Θεσσαλονίκη 8-9-2018: Το χρονικό της Αντίστασης του Έθνους απέναντι στο Κράτος

Θεσσαλονίκη 8 Σεπτεμβρίου 2018. Ο κόσμος συγκεντρώνεται κατά της κυβέρνησης των κομμουνιστών. Παντού κλούβες της αστυνομίας έχουν κόψει την πρόσβαση προς την παραλία και τον Λευκό Πύργο. Η ερώτηση των αστυνομικών προς τους Έλληνες πολίτες είναι μία: «Έχετε πρόσκληση;» Αν δεν είχες, σου αφαιρούσαν το δικαίωμα να περάσεις από τους δρόμους της πόλης. Σε καθοδηγούσαν μόνο να κάνεις έναν μεγάλο κύκλο για να βγεις στην παραλία. Η ερώτηση που έκανα σε έναν αστυνομικό: «Ο Τσίπρας θέλει όλη την πατρίδα για πάρτη του;». Ο αστυνομικός σήκωσε τους ώμους με μια έκφραση του τύπου «τι να σου πω;».

Βρισκόμαστε πιο κάτω και συναντάμε αστυνομία και κλούβες. Οι αστυνομικοί παραταγμένοι με τις ασπίδες μπροστά τους. Ο κόσμος τους αποδοκιμάζει. Στην ερώτηση του λαού «γιατί τον προστατεύετε;» γυρνάω και απαντάω: «Γιατί είναι προστασία του Καθεστώτος, αυτή είναι η δουλειά τους. Κράτος και Λαός δεν ταυτίζονται».

41329197_512171732577231_1820486978638970880_n (1).jpg

Συνεχίζουμε με άλλους πολίτες προς την παραλία και τον Λευκό Πύργο και φτάνουμε μετά από πολλή ώρα στο Δημαρχείο. Λίγα μέτρα από την συγκέντρωση οι μπάτσοι στέκονται μπροστά από κλούβες που έχουν φράξει τον δρόμο. Η ώρα είναι 19:15 και πέφτουν τα πρώτα δακρυγόνα. Απρόκλητα. Ο κόσμος οπισθοχωρεί και μετά από λίγο ανασυντάσσεται. Ακόμα δεν υπάρχουν αντιδράσεις από τον κόσμο. Οι μπάτσοι ξαναρίχνουν δακρυγόνα. Οπισθοχωρούμε και έπειτα από λίγο πάμε κάποια μέτρα μπροστά και πάλι. Η οργή κάνει την εμφάνιση της αλλά όχι έντονα. Αμέσως ξαναρίχνουν χημικά. Αυτή τη φορά περισσότερα από τις πρώτες δύο φορές. Πλέον ο κόσμος είναι οργισμένος και αρχίζει να βρίζει τους μπάτσους. Κάποιος ξεκινά μόνος του να τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο. Ο κόσμος ακολουθεί. Ξαφνικά ξανά μπροστά όλος ο κόσμος τραγουδώντας τον Ύμνο. Φωνές εμψύχωσης από όλους μας προς τους υπόλοιπους. Και πάλι οι μπάτσοι ρίχνουν ακόμα πιο πολλά χημικά κι αυτή τη φορά πολλοί από μας αρχίζουμε να μη βλέπουμε. Δυσκολία στην αναπνοή. Ο ένας ψεκάζει με maalox τον άλλο. Μας ρωτάει ο κόσμος πως μπορεί να μειώσει την επίδραση των χημικών. Μας λέει πως δεν έχει αντιμετωπίσει ξανά τέτοια κατάσταση. Ακούω πιτσιρικάδες να λένε: «Δεν έχουμε ξαναφάει χημικά, να πάνε να γαμηθούν, πάμε πάλι μπροστά».

41513641_2079150375428642_1464527257446907904_n.jpg

Μέσα στο πλήθος η οργή μεγαλώνει στο πρώτο μισάωρο. Κι η οργή γίνεται σύνθημα που δονεί την πόλη της Θεσσαλονίκης: «Τσίπρα μπινέ πουτάνας γιε». Κι οι μπάτσοι ξαναρίχνουν απανωτά χημικά και πιέζουν τους συγκεντρωμένους. Μας αναγκάζουν να οπισθοχωρήσουμε πολύ περισσότερο αυτή τη φορά. Κι όμως ο κόσμος δε φεύγει. Οι μπάτσοι είχαν εντολή να σπάσουν τη συγκέντρωση εν τη γενέσει της. Ο κόσμος το καταλαβαίνει και πεισματικά δεν αποχωρεί. Αρχίζουμε και φωνάζουμε στον κόσμο ότι αυτοί είναι οι κομμουνιστές. Η Θεσσαλονίκη θυμίζει από την πρώτη ώρα μια μικρή Βουδαπέστη, χωρίς τανκς και πυροβολισμούς. Οι κρότοι όμως και οι καπνοί δημιουργούν ένα αληθινό πεδίο μάχης.

Όσο περνούν οι ώρες πολλοί συγκεντρωμένοι τραυματίζονται ή δυσκολεύονται να αναπνεύσουν. Μεγάλοι άνθρωποι λιποθυμούν. Τα ασθενοφόρα τρέχουν και ο κόσμος οδηγεί ανθρώπους σηκωτούς αναίσθητους από τα χημικά.

 

 

Στις 21:30 από απόσταση 70-100 μέτρων οι μπάτσοι ρίχνουν χημικά τα οποία πέφτουν στη θάλασσα σε απόσταση 3 μέτρων από τους ανθρώπους. Τα χημικά περνούν πάνω από τον κόσμο χιαστί. Τα ρίχνουν οι μπάτσοι εκατέρωθεν.

41384921_2113439518974310_6480346046042996736_n.jpg

Οι μπάτσοι έχουν καταλάβει πια όλο τον χώρο με το γρασίδι που είναι ανάμεσα στον δρόμο και στον χώρο της παραλίας.

EUROKINISSI22-768x512.jpg

Οι πιο έμπειροι διαδηλωτές ανάβουν μικρές εστίες φωτιάς. Θέλουν έτσι να αποδυναμώσουν την ισχύ των χημικών. Μα οι μπάτσοι συνεχίζουν να ρίχνουν χημικά. Τρεις ώρες έχουν κρατήσει όλα αυτά. Κι ο κόσμος ακόμα δεν φεύγει. Τρεις ώρες πολεμά το Κράτος τον Λαό. Ο Λαός στέκεται όρθιος. Όλοι βρίζουν τους μπάτσους. Ένα σύνθημα ξαναδίνει παλμό σε μια μεριά του διασπασμένου κόσμου: «Αριστεροί και Σκοπιανοί, η Μακεδονία είναι Ελληνική».

IMG_20180908_201129.jpg

Ένας νεαρός 20 ετών φωνάζει στους μπάτσους που κυνηγούν τον λαό ρίχνοντας χημικά: «Σταματήστε! Τραυματίες! Σταματήστε!». Ένας μπάτσος γυρίζει το όπλο με το χημικό κατά πάνω του. Ο νεαρός γονατίζει σηκώνοντας τα χέρια και φωνάζοντας: «Σταματήστε! Υπάρχουν τραυματίες». Ο καριόλης σταματά μαζί με τους υπόλοιπους.

ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΤΕΛΙΚΗ.jpg

Αυτή ήταν η χτεσινή μάχη του Έθνους και του Λαού ενάντια στο Κράτος. Και χτες κερδίσαμε μια μεγάλη μάχη: Ο κοινοβουλευτισμός, η Αριστερά, η Αστυνομία απομυθοποιήθηκαν. Το μήνυμα ο Λαός το έλαβε. Δεν υπάρχει δημοκρατία, δεν είναι φίλοι μας οι μπάτσοι, δεν είναι με τον Λαό οι κομμουνιστές όπως δεν ήταν ποτέ. Ο Τσίπρας γεννά μια νεολαία που στρέφεται στον εθνικισμό. Η Αριστερά τελειώνει. Το καθεστώς του κοινοβουλευτισμού πεθαίνει. Η αυγή θα είναι δική μας! Γιατί ο καθένας από μας θα πρέπει να συνειδητοποιήσει τα λόγια του Δραγούμη: «Δεν έγινα για το κράτος, έγινα για το Έθνος»!

Αλέξανδρος Καρράς