Ιουλιανός ο Παραβάτης και Εβραίοι

Πολλά ακούμε τόσα χρόνια από διάφορους εμμονικούς – κατά δήλωσή τους – αντισημίτες είτε νεοναζί είτε νεοπαγανιστές. Αυτές οι δύο πλευρές έχουν πρόβλημα με τον Χριστιανισμό και, φυσικά, με τον Ιησού Χριστό. Λάτρεις κι οι δύο αυτές πλευρές του Ιουλιανού του Παραβάτη. Ο ίδιος ο Χίτλερ στο βιβλίο «Hitler’s table talks» εξυμνεί τον Ιουλιανό. Tο ίδιο κάνει και η Savitri Devi, αυτή η φανατική αντιχριστιανή Ινδουίστρια, που επίσης παρουσιάζεται ως αντισημίτρια. Μάλιστα στο βιβλίο «Προειδοποίηση στους Ινδουιστές», που δημοσίευσε το 1939 στην Καλκούτα, γράφει: «Είθε ο Ιουλιανός να μπορούσε μόνο να δει την επίδειξη της ωραιότητος στον καθημερινό βίο και τις πανηγύρεις και τις πομπές προς τιμήν των Θεών και των Θεαινών πολύ συγγενικών των δικών του, που γίνονταν στην Ινδία. Είθε μόνο να μπορούσε να δει ότι ο Άριος Παγανισμός θα ζούσε και θα έθαλλε για πάντα σε αυτή την πλούσια γη, ότι η Ινδία θα διατηρούσε τη νιότη του κόσμου από εποχή σε εποχή, μέσα σε ένα ατέρμονο μέλλον.»

Συνονθύλευμα παγανιστικών «θεών» ανεξαρτήτου καταγωγής αρκεί να πολεμάνε τον Χριστιανισμό. Η Devi κι ο Χίτλερ δεν μας λένε όμως για τη συναναστροφή του Ιουλιανού με τους Εβραίους και την προσπάθεια ανέγερσης του Ναού του Σολομώντα. Οι ιστορικές πηγές βρίσκονται στον Αμμιανό Μαρκελλίνο (Rerum Gestarum, 23,1, 3) αλλά και σε επιστολές του Ιουλιανού (Επιστ. 29, 30,134).  

Αυτές οι συναναστροφές του Ιουλιανού φαίνεται δεν ενοχλούν και τόσο τους δήθεν αντισημίτες νεοπαγανιστές και νεοναζί αλλά και όλους αυτούς που κατηγορούν ως Εβραιοχριστιανούς τους Έλληνες Ορθοδόξους. Έχουμε συνηθίσει εξάλλου να εκδηλώνουν το μίσος τους κατά του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Γιατί άραγε; Αν διαβάσει κανείς του λόγους του κατά των Ιουδαίων μπορεί να αντιληφθεί την αιτία. βλ. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος – Λόγοι κατά Ιουδαίων (Μέγας Αλέξανδρος και Αντίοχος Δ’ ο Επιφανής)

Επίσης ήταν ένας Πατέρας της Εκκλησίας μας που κατηγόρησε ανοιχτά τον Ιουλιανό για τον φιλοεβραϊσμό του. Προκειμένου να καταστρέψει τους Χριστιανούς δε δίστασε να συμμαχήσει με τους Εβραίους. Αυτός ήταν λοιπόν ο «εστεμμένος φιλόσοφος», ο «Έλλην» που όλοι αυτοί οι «εχθροί» του εβραϊσμού εξυμνούν. Μόνο που δεν είδαμε τον Ιουλιανό ποτέ να λέει για τους Εβραίους αυτά που έλεγε ο Χρυσόστομος: «Πῶς τολμοῦν οἱ Χριστιανοὶ νὰ ἔχουν καὶ τὴν ἐλάχιστη συνομιλία μὲ Ἑβραίους, τοὺς ἀθλιότερους τῶν ἀνθρώπων».

Ας μη μιλάνε λοιπόν για εβραιοχριστιανούς οι υμνητές του Ιουλιανού, νεοπαγανιστές και νεοναζί. Ας θυμηθούν μόνο τι έγινε στην Τριπολιτσά, έτσι όπως τα κατέγραψε ο Φωτάκος, ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη: «Οι Εβραίοι τής Τριπολιτσάς καί αυτοί εχάθηκαν μαζύ μέ τούς Τούρκους καί εθανατώθησαν μέ περισσοτέραν εχθρότητα, διότι οι Έλληνες απεστρέφοντο αυτό το Έθνος εκ πατρικής παραδόσεως διά την σταύρωσιν του Ιησού Χριστού, και διά τας νεωστί γενομένας υπ’ αυτών κατά των Ελλήνων ύβρεις είς Κωνσταντινούπολιν καί ιδίως διά τόν εμπαιγμόν τόν οποίον έκαμαν εις τό πτώμα τού απαγχονισθέντος Πατριάρχου Γρηγορίου και δι’ άλλα ακόμη κακά τα οποία αλλού έπραξαν.»

jesus_christ

Παρακάτω παραθέτω τι είπε στον πέμπτο λόγο του κατά των Ιουδαίων και του Ιουλιανού ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Εμείς μένουμε με τον Χρυσόστομο, με τους αγωνιστές του 1821 και τη «Σιδηρά Φρουρά» του Κορνήλιου Κοντρεάνου. Επίσης ασπαζόμαστε την άποψη του Τσάμπερλαιν: «Ο ίδιος ο Χριστός είπε με απλά λόγια: «Όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου». Τίποτα στον κόσμο δεν είναι τόσο εναντίον Του όσο η εβραϊκή θρησκεία – όσο ολόκληρη η εβραϊκή αντίληψη για τη θρησκεία – από τα πρώτα χρόνια μέχρι σήμερα.»

Αλέξανδρος Καρράς

a6abccb1-8e6e-4de4-985d-a88ec13c1247_3

 

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Κατά Ιουδαί­ων Λόγος ε’

«Ο Ιουλιανός, ο οποίος εξεπέρασεν όλους τους βασιλείς ως προς την ασέβειαν, εκάλεσε τους Ιουδαίους να λάβουν μέρος εις τας θυσίας προς τα είδωλα και τους επήρε με το μέρος του εις την ασέβειάν του. Έπειτα, αφού προέβαλε τον παλαιόν τρόπον της λατρείας, έλεγε προς αυτούς ότι και εις την εποχήν των πατέρων σας έτσι ελατρεύετο ο Θεός και τότε αυτοί άθελά των ωμολογούσαν αυτά, τα οποία εμείς τώρα έχομεν αποδείξει, ότι δηλαδή δεν επετρέπετο να θυσιάζουν έξω από την πόλιν των και ότι διαπράττουν παράβασιν με το να επιτελούν ο,τιδήποτε εις ξένην πατρίδα. Είπαν λοιπόν εις αυτόν, αν θέλης να μας ιδής να προσφέρωμεν θυσίας, δός μας πίσω την πόλιν, κτίσε τον ναόν, δείξε μας τα άγια των αγίων, στήσε τον βωμόν πάλιν και εμείς θα θυσιάσωμεν και τώρα όπως ακριβώς εθυσιάζαμεν και πρώτα. Και δεν εντρέποντο οι μιαροί και αδιάντροποι να ζητούν αυτά τα πράγματα από άνδρα ασεβή και ειδωλολάτρην και να καλούν τα μιαρά χέρια εκείνου να κτίσουν την οικοδομήν των αγίων; Δεν είχαν την συναίσθησιν ότι επιχειρούν να επιτύχουν πράγματα αδύνατα, ούτε κατενόησαν ότι αν μεν ήταν άνθρωπος εκείνος, που κατήργησεν αυτά, ήταν δυνατόν να τα λάβουν και πάλιν από άνθρωπον. Επειδή όμως ο Θεός είναι αυτός, που κατέστρεψε την πόλιν των, είναι αδύνατον ανθρωπίνη δύναμις να μεταβάλη ποτέ αυτά που η θεία βούληση απεφάσισεν. Διότι ο προφήτης λέγει: «α ο Θεός ο άγιος βεβούλευται, τίς διασκεδάσει; και την χείρα αυτού την υψηλήν τίς αποστρέψει;» (Ησ. 14, 27). Όπως λοιπόν είναι αδύνατον εις τον άνθρωπον να καταστρέψη αυτά που ο Θεός θα ανορθώση και θέλει να παραμείνουν, έτσι ακριβώς είναι αδύνατον πάλιν να ανορθώση κανείς αυτά, που ο Θεός κατέστρεψε και θέλει να παραμένουν κατερειπωμένα.

Screenshot_28.png

Ας υποθέσωμεν, Ιουδαίε, ότι ο βασιλεύς σάς απέδιδε τον ναόν και ανώρθωνε τον βωμόν, όπως εσείς μάταια πιστεύετε. Μήπως όμως θα ημπορούσε να κατεβάση δι’ εσάς την φωτιάν από τον ουρανόν; Διότι αν δεν υπάρχη αυτή, η θυσία σας είναι ανίερος και ακάθαρτος. Δι’ αυτό λοιπόν τα παιδιά του Ααρών καταστράφηκαν, διότι έφεραν εις το θυσιαστήριον ξένην φωτιάν. Αυτοί όμως παρέμειναν τυφλοί μπροστά εις όλα αυτά και επαρακαλούσαν και ικέτευαν τον βασιλέα να συγκατανεύση και να επιχειρήση την ανοικοδόμησιν του ναού. Αυτός δε και χρήματα εξόδευσε και επόπτας εις το έργον έστειλε τα πιο διακεκριμένα πρόσωπα της αυτοκρατορικής αυλής και τεχνίτας από κάθε μέρος μετεκίνησε. Και μαζί με αυτά έκαμνε και διεπραγματεύετο το κάθε τι μέχρις ότου με ηπιότητα και ολίγον κατ’ ολίγον ώθησι: αυτούς να θυσιάσουν, διότι έτσι ήλπιζαν ότι αυτοί εύκολα θα προσχωρούσαν εις την λατρείαν των ειδώλων. Και συγχρόνως ήλπιζε ο τρελλός και ανόητος ότι θα εματαίωνε την απόφασιν του Χριστού, η οποία δεν επέτρεπε να ανοικοδομηθή ο ναός εκείνος. Αλλά «ο δρασσόμενος τους σοφούς εν τη πανουργία αυτών» (Α’ Κορ. 8,10, Ιώβ 6,13), αμέσως με τα έργα εδήλωσεν ότι αι αποφάσεις του Θεού είναι δυνατώτεραι από όλα και ότι τα έργα των λόγων του Θεού είναι ισχυρά.

ce91ce93ce99ce9fcea3ce99cea9ce91ce9dce9dce97cea3ce9fcea7cea1cea5cea3ce9fcea3cea4ce9fce9cce9fcea3

Μόλις λοιπόν οι Ιουδαίοι εκαταπιάσθηκαν με τα παράνομα σχέδιά των και άρχισαν να ανοίγουν τα θεμέλια και άδειασαν πολύ χώμα και επρόκειτα να ασχοληθούν με την οικοδομήν, φωτιά εξεπήδησεν από τα θεμέλια και αμέσως κατέκαψε και πολλούς ανθρώπους αλλά και τους λίθους του τόπου εκείνου. Το γεγονός αυτό δεν εσταμάτησε μόνον αυτούς που είχαν επιχειρήσει το έργον από την παράνομον προσπάθειαν, αλλά και πολλοί Ιουδαίοι όταν το αντίκρυσαν έμειναν άναυδοι και εδοκίμασαν εντροπήν. Ο βασιλεύς Ιουλιανός όταν επληροφορήθη αυτά, αν και είχεν εκμανή διά την σπουδήν εκείνην, επειδή εφοβήθηκε μη τυχόν, με το να προχωρήσουν περαιτέρω τας εργασίας, επισύρει την φωτιάν επί της κεφαλής του, εγκατέλειψε την προσπάθειαν αυτήν, αφού ηττήθηκε μαζί με όλον τον λαόν του. Ακόμη και τώρα αν επισκεφθής τα Ιεροσόλυμα θα ιδής τα θεμέλια να είναι γυμνά, και αν ζητήσης να μάθης την αιτίαν, δεν θα ακούσης άλλην εκτός από αυτήν που ανεφέραμεν. Και μάρτυρες του γεγονότος τούτου είμεθα όλοι εμείς, διότι τούτο έλαβε χώραν όχι πριν από πολλά χρόνια αλλά εις τας ημέρας μας. Σκέψου δε πόση είναι η περιφάνεια μας από την νίκην αυτήν. Διότι τούτο δεν συνέβη εις χρόνους που εβασίλευαν ευσεβείς αυτοκράτορες, διά να μη λέγουν μερικοί ότι οι Χριστιανοί εισώρμησαν και τα εμπόδισαν, αλλά τότε, όταν η υπόθεσίς μας κατεδιώκετο, όταν όλων μας η ζωή εκινδύνευε και κάθε ανθρωπίνη ελευθερία είχεν αφαιρεθή, και ανθούσεν η ειδωλολατρεία και οι πιστοί, άλλοι μεν εκρύβοντο μέσα εις τα σπίτια των και άλλοι μετεκινούντο προς τα ερημίας και απέφευγον τους δημοσίους χώρους. Τότε λοιπόν έγιναν αυτά, ώστε να μη απομείνη εις αυτούς ούτε η πιο μικρά πρόφασις δι’ αυθάδειαν.

Ακόμη λοιπόν αμφιβάλλεις, Ιουδαίε, μολονότι βλέπεις την μαρτυρίαν σου να καταδικάζεται και από την προφητείαν του Χριστού και από τις προβλέψεις των προφητών και τας αποδείξεις, που προέρχονται από τα ίδια τα γεγονότα; Αλλά τούτο δεν είναι παράδοξον. Διότι το έθνος σου από τα παλαιά χρόνια ήταν αδιάντροπον και εριστικόν και πάντοτε έχει μελετήσει να αντιμάχεται ακόμη και προς αυτά τα πράγματα, που είναι ολοφάνερα.»

Screenshot_26.png

Screenshot_27.png