Η Ιθάκη δεν είναι το νησί των Λωτοφάγων!

Τον Ιούλιο του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιχείρησε να χρησιμοποιήσει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και μάλιστα ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του πολιτισμού, την τραγική ποίηση και το μεγάλο έργο του ποιητή Σοφοκλή, Αντιγόνη. Τυγχάνει βέβαια αυτό το έργο να είναι από τα αγαπημένα των αναρχοαριστερών διότι η Αντιγόνη εκφράζει για αυτούς την ανυπακοή στην εξουσία. Στην πραγματικότητα όμως η Αντιγόνη, βαθιά ένθεη, υπερασπίζεται τους νόμους της πόλης της και των εθίμων των θεών του Κάτω Κόσμου για τους νεκρούς, και ο Κρέοντας είναι αυτός που με το ελάττωμα των θνητών, την οργή και την αλαζονία, δηλώνει ανυπακοή στις επιθυμίες και τους νόμους των θεών.

Ο Αλέξης Τσίπρας έκλεισε την δευτερολογία του τότε με τα παρακάτω λόγια τα οποία «βάφτισε» στίχους του Σοφοκλή :

«Θέλω να σας πω πως σέβομαι απόλυτα τους νόμους που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη. Χωρίς νόμους κανείς δεν μπορεί να προχωρά. Μιας και αναφερθήκατε όμως εσείς στην αρχαία ελληνική τραγωδία, να σας πω ότι ένας από τους σημαντικότερους αρχαίους τραγωδούς, ο Σοφοκλής, με το αριστούργημα του την Αντιγόνη, μας έμαθε πως υπάρχουν στιγμές που υπέρτατος νόμος από τους νόμους των ανθρώπων είναι το δίκιο των ανθρώπων. Και νομίζω πως τώρα είναι μια τέτοια στιγμή.»

Πιάστηκε αδιάβαστος στην τραγωδία ο Τσίπρας και μάλιστα διεθνώς. Παραθέτουμε λοιπόν εδώ το πραγματικό νόημα του Σοφοκλή που σίγουρα δεν αρέσει στους αριστερούς διότι είναι άθεοι, υλιστές και μηδενιστές και υπενθυμίζουμε ότι ο αρχηγός του αριστερού κόμματος είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που δεν ορκίστηκε θρησκευτικώς. Ιδού λοιπόν τι λέει ο Σοφοκλής με τα χείλη της Αντιγόνης:

«Ο Δίας όμως δε μου τ’ απαγόρεψε, ούτε η Δικαιοσύνη του Κάτω Κόσμου όρισε τέτοιους νόμους για τους ανθρώπους. Κι ούτε πιστεύω ότι οι διαταγές ενός θνητού να είναι πιο πάνω από τους άγραφους και αλάθευτους αιώνιους νόμους του ουρανού. Γιατί όχι μονάχα σήμερα ή χτες αλλά από πάντα υπάρχουν, δεν ξέρουμ’ από πότε. Απ’ τους θεούς εγώ δε θα τιμωρηθώ γιατί φοβήθηκα έναν θνητό.»

Εμείς από την ίδια τραγωδία θα μπορούσαμε να παραθέσουμε στους εταίρους της ΕΕ ένα άλλο απόσπασμα που πραγματικά ταιριάζει στην περίσταση και είναι αυθεντικό μάλιστα :

«Γιατί το χρήμα, είναι ο χειρότερος θεσμός μέσα στους ανθρώπους. Γκρεμίζει πολιτείες, οι άντρες ξεπορτίζουν απ’ τα σπίτια τους, στρέφει το μυαλό τ’ ανθρώπου στο κακό, τον σπρώχνει στην απάτη ή στο έγκλημα και έτσι χάνεται κάθε ντροπή και σεβασμός και πλανεύονται οι τίμιες συνειδήσεις.»

Στο άθεο Τσίπρα απαντάμε επίσης με την ίδια τραγωδία του Σοφοκλή: «Άξιος πολίτης όποιος κρατάει τους νόμους της πατρίδας του και σέβεται τον όρκο στους θεούς.»

Προχθές ο Τσίπρας όμως επισκέφθηκε την Ιθάκη επιχειρώντας να υποδυθεί τον Οδυσσέα. Ορισμένοι υπάλληλοι του ΣΥΡΙΖΑ τον υποδέχθηκαν με αγκαλιές και φιλιά και έπειτα τους είδαμε να κάθονται δίπλα του στο δημαρχείο. Ο κόσμος που ζει στην Ιθάκη φώναζε «ανεπιθύμητος» και τα κανάλια δεν τους έδειξαν. Ανέβηκε σε ένα χωράφι λοιπόν με ένα λευκό πουκάμισο και μαγνητοσκόπησε ένα ολιγόλεπτο διάγγελμα με μπόλικες αναφορές στην Οδύσσεια του επικού ποιητή Ομήρου. Πριν ένα χρόνο είχε πραγματοποιήσει ένα tweet όπου πάλι είχε πιαστεί αδιάβαστος γράφοντας πως ο Οδυσσέας είχε κλείσει τα αυτιά του στις Σειρήνες!!!

Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να χρησιμοποιήσει την ποίηση της αρχαίας Ελλάδος αλλά ο ίδιος δεν είναι από τους ηγέτες που ο πολιτικός τους αγώνας εμπεριέχει την ποίηση. Ο ίδιος δεν έχει καν την αίσθηση της ποίησης. Υπέγραψε δύο μνημόνια και λίγο μετά το δεύτερο δημιουργεί ένα σόου για να μας πει ότι βγήκαμε από τα μνημόνια. Την στιγμή που αυτός και οι προηγούμενοι έχουν παραδώσει τα πάντα με υπογραφές και έχουν χρεώσει μέχρι και τα δισέγγονά μας. Και η μόνη κριτική που μπορούσε να ασκήσει ήταν μέσα από την μαρξιστική ματιά του:

«Η βία και η καταστολή, έγιναν κομμάτι της καθημερινότητας. Η δημοκρατία ευτελίστηκε. Τραπεζίτες έγιναν πρωθυπουργοί και υπουργοί έγιναν τραπεζίτες. Φασιστικές συμμορίες, βγήκαν από τις κρυψώνες τους μετά από 60 χρόνια.»

Η βία και η καταστολή συνεχίστηκε όμως κι επί της κυβέρνησής του. Η δημοκρατία συνεχίζει να είναι κάτι το ξεφτιλισμένο. Οι τραπεζίτες συνεχίζουν να έχουν εξουσία. Όσο για τις φασιστικές συμμορίες που βγήκαν από τις κρυψώνες τους λόγω των μνημονίων ας ομολογήσει και την υπόλοιπη αλήθεια: ότι πήρε την εξουσία λόγω της οικονομικής κρίσης που επιβλήθηκε στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας είναι μια ακόμα συνέπεια των μνημονίων και φυσικά όχι η λύση!

Στο τέλος του διαγγέλματος, παντελώς απομωνομένος από τον λαό και φρουρούμενος, ενώ από τη μια λέει να μην ξαναγίνουμε λωτοφάγοι στο τέλος προσφέρει στον λαό τον λωτό, λέγοντας:

«Για μια πατρίδα ισότητας, δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Γιατί η Ιθάκη είναι μόνο η αρχή»

Όμως όσο κι αν προσπάθησε ο Τσίπρας να μετατρέψει την Ιθάκη, το νησί που συμβολίζει τον προορισμό και το τέλος μιας Οδύσσειας, την επιστροφή στο βασίλειο και την τιμωρία των μνηστήρων που το επιβουλεύονταν, δεν τα κατάφερε:

Η Ιθάκη δε θα γίνει ποτέ το νησί των Λωτοφάγων κι ο Οδυσσέας δεν έκλεισε ποτέ τα αυτιά του στις Σειρήνες αλλά έμεινε δεμένος στο κατάρτι για να αποκτήσει με σύνεση τη γνώση του απατηλού, αλλά υπέροχου, τραγουδιού τους. Όταν κάποιος παριστάνει τον πρωθυπουργό θα πρέπει να γνωρίζει έστω τα βασικά!

Ο λαός με τη σειρά του γνώρισε το τραγούδι των μαρξιστικών Σειρήνων που έταξαν τον ήλιο της ισότητας, της ανεξαρτησίας και της περηφάνιας, της δικαιοσύνης και της λαϊκής κυριαρχίας, της ελπίδας και της αισιοδοξίας. Και τώρα ξέρει στην πράξη πως όποιος γοητευτεί από το τραγούδι των μαρξιστικών Σειρήνων, αποθνήσκει. 

Δεν θα φάμε λοιπόν τον λωτό που προσφέρει ο Τσίπρας διότι δεν ξεχνάμε το στημένο δημοψήφισμα που έγινε «ΝΑΙ», δεν ξεχνάμε τα δύο μνημόνια, δεν ξεχνάμε την προδοσία της Μακεδονίας μας, δεν ξεχνάμε την βία που άσκησε εναντίον του λαού, δεν ξεχνάμε τους νεκρούς των πυρκαγιών, δεν ξεχνάμε την ιθαγένεια στους αλλόφυλους και τόσα άλλα ψηφίσματα που καταστρέφουν την ελληνική κοινωνία.

Το νησί των Λωτοφάγων είναι ο κοινοβουλευτισμός. Η Σκύλα και η Χάρυβδη είναι τα κόμματα. Η Ιθάκη είναι το τέλος του κοινοβουλευτισμού και η δημιουργία ενός νέου, εθνικού κράτους! Η Οδύσσεια δεν τέλειωσε ακόμα για τους Έλληνες. Η κοινοβουλευτική Κίρκη μεγάλο μέρος του λαού το έχει μετατρέψει σε χοίρους. Πότε θα φύγουμε από το νησί της Κίρκης;

Αλέξανδρος Καρράς