Enrico Corradini: Ο πρωτοφασίστας της Ιταλίας που μίλησε για εθνικοσοσιαλισμό

Ο Enrico Corradini (1865-1931) ήταν δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ιδρυτής και συνεργάτης σημαντικών περιοδικών των αρχών του εικοστού αιώνα και υποστηρικτής της ιδεολογικής-πολιτικής και πολιτιστικής συζήτησης των κρίσιμων χρόνων γύρω από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έγραψε τα βιβλία «Dante e la nuova Italia», «Il nazionalismo italiano», «L’Italia e la Guerra», «L’ombra della vita» και « Sopra le vie del nuovo impero». Ίδρυσε την εφημερίδα Il Regno και συνεργάστηκε με τον Vilfredo Paretto.

Το πρώτο εθνικιστικό κόμμα της Ιταλίας, η Ιταλική Εθνικιστική Ένωση (ΑΝΙ – Associazione Nazionalista Italiana), ιδρύθηκε το 1910 μετά την προετοιμασία του εδάφους από τις πολιτιστικές και πολιτικές κινήσεις της προηγούμενης δεκαετίας, με τον Ενρίκο Κοραντίνι να συμβάλλει στη νομιμοποίηση του κινήματος, προσδίδοντάς του ευρύτερη λογική θεμελίωση, αποκαλώντας την Ιταλία «ένα προλεταριακό έθνος» με το πρόβλημα των δεινών της να εστιάζεται στην προλεταριακή θέση όλης της ιταλικής κοινωνίας σε διεθνές επίπεδο.

Ο εθνικισμός σύμφωνα με τον Κοραντίνι, που περιστασιακά κάνει και χρήση του όρου «εθνικοσοσιαλισμός», θα αναλάμβανε την ενοποίηση όλων των Ιταλών και την οικοδόμηση μιας δυνατής ευημερούσας χώρας με τη δυνατότητα όλων να ευδοκιμήσουν, μιας και η εθνική επανάσταση που έχει προτεραιότητα σε σχέση με την ταξική επανάσταση θα ωφελούσε όλες τις τάξεις. Για τον Κοραντίνι «η εθνικιστική αντίληψη βασίζεται εξ ολοκλήρου στην αναγνώριση ότι η ζωή είναι συλλογικής φύσης».

Η ριζοσπαστικότερη πλευρά του ΑΝΙ συνίστατο στο στόχο του, την ενδυνάμωση δηλαδή της Ιταλίας με σκοπό τον πόλεμο και την επέκταση, στοιχεία απαραίτητα υπό το πρίσμα του κοινωνικού δαρβινισμού, σύμφωνα με τους εθνικιστές. Η πολιτοφυλακή των εθνικιστών, η Sempre Pronti (=Πάντα Έτοιμοι), απάντησαν πρώτοι στην αριστερή βία με προσωπικές επιθέσεις τον Ιούλιο του 1919, πριν το μικροσκοπικό φασιστικό κίνημα να μπορεί να το κάνει. Παρά την αντίληψη περί «προλεταριακού εθνικισμού» του Κοραντίνι, το ΑΝΙ δεν μεταβλήθηκε ποτέ σε μαζικό κίνημα, όμως κατόρθωσε σύντομα να ασκεί επιρροή δυσανάλογη με τον περιορισμένο αριθμό των μελών του.

Η απέχθεια στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, δηλαδή τη «δεισιδαίμονα πίστη στις πλειοψηφίες», εξαπλώθηκε δημιουργώντας τον Φασισμό του Μουσολίνι που με τις ιδέες του Σορέλ για την ηθική αξία της βίας οδηγήθηκε στην Πορεία στη Ρώμη. Το κίνημα του Κοραντίνι και η καθημερινή εφημερίδα του με τίτλο L’ Idea Nazionale που είχε ιδρυθεί από το 1911 ενώθηκε με τον Φασισμό το 1923. Στς ιδέες του Κοραντίνι υπήρχε ο ιμπεριαλισμός και γι’ αυτό έγραψε: «Οι λαοί στις πιο σοβαρές στιγμές της ιστορίας τους, όταν οι κίνδυνοι κάθε μέρους τους τινάζουν, όταν βρεθούν στο σταυροδρόμι για να πάρουν ή όχι μια απόφαση για την οποία εξαρτάται το μέλλον τους, κυρίες και κύριοι, μια τύχη έχουν: αυτή που ένας άνθρωπος, ο ήρωας, θέτει και τους δείχνει τον τρόπο και φέρνει δύναμη».