αίμα ακολουθεί πάντοτε τη φυσική τάξη των πραγμάτων και αντιστέκεται στα κηρύγματα και τους ανθρώπινους νόμους». Οι νεκροί της γαλλικής γης, το γαλλικό αίμα φωνάζει:

ΞΥΠΝΑ ΓΑΛΛΙΑ!

ΞΥΠΝΑ ΕΥΡΩΠΗ!

Αλέξανδρος Καρράς

 

2000px-informal_emblem_of_the_french_state_281940e28093194429-svg