Το «Μαρτύρων και Ηρώων αίμα» και μια βιωματική εμπειρία ενός δεκαεξάχρονου

Γράφει ο Δημοσθένης

Θυμάμαι πολύ έντονα την ημέρα που έπιασα στα χέρια μου αυτό το βιβλίο. Δεκαέξι χρονών τότε, στην κακοδιαχειριζόμενη βιβλιοθήκη του Λυκείου με τριάντα στο σύνολο σκονισμένα βιβλία, ψαχουλεύοντας διάβασα τον τίτλο: «ΜΑΡΤΥΡΩΝ και ΗΡΩΩΝ ΑΙΜΑ».

Τίτλος απότομος και επιβλητικός -που λες και κάπως «μεταφυσικά»- σε μαγνητίζει, χωρίς όμως να σε αφήνει να υποψιαστείς το περιεχόμενό του. Μάρτυρες, ήρωες, και αίμα.

martiron-kai-iroon-aima-1-1666cover

Όποιος ανοίξει αυτό το βιβλίο, νοιώθει να ταράζονται οι ήδη έμφυτες αντιλήψεις του και να οδηγούνται σε ένα πεπρωμένο που ακολουθεί χωρίς αντίσταση κάθε εθνικά σκεπτόμενος Έλληνας. Μια μοίρα που τον οδηγεί πιο βαθιά στις Ιδέες του, κάθε φορά που ξεφυτρώνουν τα ηρωικά λόγια του Ίωνα. Τα λόγια που θες να φωνάξεις, που σε πνίγουν, όπως έπνιγαν και Αυτόν.

dr7.jpg

Το βιβλίο του, είναι η Βίβλος των «λίγων και μετρημένων, που παθαίνονται για τις αμαρτίες των πολλών», όσων «δε φοβούνται καμμιάν ευθύνη, και αντί να κοιμούνται, κουνιούνται και τολμούν». Είναι βιβλίο που θα έπρεπε να διδάσκεται και να αναλύεται σε όλες τις τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στους νέους Έλληνες, στους οποίους αφιερώθηκε το έργο από τον Ίδα. Στη «νέα γενεά», όπου την φανταζόταν «μεγαλωμένη στα αίματα, θρεμμένη με πολέμους και μεθυσμένη με κινδύνους».

Το «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» αποτελεί ένα μανιφέστο ηρωικού τρόπου ζωής, έρωτα και εθνικιστικής δράσης. Συνθέτει στα σύντομα κεφάλαιά του αληθινή ζωντανή ελληνικότητα, πολεμικό αηθικισμό, τον πατριωτικό σκοπό και την αποστολή του Εύελπι. Πάλη με τον εθνικό εχθρό, κατασκοπεία, μυστική οργάνωση, σκληρή βία και ανδρειοσύνη. Μακεδονική φύση και Ελληνίδα γυναίκα.

Μέσα από τις σελίδες του, έρχεσαι σε μια πρώτη γνωριμία με την θυσιαστική υπέρβαση, τον θάνατο του Γενναίου, την πνευματική και ηρωική ψυχή που κρύβει ο Έλληνας μέσα του, η οποία πάντα επιδέχεται ένα ανώτερο ξύπνημα μέσα στον κύκλο της Ιστορίας.

Σαν σήμερα, στις 31 Ιουλίου του 1920, ο Ίων Δραγούμης δολοφονείται από τα βενιζελικά δημοκρατικά τάγματα. Θα μείνει αθάνατος σε εκείνες τις καρδιές, που σαν τη δική του, χτυπούν ακόμα ελεύθερα και ελληνικά.

«Πολλοὶ ὅμως ῥωτοῦσαν·
-Τί νὰ κάμουμε; Μᾶς σφάζουν.
Καὶ ὁ Άλέξης ἀποκρίνουνταν πάντα·
-Μᾶς φτάνουν πιὰ οἱ μάρτυρες· χρειάζονται τώρα ἥρωες.

ΓΕΝΗΤΕ ΗΡΩΕΣ!»

 

 

Κριτική Παλαμά για το βιβλίο «Μαρτύρων και ηρώων αίμα» του Δραγούμη