Προσπαθήστε να μπείτε στη θέση των άλλων…

Γράφει ο Άγγελος Κωστίνης

Σπάρτη, περί τα 480 προ Χριστού, λίγο πριν την αναχώρηση εκστρατευτικού σώματος προς υπεράσπισιν του στενού περάσματος των Θερμοπυλών. Αλαφιασμένος τρέχει να τους προλάβει ο Αγνώστου Ταυτότητας Αριστερός:

«Κύριε, που πάτε; Προσπαθήστε να μπείτε στην θέση των Μήδων. Προσπαθήστε να αντιληφθείτε τον αντιιμπεριαλιστικό σκοπό της εκστρατείας τους. Προσπαθούν να επαναφέρουν μια Τάξη, την οποία η Αθηναίοι με την υπεροψία που τους διακατέχει προσπάθησαν να αναταράξουν. Μη γίνεστε έρμαιο του Εθνικού Εγωισμού, προσπαθήστε να δείτε τον κόσμο από μια άλλη οπτική γωνία, προσπαθήστε να να μπείτε στην θέση τους, προσπαθήστε…»

Δερβενάκια, 26 Ιουλίου 1822, λίγο πριν την σφαγή του Δράμαλη. Και ο διαχρονικός α. τ. α. ξαναχτυπάει:

«Εεε σύντροφοι, τί πάτε να κάμετε, δεν αντιλαμβάνεστε την ανηθικότητα τούτου του εγχειρήματος; Επιπλέον, δεν νομίζετε ότι οι συνθήκες δεν έχουν ωριμάσει ακόμα; Δεν χρειάζεται να θρέφουμε το τέρας του Εθνικισμού. Και απ΄ την άλλη δεν βλέπετε ότι οι Οθωμανοί αγωνίζονται να διατηρήσουν την καθεστηκυία Τάξη, εντός της οποίας ζούσαμε ήσυχα απολαμβάνοντας προνόμια; Προσπαθήστε να να μπείτε στην θέση τους, προσπαθήστε…»

Καβάλα, 21 Φεβρουαρίου 2019, σε εκδήλωση της νομαρχιακής επιτροπής του κυβερνώντος κόμματος. Ο Εθνικός μας Ρήτορας, διαλαλεί εις το κρεμάμενο υπό το ἕρκος τῶν ὀδόντων του (όπως θα έλεγε κι ένας άλλος δεινός ρήτωρ της εποχής μας) πλήθος ότι:

«Η ρήση «η Μακεδονία είναι μια και είναι Ελληνική», δεν μπορεί να ισχύει όταν από το 1923 χάρτες σε εγκυκλοπαίδειες παρουσίαζαν τη Μακεδονία να εκτείνεται από την Πρέβεζα μέχρι τη Βουλγαρία. Πρέπει να μπούμε και στη θέση των άλλων… πρέπει όλα αυτά να τα καταλάβουμε… να μπούμε μπροστά για να δώσουμε λύσεις που θα μας βοηθήσουν να προχωρήσουμε παρακάτω»

Αυτή ήταν, είναι και θα ΄ναι η αριστερή ψυχοσύνθεση, ανεξαιρέτως χώρου και χρόνου, βαθύτατα εμποτισμένη μ΄ ένα ενοχικό σύμπλεγμα. Το οποίο, κατ΄ ένα περίεργο λόγο, εκδηλώνεται μόνο εντός των στενών εθνικών ορίων, μόνο όταν το Έθνος διεκδικεί, μόνο όταν προσπαθεί να περισώσει την χαμένη του τιμή.

Η ηθική τους ευαισθησία εγείρεται από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενοχλούνται από την “βίαιη (sic!)” απελευθέρωση της Τριπολιτσάς, εξαπολύουν μύδρους έναντι της αστικοτσιφλικάδικης εκστρατείας στην Μικρά Ασία. Μα μόλις κάποιος αναφέρει τον κόκκινο Σεπτέμβρη του ΄44 ως «απόπειρα σταλινικού πραξικοπήματος», αυτομάτως κατατάσσεται στους αντιδραστικούς διανοητές που προσέφεραν στην διαιώνιση της αστικής ιδεολογίας. (*)

Οι αριστεροί, είναι αυτοί που στηρίζουν την “αγάπη” τους για ολάκερη την ανθρωπότητα στην απέχθεια που θρέφουν προς τα επιμέρους έθνη της ανθρωπότητας (πρωτίστως, όμως, προς το δικό τους). Είναι αυτοί που αρνούνται πεισματικά την ύπαρξη εθνών, αφαιρώντας από το άτομο κάθε έρεισμα που ΄χει στον κόσμο τούτο με την γελοία δικαιολογία ότι αποτελούν φενάκες, δημιουργημένες από το Κεφάλαιο για να κρατεί σε διαρκή καταστολή τους προλετάριους. Είναι αυτοί που αγωνίζονται να αποκόψουν, με κάθε μέσο, το άτομο από τις ρίζες του, δημιουργώντας κατ΄ αυτό τον τρόπο μια άμορφη μάζα ανθρώπινου δυναμικού, έτοιμη να εργαστεί στα κολχόζ…

Σε αυτούς, λοιπόν, απαντάμε ευθέως:
Όχι, κύριοι, αρνούμαστε να μπούμε στην θέση των άλλων. Αρνούμαστε να καθυποτάξουμε τον εθνικό εγωισμό μας προς χάριν της σωτηρίας μιας κρατικής οντότητας που κτίστηκε επί σαθρού υπεδάφους. Αρνούμαστε να μπούμε στην θέση των άλλων, απαρνιώμενοι τις επιταγές των προγόνων μας. Αρνούμαστε να σας ακολουθήσουμε εις την δημιουργία ουτοπικών πολιτειών, από την στιγμή που αποκηρύσσετε τον δεύτερο αναβαθμό της ανθρώπινης ανάπτυξης, το Έθνος. Αρνούμαστε να καθήσουμε εις το εδώλιο του κατηγορουμένου.

«Ό,τι υποστηρίζουν οι απόστολοι του διεθνισμού, είνε χίμαιρα. Προ της εκρήξεως του μεγάλου πολέμου είχον καταντήσει να πιστεύουν οι διανοούμενοι ότι η ιστορία ήτο στατική. Επίστευαν εις την εξ ίσου ανάπτυξιν των λαών, εις των φυλών την ισοπέδωσιν, εις ενιαίον τύπον πολιτισμού. Πρόληψις η παγκόσμια αλληλεγγύη. Μόνη η δύναμις καθιστά σεβαστά τα έθνη. Χωρίς την δύναμιν τα έθνη, αργά ή γρήγορα καταδικάζονται εις υποδούλωσιν. Κ΄ επαναλαμβάνω το ρητόν του Δάντου: “δύο δρόμοι πρόκεινται εις τα έθνη: ή να κυριαρχούν ή να μαραζώσουν”…» (**)

* οι αριστεροί, αντί να ακούσουν τις παρατηρήσεις του Κορνήλιου Καστοριάδη, κάτι που θα ΄χε ως αποτέλεσμα, βέβαια, να ξεβολευτούν, προτίμησαν να παραμείνουν πιστοί εις τον πατερούλη και να θέτουν ως πνευματικά πρότυπα διάφορα κακέκτυπα του Λένιν, που νομίζουν ότι βρίσκονται ακόμα στο τρένο για την Αγία Πετρούπολη. Κρίμα γι΄ αυτούς…
** από άρθρο του Κωστή Παλαμά στην εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, στις 23 Αυγούστου 1923. Το διαβάσαμε από το βιβλίο «Αιρετικά Κείμενα κατά της πολιτικής “ορθότητας” του Κωστή Παλαμά», εκδόσεις Νέα Σπάρτη, σελ.: 275