Ο Χένρυ Φορντ αποτελούσε την έμπνευση του Αδόλφου Χίτλερ

Ο Χένρυ Φορντ εν πολλοίς είναι γνωστός ως ο ιδρυτής της Ford Motor Company το 1903 και κατασκευαστής του πρώτου αυτοκινήτου (Model T). Γενικότερα δεν είναι γνωστό όμως ότι είχε σχέσεις με τον Χίτλερ και το Γ’ Ράιχ. Ήταν ο μόνος μη Γερμανός που βραβεύτηκε με τον Γερμανικό Αετό από το Γ΄Ράιχ το 1938.

henry_ford_grand_cross_1938.jpg

Το βιβλίο με τη συλλογή των άρθρων κατά των «Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών» με τίτλο «Ο Διεθνής Εβραίος» (εκδόσεις Στερέωμα) βρέθηκε στη βιβλιοθήκη του Χίτλερ όπως γράφει ο Timothy Ryback στο βιβλίο του με τίτλο «Η βιβλιοθήκη του Χίτλερ» εκδόσεις Πατάκη). Μέσα σε όλα αυτά που καταγράφει ο Ryback αναφέρει ότι οι «New York Times» το 1922 έγραψαν τα εξής: «Ο τοίχος δίπλα στο γραφείο του ιδιωτικού χώρου εργασίας του Χίτλερ είναι διακοσμημένος με μια μεγάλη φωτογραφία του Χένρυ Φορντ.. Στον προθάλαμο υπάρχει ένα μεγάλο τραπέζι γεμάτο βιβλία, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι μεταφράσεις βιβλίων που έγραψε και εξέδωσε ο Χένρυ Φορντ». Λίγο πιο κάτω ο Ryback αναφέρει ότι ο Χίτλερ απάντησε σε ένα δημοσιογράφο σχετικά με την ερώτησή του για το κάδρο του Φορντ στο γραφείο του: «Θεωρώ τον Φορντ πηγή έμπνευσης».

Bundesarchiv_Bild_102-10478,_Oberammergau,_Henry_Ford_bei_Passionsspielen.jpg

Ο Χένρυ Φορντ κατά την επίσκεψή του στο Oberamergau για το Passionspielen

Ο Χένρυ Φορντ ήταν επίσης Χριστιανός και μάλιστα σε άρθρα του έγραφε για το μίσος των Εβραίων προς τον Χριστιανισμό των Αμερικανών. Μάλιστα είχε επισκεφθεί την Γερμανία στο χωριό Oberamergau για την γιορτή που γίνεται κάθε 11 χρόνια για το Πάσχα. Πρόκειται για μια αναπαράσταση όλων των Παθών του Ιησού Χριστού και θεωρείται καθαρά αντιεβραϊκή γιορτή. Η γιορτή αυτή έχει επισύρει το μίσος των Εβραίων διότι δείχνει τη μεγάλη αντίθεση Χριστιανών και Εβραίων.

71ZcIQjSKXL.jpg

Το ίδιο μίσος έχει επισύρει το βιβλίο του Σαίξπηρ «Ο έμπορος της Βενετίας» που πάλι δείχνει τη μεγάλη αντίθεση Χριστιανών και Εβραίων. Μάλιστα στα άρθρα του ο Φορντ μιλάει για τον αγώνα των Εβραίων στην Αμερική να απαγορευτεί το βιβλίο αυτό. Ένα άλλο έργο που μισούν οι Εβραίοι διότι έχει πάλι χριστιανική βάση εναντίον τους είναι το «Ο Εβραίος της Μάλτας» του Κρίστοφερ Μάρλοου.

Αξιοσημείωτο μάλιστα είναι αυτό που γράφει για τους προέδρους των ΗΠΑ: «Κανένας Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να δώσει ακόμα όρκο πάνω στις ανοιχτές σελίδες της Καινής Διαθήκης. Οι Εβραίοι θα τον αποκήρρυταν». Μάλιστα για τον Κολόμβο αναφέρει κάτι πολύ σημαντικό: «Η ιστορία των Εβραίων στην Αμερική αρχίζει με τον Χριστόφορο Κολόμβο. Στις 2 Αυγούστου του 1492, περισσότεροι από 300.000 Εβραίοι εκδιώχθηκαν από την Ισπανία και στις 3 Αυγούστου, την επόμενη μέρα ο Κολόμβος άνοιξε πανιά για την Δύση, παίρνοντας μαζί του μια ομάδα Εβραίων. Ο ίδιος ο Κολόμβος μας λέει ότι συναναστρέφετο τους Εβραίους. Το πρώτο γράμμα που έγραψε με λεπτομέρειες για τις ανακαλύψεις του απευθύνετο σε έναν Εβραίο».

Είναι εμφανέστατο σε πολλά σημεία ότι ο Χίτλερ έχει επηρεαστεί από τα κείμενα του Χένρυ Φορντ όπως για παράδειγμα όταν γράφει στο Mein Kampf πως «αγάπησα τον λαό μου όταν αντιλήφθηκα τι του είχαν κάνει». Μας θυμίζει πολύ τα λόγια του Φορντ: «Είναι ελάχιστα χρήσιμο να κατηγορούμε τον λαό. Ο λαός είναι ότι τον κάνουν οι άλλοι. Το σημείο επίθεσης πρέπει να είναι η αιτία κι όχι το αποτέλεσμα». Όταν μάλιστα ο Χίτλερ λέει πως για κάθε αληθινό εθνικοσοσιαλιστή υπάρχει μόνο μία θεωρία – ο Λαός και η Πατρίδα – μας δείχνει ότι έχει ανακαλύψει την πηγή του κακού την οποία καταγράφει ο Φορντ ως εξής:

«Ο σκοπός δεν είναι να σκέφτεται ο λαός ένα πράγμα, αλλά να σκέφτεται με τόσο διαφορετικό τρόπο σχετικά με τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα, έτσι ώστε να μην υπάρχει ενότητα ανάμεσα στο λαό».

Εν πολλοίς πάντως είναι γνωστό ότι και ο Χίτλερ πίστευε ότι ήταν αυθεντικά τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών». Γράφει και πάλι στο Mein Kampf: «Η καλύτερη κριτική που τους ταιριάζει είναι η πραγματικότητα. Όποιος εξετάζει την ιστορική εξέλιξη των τελευταίων εκατό χρόνων από την σκοπιά του βιβλίου αυτού θα καταλάβει αμέσως τις αντιδράσεις του εβραϊκού τύπου. Διότι άπαξ και το βιβλίο αυτό γίνει κοινό κτήμα ενός λαού, η εβραϊκή απειλή μπορεί να θεωρηθεί ότι αποκρούστηκε». Και έρχεται σε πλήρη ταύτιση με όσα έθεσε ο Φορντ ως λύση απέναντι στο Εβραϊκό Πρόβλημα:

«Υπάρχει πιθανότητα να επιτύχει το πρόγραμμα των πρωτοκόλλων; Το πρόγραμμα έχει ήδη επιτύχει. Στις περισσότερες από τις σημαντικότερες φάσεις του είναι ήδη μια πραγματικότητα. Αλλά αυτό δεν πρέπει να μας πανικοβάλει, διότι το σημαντικότερο όπλο που θα χρησιμοποιηθεί ενάντια σε ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι η καθαρή δημοσιότητα. Αφήστε τον κόσμο να μάθει. Ξεσηκώνοντας τον κόσμο, καλώντας σε συναγερμό τον κόσμο, κάνοντας έκκληση στα πάθη του κόσμου, είναι η μέθοδος του σχεδίου που σκιαγραφείται στα πρωτόκολλα. Το αντίδοτο είναι απλά η διαφώτιση του λαού».

Η διαφώτιση του λαού, λέει ο Φορντ, είναι η λύση. Το υπουργείο του Γκαίμπελς λεγόταν «Υπουργείο Προπαγάνδας και Διαφωτίσεως του Λαού». Όσοι επιμένουν να υβρίζουν τον λαό αποκαλώντας τον πλέμπα ή λοβοτομημένο επειδή έχει οδηγηθεί στην παρακμή μέσα από την εβραϊκή προπαγάνδα δεν μπορεί να δηλώνει εθνικιστής, εθνικοσοσιαλιστής ή άνθρωπος που αντιστέκεται εθνικά. Γίνεται απλά ο καλύτερος σύμμαχος του Εβραίου μένοντας αμέτοχος, κρίνοντας και χλευάζοντας τον ομοαίματό του, τον ομοεθνή του. Όποιος θεωρεί ότι έχει αντιληφθεί την πηγή του κακού δε στρέφεται εναντίον του θύματος. Λέει αυτό που είπε κι ο Χίτλερ: «Αγάπησα τον λαό μου όταν αντιλήφθηκα τι του είχαν κάνει»! Και θυμίζω και πάλι τον Φορντ: «Είναι ελάχιστα χρήσιμο να κατηγορούμε τον λαό. Ο λαός είναι ότι τον κάνουν οι άλλοι. Το σημείο επίθεσης πρέπει να είναι η αιτία κι όχι το αποτέλεσμα». Αυτά δεν πρέπει να τα ξεχνάμε ποτέ! Όποιος βρίζει τον λαό παριστάνοντας ότι είναι κάτι το ανώτερο δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από κομπλεξικός. Αγώνας λοιπόν για τον Λαό και την Πατρίδα και όχι λόγια. Για να οδηγηθεί και πάλι ο λαός μας στο πεπρωμένο του. 

Αλέξανδρος Καρράς