Όσα αποσιωπούν ή αγνοούν οι Νεοπαγανιστές

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Το ζήτημα αυτό δεν είναι τόσο θρησκευτικό – κι ας έχει τον μανδύα της θρησκευτικότητος – είναι ζήτημα καθαρά εθνικό! Κι εδώ αναλαμβάνουμε δράση για να αφυπνίσουμε τους εθνικιστές που έχουν εξαπατηθεί από την ανήθικη προπαγάνδα των μασωνοκινούμενων νεοπαγανιστών που διχάζουν τον λαό μας προκαλώντας σύγχυση.

Ήταν τέτοια η θρησκευτική παρακμή της Αθήνας που είχαν φτάσει στο σημείο να ξεφτιλίσουν τα Ελευσίνια Μυστήρια ονομάζοντας τον Δημήτριο τον Πολιορκητή και τον πατέρα του Αντίγονο «θεούς σωτήρες». Γράφει ο Πλούταρχος:

«πρῶτοι μὲν γὰρ ἀνθρώπων ἁπάντων τὸν Δημήτριον καὶ Ἀντίγονον βασιλεῖς ἀνηγόρευσαν […] μόνοι δὲ σωτῆρας ἀνέγραψαν θεούς, καὶ τὸν ἐπώνυμον καὶ πάτριον ἄρχοντα καταπαύσαντες». (Πλουτάρχου Βίοι Δημήτριος 10,3-5)

Κι αν αυτά δεν σας αρκούν, το πράγμα δεν έχει πάτο. Τον Δημήτριο οι Αθηναίοι αποφάσισαν να υποδέχονται με τιμές που αποδίδονταν μόνο στη Δήμητρα και τον Διόνυσο και τα Διονύσια ονόμασαν Δημήτρια. Τον αναγόρευσαν σε αδελφό της θεάς Αθηνάς και του πρόσφεραν ως κατοικία του τον Παρθενώνα!!! Κι αν τόσο πονούν οι νεοπαγανιστές για τον Παρθενώνα που έγινε ναός χριστιανικός κι ονομάστηκε Παναγιά Αθηνιώτισσα, δεν φαίνεται να πονούν το ίδιο που είχε γίνει πορνείο – κοινώς μπουρδέλο – από τον Δημήτριο. Γράφει και πάλι ο Πλούταρχος:

«τοσαύτην ὕβριν εἰς παῖδας ἐλευθέρους καὶ γυναῖκας ἀστὰς κατεσκέδασε τῆς ἀκροπόλεως, ὥστε δοκεῖν τότε μάλιστα καθαρεύειν τὸν τόπον, ὅτε Χρυσίδι καὶ Λαμίᾳ καὶ Δημοῖ καὶ Ἀντικύρᾳ ταῖς πόρναις ἐκείναις συνακολασταίνοι» (Πλουτάρχου Βίοι Δημήτριος 24.1.3-24.2.1).

Αποτέλεσμα εικόνας για isis osiris

Η προπαγάνδα βέβαια των νεοπαγανιστών αυτά τα αποκρύπτει. Οι εθνικιστές όμως είναι εδώ δυστυχώς για αυτούς!

Θα τους υπενθυμίσουμε και τον θρησκευτικό συγκρητισμό που εμφανίστηκε στους ελληνιστικούς χρόνους. Άρχισαν να εισάγονται θεοί εξ ανατολάς και αιγυπτιακοί θεοί όπως ο Άμμων, η Ίσις, ο Σαβάζιος και στην Δήλο ανεγείροντο ναοί του Σάραπι και του Άνουβι. Τα Ελευσίνια Μυστήρια αποδόθηκαν στην Ίσιδα. Ο συγκρητισμός εμφανίστηκε ως ένα κίνημα αναζήτησης κοινών ή παρομοίων χαρακτηριστικών των θρησκειών που στόχο είχε την κατασκευή ενός κράματος θρησκευτικών ενοτήτων. Γράφει ο Πλούταρχος στο Περί Ίσιδος και Οσίριδος:

«ἐπεὶ δὲ κομισθεὶς ὤφθη, συμβαλόντες οἱ περὶ Τιμόθεον τὸν ἐξηγητὴν καὶ Μανέθωνα τὸν Σεβεννύτην Πλούτωνος ὂν ἄγαλμα τῷ Κερβέρῳ τεκμαιρόμενοι καὶ τῷ δράκοντι πείθουσι τὸν Πτολεμαῖον, ὡς ἑτέρου θεῶν οὐδενὸς ἀλλὰ Σαράπιδός ἐστιν· οὐ γὰρ ἐκεῖθεν οὕτως ὀνομαζόμενος ἧκεν, ἀλλ´ εἰς Ἀλεξάνδρειαν κομισθεὶς τὸ παρ´ Αἰγυπτίοις ὄνομα τοῦ Πλούτωνος ἐκτήσατο τὸν Σάραπιν». (28, 362).

Όλα αυτά δηλώνουν μια θρησκευτική σύγχυση η οποία είχε τις ρίζες της στην παρακμή. Η αθεϊα ήταν επίσης ένα φαινόμενο το οποίο είχε αρχίσει να ριζώνει στον αρχαίο κόσμο με την φιλοσοφία του Επίκουρου και του Λουκρήτιου που καλλιεργούσαν τον υλισμό. Πλήθος νεοπαγανιστών προπαγανδίζουν την φιλοσοφία του Επίκουρου ενώ έχουν θέσει στο περιθώριο την πλατωνική φιλοσοφία. Έφεραν μάλιστα στο προσκήνιο έργα αντιχριστιανικά όπως του Κέλσου κι αυτό βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαίο για τους εβραιοκινούμενους νεοπαγανιστές. Ο Εβραίος συγγραφέας Μπερνάρ Λαζάρ στο βιβλίο του Αντιεβραϊσμός (εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις) γράφει:

«Οι Εβραίοι είναι οι πρώτοι που υπέβαλλαν σε κριτική τα σύμβολα και τις πεποιθήσεις του χριστιανισμού. Η εβραϊκή αντιχριστιανική πολεμική βασίσθηκε σε αυτό καθώς και σε θετικιστικά επιχειρήματα εάν μπορώ να τα χαρακτηρίσω έτσι. Έχουμε ένα πρότυπο αυτών των τελευταίων στο Κατά Κέλσου του Ωριγένη, γνωρίζουμε όμως ότι ο Κέλσος έχει δανειστεί τις ορθολογιστικές αντιρρήσεις του από τους Εβραίους της εποχής του».

Αυτό που ομολογεί ο Λαζάρ επιβεβαιώνει όσα λένε τα Πρωτόκολλα των Σιωνιστών: «Οι φιλόσοφοι μας θα συζητήσουν όλα τα ελαττώματα των χριστιανικών δοξασιών αλλά δεν θα αμφισβητήσει κανείς ποτέ τη δική μας γιατί δεν θα τη γνωρίζει σε βάθος κανένας εκτός από μας» (14ο Πρωτόκολλο)

Αποτέλεσμα εικόνας για θεος διονυσος διονυσια

Ένα άλλο φαινόμενο που πρέπει να εξετάσουμε είναι οι καθιερωμένες πλέον γιορτές των νεοπαγανιστών οι οποίες τιμούν τον Διόνυσο, αλλά και άλλες τον Άδωνι. Γιατί συγκεκριμένα αυτούς; Ας δούμε τι γράφει ο Πλούταρχος στο βιβλίο Συμποσιακών Δ’, πρόβλημα ς’:

«Επομένως Λαμπρία, τον συμπατριώτη σου θεό, τον Διόνυσο του ευοί, που ξεσηκώνει τις γυναίκες και δέχεται τις τιμές που του αποδίδουν μέσα στην τρέλα τους, τον πολιτογραφείς και τον εισάγεις κρυφά στα απόρρητα δόγματα των Εβραίων; Ή μήπως υπάρχει όντως κάποια παράδοση που τον ταυτίζει με εκείνον;» Ο Μοιραγένης όμως πήρε τον λόγο και είπε:

«Άφησε τον Λαμπρία, διότι εγώ, που είμαι Αθηναίος, σου απαντώ και σου λέω πως δεν είναι διαφορετικός. Τα περισσότερα τεκμήρια για το θέμα αυτό αποκαλύπτονται και διδάσκονται μόσο σε όσους μυούνται στα μέρη μας στην τριετηρική παντέλεια, ενώ όσα δεν απαγορεύεται να εκθέτει κανείς, τη στιγμή που βρισκόμαστε μπροστά στο κρασί και τα δώρα του θεού, αν τούτοι μου το ζητήσουν, είμαι έτοιμος να σου τα πω». Καθώς όλοι τον παρακαλούσαν και του ζητούσαν να μιλήσει, είπε: «Πρώτ’ απ’ όλα η εποχή και ο χαρακτήρας της πιο μεγάλης και ιερής τους γιορτής ταιριάζει στον Διόνυσο. Πράγματι, τηρούν την λεγόμενη νηστεία, πάνω στην κορύφωση του τρύγου, στρώνουν τραπέζια με κάθε είδους φρούτα κάτω από σκηνές και καλύβες κυρίως από κλήματα και κισσό. Εξάλλου, την πρώτη μέρα της γιορτής ονομάζουν »σκηνή» (η γνωστή σκηνοπηγία που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη). Λίγες μέρες αργότερα γιορτάζουν άλλη γιορτή που δεν την ονομάζουν… με αινίγματα αλλά την αποκαλούν ξεκάθαρα «του Βάκχου». Υπάρχει επίσης και γιορτή σε αυτούς όπου γίνεται λιτανεία με κλαδιά και θύρσους, κατά την οποία, κρατώντας θύρσους, μπαίνουν στο ιερό.

Αφού μπουν όμως δεν ξέρουμε τι κάνουν, κατά πάσα πιθανότητα όμως τα όσα γίνονται είναι βακχική τελετή: και σάλπιγγες μικρές χρησιμοποιούν για να καλέσουν τον θεό, όπως ακριβώς οι Αργείοι στα Διονύσια, και άλλοι προχωρούν μπροστά παίζοντας κιθάρα, τους οποίους αποκαλούν Λευϊτες, και το όνομα προέρχεται από το Λύσιος ή πιο πιθανό από το Εύιος. Αλλά και η γιορτή των σαββάτων δεν είναι, θαρρώ, τελείως άσχετη με τον Διόνυσο, διότι ακόμα και σήμερα πολλοί αποκαλούν τους μύστες του Βάκχου Σάβους και αυτή είναι η κραυγή τους, όταν τελούν οργιαστικές τελετές προς τιμή του θεού, κάτι για το οποίο μπορεί να βρει κανείς επιβεβαίωση στον Δημοσθένη και στον Μένανδρο, και δεν θα ήταν άστοχο να πει κανείς ότι το όνομα είναι πεποιημένο από τους ενός είδους παράκρουση (σόβησιν) που κατέχει τους βακχεύοντες. Οι ίδιοι, εξάλλου, μαρτυρούν υπέρ της παράδοσης αυτής, όταν γιορτάζουν τα σάββατα, όπου κυρίως καλεί ο ένας τον άλλο να πίνει και να μεθάει, και έχουν έθιμο, όταν τους εμποδίζει κάποια ανώτερη βία, να γεύονται τουλάχιστον σε κάθε περίπτωση οίνο άκρατο.

Τούτα βέβαια θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι απλά πιθανοφανή. Ισχυρότατη διάψευση όμως για όσους είχαν αντίθετη γνώμη είναι ο αρχιερεύς, ο οποίος πηγαίνει μπροστά στις γιορτές φορώντας μίτρα, τυλιγμένος σε χρυσοποίκιλτο δέρμα ελαφιού, φορώντας ποδήρη χιτώνα και κοθόρνους, ενώ πολλά κουδουνάκια κρέμονται από τα ρούχα του, που ηχούν όταν βαδίζει, όπως ακριβώς και σε μας. Παράγονται επίσης θόρυβοι κατά τα νυκτέλια και ονομάζονται χαλκόκροτοι οι παραμάνες τροφοί του θεού, αλλά και ο σκαλισμένος θύρσος που βλέπουμε στα πλάγια του Ναού και τα τύμπανα, τα οποία βέβαια δεν ταιριάζουν σε κανέναν άλλον από τους θεούς περισσότερο παρά στον Διόνυσο».

Όλα αυτά τα γράφει όχι κάποιος χριστιανός λοιπόν, αλλά ο ιερέας του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Σχετική εικόνα

Ένας άλλος χριστιανός που έχει επισύρει το μίσος των νεοπαγανιστών δεν είναι άλλος από τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, ο οποίος ήταν βαθύτατα αντισημίτης και έλεγε τα ίδια με τον Πλούταρχο για τον ναό των Ιουδαίων:

«Πώς τολμούν οι Χριστιανοί να έχουν και την ελάχιστη συνομιλία με Εβραίους, τους αθλιότερους των ανθρώπων, που είναι λάγνοι, άρπαγες, άπληστοι, δόλιοι ληστές. Μήπως δεν είναι αθεράπευτοι δολοφόνοι, καταστροφείς, δαιμονισμένοι, των οποίων η ακολασία και η μέθη τούς έδωσε τα χαρακτηριστικά του γουρουνιού και του λάγνου τράγου. Ένα πράγμα ξέρουν μόνο, να ικανοποιούν την κοιλιά τους, να μεθούν, να σκοτώνουν και να ακρωτηριάζουν…».

«Η συναγωγή; Δεν είναι μόνο θέατρο και οίκος πορνείας, αλλά και σπήλαιο ληστών, φωλιά θηρίων, τόπος ντροπής και γελοιότητας, κατοικία του Διαβόλου, όπως είναι και οι ψυχές των Ιουδαίων. Πράγματι, οι Ιουδαίοι λατρεύουν το Διάβολο. Οι τελετές τους είναι εγκληματικές και ακάθαρτες. Η θρησκεία τους αρρώστια. Η συναγωγή τους πάλι είναι συνάθροιση εγκληματιών, άντρο κλεφτών, σπηλιά διαβόλων, άβυσσος απώλειας. Μισώ και τη συναγωγή τους». (Α’ λόγος κατά Ιουδαίων)

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ πειθαρχια.png

 

Kαταλαβαίνουμε λοιπόν γιατί υβρίζουν συνεχώς τον συγκεκριμένο πατέρα της Εκκλησίας. Διότι ήταν αντισημίτης. Επίσης καθυβρίζουν συνεχώς στην προπαγάνδα τους τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’ τον οποίο ατίμασαν οι Εβραίοι. Η πρόφαση εδώ είναι ο αφορισμός των επαναστατών.

Αποτέλεσμα εικόνας για πατριαρχης γρηγοριος ε απαγχονισμος

Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης όμως γράφει ότι αναγκάστηκε ο πατριάρχης να το κάνει αυτό για να σώσει τον ελληνικό άμαχο πληθυσμό από μια ακόμα σφαγή. «χτυπάτε πολεμάρχοι, μη λησμονείτε το σχοινί, παιδιά, του Πατριάρχη», γράφει ο ποιητής. Τον Κοσμά των Αιτωλό επίσης καθυβρίζουν, για τον οποίο οι Εβραίοι πλήρωσαν τον Κουρτ Πασά να τον δολοφονήσει αφού μιλούσε κατά των Εβραίων και εν συνεχεία βεβήλωσαν κι αυτού το νεκρό σώμα. Αυτό που τότε είχε πονέσει τους Εβραίους ήταν η αργία της Κυριακής για τους χριστιανούς που κατάφερε ο Άγιος Κοσμάς να καθιερώσει πείθοντας τον Αλή Πασά. Αυτό επέφερε ζημία στους εμπόρους Εβραίους που έτσι κι αλλιώς το Σάββατο λόγω θρησκείας δεν εργάζοντο.

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος κοσμας ο αιτωλο

Επομένως, οι νεοπαγανιστές διεξάγουν έναν αντιχριστιανικό μπολσεβικικό αγώνα κατά του χριστιανισμού καλώντας τον ιουδαϊκό και ταυτόχρονα προωθούν το μίσος προς ανθρώπους που έγιναν μάρτυρες του έθνους και της εκκλησίας καθώς έπεσαν θύματα του εβραϊκού μίσους!

Δυστυχώς έχουν εξαπατηθεί πολλοί εκ των εθνικιστών από την προπαγάνδα αυτή του ψεύδους, άλλοι ξύπνησαν κι άλλοι ακόμα κοιμούνται. Ας σκεφτούν οι Έλληνες εθνικιστές πως μαχόμενοι την θρησκεία του χριστιανισμού συμπράττουν με τον ιουδαιομπολσεβικικό εχθρό του Ελληνισμού και μάχονται την Πίστη των πατέρων τους, των προγόνων τους που κάτω από τα λάβαρα του χριστιανισμού και με πίστη στους αγίους πολέμησαν τους Τούρκους, τους Εβραίους, τους Ιταλούς και τους Βουλγάρους.

Αποτέλεσμα εικόνας για φωτιος χρυσανθοπουλος

Κι ας μη ξεχνούν τα λόγια του Φωτάκου, του υπασπιστή του Κολοκοτρώνη: «Οι Εβραίοι τής Τριπολιτσάς καί αυτοί εχάθηκαν μαζύ μέ τούς Τούρκους καί εθανατώθησαν μέ περισσοτέραν εχθρότητα, διότι οι Έλληνες απεστρέφοντο αυτό το Έθνος εκ πατρικής παραδόσεως διά την σταύρωσιν του Ιησού Χριστού, και διά τας νεωστί γενομένας υπ’ αυτών κατά των Ελλήνων ύβρεις είς Κωνσταντινούπολιν καί ιδίως διά τόν εμπαιγμόν τόν οποίον έκαμαν εις τό πτώμα τού απαγχονισθέντος Πατριάρχου Γρηγορίου και δι’ άλλα ακόμη κακά τα οποία αλλού έπραξαν».

Απεστρέφοντο το ιουδαϊκό έθνος εκ πατρικής παραδόσεως λέει ο Φωτάκος. Κι από την αρχαιότητα τα ίδια γράφει ο Διόδωρος Σικελιώτης: «Οι περισσότεροι φίλοι του Αντίοχου Ζ’ (139 π.Χ.) τον συμβούλευαν να πάρει τα Ιεροσόλυμα δια της βίας και να εξολοθρεύσει ολοκληρωτικά το γένος των Ιουδαίων διότι από όλα τα έθνη μόνο αυτό αποφεύγει κάθε είδους επαφή με άλλο λαό και θεωρεί ότι όλοι είναι εχθροί του. Του θύμισαν επίσης και το μίσος που έτρεφαν οι πρόγονοί τους προς τον λαό αυτό».

Mια ακόμα ιστορική προσωπικότητα που πολεμούν οι νεοπαγανιστές είναι ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός. Διόλου τυχαίο. Ο Ιουστινιανός τσάκισε τους Εβραίους μέσα στο βυζαντινό κράτος. Πιο συγκεκριμένα ο Έντουαρντ Φλάννερυ γράφει στο βιβλίο «Η αγωνία των Εβραίων»:

«Αφαιρώντας από τον Εβραϊσμό την ρητή νομιμότητα, ο Ιουστινιανός άνοιξε την πόρτα σε καταχρήσεις όπως αυτή που συνέβη στο Βόριον της Βόρειας Αφρικής το 535 όπου ο Ιουδαϊσμός ως θρησκεία κηρύχτηκε παράνομη, οι συναγωγές κλείστηκαν και οι Εβραίοι υποχρεώθηκαν να βαπτιστούν. Αν και εξαίρεση, αυτή η πράξη έκανε μια δυσοίωνη αρχή, και, με τον νέο Κώδικα ο Εβραίος βρισκόταν χωρίς καθόλου νομική υποστήριξη. Η απαγόρευση της Μισνά επιπρόσθετα προανάγγελε το κάψιμο του Ταλμούδ που άρχισε σε μεταγενέστερους χρόνους. Σε όλους σχεδόν τους τομείς της Εβραϊκής ζωής ο Κώδικας επέφερε περισσότερες δυσκολίες. Οι νόμοι για την δουλεία σκλήρυναν, ένας Εβραίος απαγορευόταν να έχει χριστιανό δούλο (CJ 1-3-54 ,1-10-2) , τα περιουσιακά δικαιώματα περιορίστηκαν (CJ 1-5-13 Novella 13) oι Εβραίοι αποκλείονταν από δημόσια λειτουργήματα και επίσης από την δικηγορία (CJ 1-5-12 του 527 μ.Χ.). Απαγορευόταν να είναι μάρτυρες εναντίον Χριστιανών (CJ 1-5-21). Η Συναγωγή δεν έπρεπε να γιορτάζει το Πάσχα πριν το χριστιανικό Πάσχα».

Υποστηρίζουν όμως τον Ιουλιανό τον Παραβάτη που συνεργάστηκε με τους Εβραίους για να τους ανοικοδομήσει τον ναό του Σολομώντα θέλοντας να πάει κόντρα στην προφητεία. Οι ιστορικές πηγές βρίσκονται στον Αμμιανό Μαρκελλίνο (Rerum Gestarum, 23,1, 3) αλλά και σε επιστολές του Ιουλιανού (Επιστ. 29, 30,134).   Αυτές οι συναναστροφές του Ιουλιανού φαίνεται δεν ενοχλούν και τόσο τους δήθεν αντισημίτες νεοπαγανιστές και νεοναζί αλλά και όλους αυτούς που κατηγορούν ως Εβραιοχριστιανούς τους Έλληνες Ορθοδόξους. 

ΦΩΤΑΚΟΣ1 (1).jpg

Όποιος πολέμησε τους Εβραίους είναι το κόκκινο πανί για τους νεοπαγανιστές. Αυτό ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει. Η ιστορική αναζήτηση αποκαλύπτει το πραγματικό τους κίνητρο!

Το ποιοι πραγματικά είναι όμως αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι προπαγανδίζουν το γνωστό σύνθημα της Γαλλικής Επαναστάσεως Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφότητα και υμνούν τους Ιακωβίνους τρομοκράτες και σφαγείς του γαλλικού λαού διότι δήθεν, όπως ισχυρίζονται, βασίστηκαν στο ελληνικό πνεύμα και πίστευαν στην δημοκρατία. Οι Ιακωβίνοι στην πραγματικότητα πολέμησαν τις αξίες του κράτους που ήταν χριστιανικές. Επιχείρησαν να αντικαταστήσουν τον χριστιανισμό με την Λογική. Γράφει ο Λεμπόν:

«Ιδρύθηκε ένα νέο ημερολόγιο από το οποίο οι άγιοι είχαν εκδιωχθεί. Δημιούργησαν μία νέα θεότητα, την Λογική, της οποίας η λατρεία εωρτάζετο στην Παναγία των Παρισίων με ιεροτελεστίες πανομοιότυπες με αυτές της καθολικής λατρείας, επάνω μάλιστα στον βωμό αυτής που ανήκε στο παλαιό καθεστώς, της «Αγίας Παρθένου». Αυτή η λατρεία διήρκησε μέχρι την ημέρα που ο Ροβεσπιέρος την αντικατέστησε με μια προσωπική θρησκεία, της οποίας κατέστη ο μέγας Ιερεύς.» (Γαλλική Επανάσταση, εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις)

ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΒΥΖΑΝτ.jpg

Ακόμα πιο γνωστό πλέον είναι ότι οι Ιακωβίνοι ήταν μασόνοι. Όχι μόνο βέβαια αυτό. Ας δούμε τι ομολογεί ο Εβραίος Μπερνάρ Λαζάρ και πάλισ το βιβλίο Αντιεβραϊσμός:«Κάθε Εβραίος θα βρει όταν την ζητήσει την βοήθεια των ομοθρήσκων του με τον όρο να είναι αφοσιωμένος στην εβραϊκή κοινότητα, διότι αν φαίνεται εχθρικός προς αυτήν δεν θα βρή παρά την εχθρότητα. Ο Εβραίος ακόμη και όταν έχει εγκαταλείψει την συναγωγή, εξακολουθεί να είναι μέλος της εβραϊκής μασονίας».

«Ο Εβραίος είναι η ζωντανή μαρτυρία της εξαφανίσεως του κράτους που είχε στις βάσεις του θεολογικές αρχές και που οι χριστιανοί αντισημίτες ονειρεύονται να παλινορθώσουν».

«Όσο για τις πολιτικές αντιρρήσεις ότι οι Εβραίοι αποτελούσαν Κράτος μέσα στο Κράτος, ότι η παρουσία τους με την ιδιότητα των πολιτών δεν μπορούσε να είναι ανεκτή σε μια χριστιανική κοινωνία και ότι μάλιστα ήταν βλαπτική, ίσχυαν ως την μέρα που η Γαλλική Επανάσταση κατάφερε άμεσο πλήγμα στην έννοια του χριστιανικού κράτους. Η Συντακτική Συνέλευση υπάκουσε στο πνεύμα που την οδηγούσε από τις καταβολές της, όταν στις 27 Σεπτεμβρίου 1791 δήλωσε ότι οι Εβραίοι θα απολαμβάνουν στην Γαλλία τα δικαιώματα του ενεργού πολίτη. Οι Εβραίοι έμπαιναν στην κοινωνία».

Αυτά όλα επιβεβαιώνονται επίσης από τα Πρωτόκολλα των Σιωνιστών:
«Εμείς είμαστε εκείνοι οι οποίοι πρώτοι έχουμε ρίξει στο λαό τις λέξεις: «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα», λέξεις που επαναλαμβάνονται ύστερα από ανόητους παπαγάλους» (Πρωτόκολλο Πρώτο)

«Το συμφέρον μας απεναντίας είναι να εκφυλίζονται οι Χριστιανοί. Οι Χριστιανοί έχασαν την συνήθεια να σκέπτονται χωρίς τις επιστημονικές συμβουλές μας. Θυμηθείτε τη Γαλλική Επανάσταση, την οποία χαρακτήρισαν «μεγάλη». Τα μυστικά της προπαρασκευής της είναι πολύ γνωστά, διότι υπήρξε ολόκληρη έργο των χεριών μας. Προς το παρόν είμαστε άτρωτοι σαν διεθνής δύναμη, διότι, όταν μας επιτίθενται σε ένα κράτος, μας υπερασπίζονται στα άλλα. Η λέξη «ελευθερία» βάζει τις ανθρώπινες κοινωνίες σε πάλη εναντίον κάθε εξουσίας, εναντίον κάθε δύναμης και αυτής ακόμη της δύναμης του Θεού και της Φύσης». (Τρίτο Πρωτόκολλο)

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ ΟΡΚΟΣ εικονα.jpg

Ένα άλλο όπλο που χρησιμοποιούν οι νεοπαγανιστές για να ισχυροποιήσουν την αντιχριστιανική τους προπαγάνδα είναι αποσπάσματα από τα βιβλία του Νίτσε. Είναι γνωστό ότι ο Νίτσε μαχόταν τον χριστιανισμό. Δυστυχώς όμως για τους νεοπαγανιστές μαχόταν κάθε ιδέα περί δημοκρατίας και ισότητας και γενικότερα τους Εβραίους. Αυτά τα αποκρύπτουν διότι δεν τους συμφέρουν. Ένα δείγμα των όσων έλεγε περί ισότητας και ελευθερίας βρίσκεται στο βιβλίο του με τίτλο Το λυκόφως των ειδώλων:

«Το δόγμα είναι η Ισότητα ! Αλλά δεν υπάρχει δηλητήριο πιο φαρμακερό. Επειδή φαίνεται ότι είναι το κήρυγμα της δικαιοσύνης, ενώ είναι το τέλος κάθε δικαιοσύνης».
«Ελευθεριότης: με άλλα λόγια αποκτήνωση κατά μάζες».
»Ελευθερία, ελευθερία όχι αγαπητοί!» Το να είσαι εγκατελειμμένος στα ένστικτα σε μια εποχή σαν την δική μας, αυτό είναι ένα μοιραίο περισσότερο».

Κάθε άλλο παρά φιλελεύθερος, ενάντια στην ατομική ελευθερία, ο Νίτσε είπε:
«Σήμερα δεν θα μπορούσαμε να δώσουμε υπόσταση στο άτομο παρά μόνο αν το περιορίζαμε: Δυνατόν δηλαδή ολόκληρο. Εν τούτοις έγινε το αντίθετο. Η απαίτηση ανεξαρτησίας, ελευθέρας αναπτύξεως, ασυδοσίας αναπτύχθηκε με την μεγαλύτερη θέρμη, από αυτούς ακριβώς που δεν θα ήταν αρκετοί να τους επιβληθεί οποιοσδήποτε χαλινός. Αυτό αληθεύει στα πολιτικά, αληθεύει και στην τέχνη. Αλλά αυτό είναι ένα σύμπτωμα παρακμής: Είναι η σύγχρονη αντίληψη μας της »ελευθερίας», είναι μια απόδειξη παραπάνω για τον εκφυλισμό των ενστίκτων».

ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ ΟΡΚΟΣ1 (1).jpg

Αντίθετα σε όλα αυτά, οι νεοπαγανιστές υποστηρίζουν πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ενάντια σε κάθε περιορισμό του ατόμου κι ότι αυτό τον περιορισμό τον επέβαλλε ο χριστιανισμός. Υποστηρίζουν την ομοφυλοφιλία, την μέθη, τον φεμινισμό και μάχονται τον εθνικισμό και τον φυλετισμό. Αποκρύπτουν τα όσα έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι για όλα αυτά και υποστηρίζουν πως εκείνοι ήταν δημοκράτες ενώ ο χριστιανισμός πρόδρομος του Φασισμού. Η αλήθεια είναι ότι στην εποχή μας οι χριστιανικές αρχές και οι αντιλήψεις σχετικά με τα παραπάνω είναι ένας πολιτισμός τον οποίο οι εθνικιστές θέλουμε να διατηρήσουμε. Σε ένα εθνικό κράτος οι ομοφυλόφιλοι, οι μεθύστακες και ο φεμινισμός δεν έχουν θέση. Δεν έχουν όμως θέση και στον χριστιανισμό κι εδώ είναι η ταύτιση της χριστιανικής θρησκείας με τον εθνικισμό. Μερικά παραδείγματα από την Καινή Διαθήκη:

«Μην πλανάστε. ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτρες, ούτε μοιχοί ούτε θηλυπρεπείς ομοφυλόφιλοι ούτε αρσενοκοίτες ομοφυλόφιλοι, 10 ούτε κλέφτες ούτε πλεονέκτες, ούτε μέθυσοι ούτε υβριστές ούτε άρπαγες δε θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού». (Προς Κορινθίους Α’)

«Αλλά για τους δειλούς και άπιστους και βδελυρούς και φονιάδες και πόρνους και μάγους και ειδωλολάτρες και για όλους τους ψεύτες, το μέρος τους θα είναι μέσα στη λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι» (Αποκάλυψις Ιωάννου, 21,8)

«Έξω οι ομοφυλόφιλοι και οι μάγοι και οι πόρνοι και οι φονιάδες και οι ειδωλολάτρες και καθένας που αγαπά και πράττει το ψεύδος». (Αποκάλυψις Ιωάννου 22,15)

Καθένας που αγαπά και πράττει το ψεύδος λέει ο απόστολος Ιωάννης. Ποιος λαός πράττει το ψεύδος και το αγαπά; Λένε τα πρωτόκολλα των σιωνιστών: «Το σύνθημά μας είναι: Η ισχύς και η υποκρισία» (Πρωτόκολλο πρώτο).

ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ2.jpg

 

Ας δούμε τι λέει ο Ιησούς στους Ιουδαίους:
«Αν ο Θεός ήταν Πατέρας σας, θα αγαπούσατε εμένα, γιατί εγώ από το Θεό εξήλθα και έχω έρθει. Επειδή, επίσης, δεν έχω έρθει από τον εαυτό μου, αλλά εκείνος με απέστειλε. Γιατί δεν καταλαβαίνετε τη λαλιά τη δική μου; Επειδή δε δύναστε να ακούτε το λόγο το δικό μου! Εσείς είστε από τον πατέρα σας, το Διάβολο, και τις επιθυμίες του πατέρα σας θέλετε να κάνετε. Εκείνος ήταν ανθρωποκτόνος από την αρχή και δεν έχει σταθεί στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει αλήθεια μέσα του. Όταν λαλεί το ψεύδος, από τα δικά του λαλεί, γιατί είναι ψεύτης και ο πατέρας του ψεύδους. Εμένα, όμως, επειδή λέω την αλήθεια, δε με πιστεύετε. Ποιος από εσάς με ελέγχει για αμαρτία; Αν λέω αλήθεια, γιατί εσείς δε με πιστεύετε; Όποιος είναι από το Θεό ακούει τα λόγια του Θεού. Γι’ αυτό εσείς δεν ακούτε: γιατί δεν είστε από το Θεό» (8, 42 – 47)

Και δεν ξεχνάμε βέβαια πως ο Ιησούς τους αποκαλεί «όφεις και γεννήματα εχιδνών» και η αλήθεια βρίσκεται στο Περί Ίσιδος και Οσίριδος του Πλούταρχου: «Εφτά μέρες κράτησε η φυγή του Τυφώνα (τιτάνας εχθρός του Ολυμπίου Διός) πάνω σε γάιδαρο μετά τη μάχη και, όταν αυτός σώθηκε, γέννησε τον Ιεροσόλυμο και τον Ιουδαίο». Ο Τυφώνας βάσει των μύθων των Ελλήνων γέννησε όλα του τα παιδιά με την Έχιδνα, όλα τα τέρατα που πολεμάει ο Ηρακλής στους άθλους του είναι παιδιά αυτών των δύο. Ο Ηρακλής πολέμησε το τιτανικό μέρος της ψυχής, τα ψυχικά πάθη δηλαδή, για να φτάσει στην θέωση. Όντως οι Ιουδαίοι έχουν σχέση με όσα αναφέρει ο Πλούταρχος διότι μας λέει ο Διόδωρος Σικελιώτης: «ο Αντίοχος που ονομάστηκε Επιφανής, όταν νίκησε τους Ιουδαίους, είχε μπει στο άδυτο του ιερού του θεού, όπου μόνο ο ιερέας επιτρεπόταν να μπει. Βρίσκοντας εκεί το πέτρινο άγαλμα ενός άντρα με πυκνά γένια καθισμένου πάνω σε γάιδαρο και κρατώντας ένα βιβλίο στα χέρια, υπέθεσε ότι ήταν το άγαλμα του Μωυσή που είχε κτίσει τα Ιεροσόλυμα και συστήσει το έθνος των Ιουδαίων και που επιπλέον είχε υπάρξει ο νομοθέτης των μισάνθρωπων και παράνομων εθίμων τους. Και επειδή ο Αντίοχος ένιωσε αποστροφή για αυτή την μισανθρωπία εναντίον όλων των εθνών, επιδίωξε με ζήλο να καταστρέψει όλες τις παραδοσιακές τους πρακτικές».

1211-w-600

Όμως σε νομίσματα και αγγεία της αρχαίας Ελλάδος ο Διόνυσος – που όπως είδαμε είναι ίδιος με τον θεό των Ιουδαίων – εμφανίζεται πάνω σε ένα γάιδαρο κρατώντας κάνθαρο, το σκεύος στο οποίο έπιναν κρασί και μεθούσαν!

Ίσως το θέμα που αναπτύξαμε να είναι ανεξάντλητο. Αλλά όπως και στην αρχή τονίσαμε πως για μας το θέμα δεν είναι θρησκευτικό αλλά καθαρά εθνικό, οφείλουμε να το τονίσουμε και στο τέλος του άρθρου. Σκοπός μας δεν είναι μια θεολογική προσέγγιση του θέματος διότι εμείς ασκούμε πολιτική, μια πολιτική καθαρά εθνικιστική. Για τον λόγο αυτό δεν θα επεκταθούμε σε θρησκευτικές αναλύσεις και περαιτέρω αποσπάσματα των Ευαγγελίων ή από βιβλία αγίων. Μόνος μας σκοπός ήταν να δείξουμε τον εχθρό πίσω από την μάσκα του. Κι ο εχθρός του έθνους έχει φροντίσει να έχει πολλές μάσκες και μία από αυτές είναι του νεοπαγανισμού.

περικλησ γιαννοπουλοσ βυζαντινος ελλην

Τέλος, για τους εθνικιστές που έχουν πιστέψει πως στο Βυζάντιο ο ελληνισμός χάθηκε, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε τι έλεγε ο μεγαλύτερος ελληνολάτρης εθνικιστής, ο Περικλής Γιαννόπουλος:

«Καὶ εἶνε τῶν ἀδυνάτων ἀδύνατον νὰ μὴ ἀναφανῇ ὁλόκληρος ἡ Βυζαντινή μας Περίοδος, νὰ μὴ ἀναστηλωθῇ καὶ ἀναβιβασθῇ ὁλόκληρος εἰς τὴν θέσιν της τὴν ἀληθινήν, εἴτε τοΰ Σκυλόφραγκου ξεστραβονομένου μόνου του, εἴτε ἡμῶν ξεστραβονώντων αὐτόν, νὰ μὴ ἀποδειχθῇ ἀδιασείστως Ἀδελφὴ Ὁμοούσιος καὶ Ἰσότιμος μὲ τὴν Ἀρχαίαν μας, νὰ μὴ ἀναγνωρισθῇ ὡς ὁ εἷς καὶ ὁ μόνος Πολιτισμὸς τῆς Γῆς, ὁ ΙΔΙΚΟΣ ΜΑΣ, ὁ μέχρι τῆς Πτώσεως, καὶ ὁ μόνος Ἄνθρωπος, Ἐξανθρωπιστής, Ἐκπολιτιστής, ὁ Ἕλλην, αὐτὸς ὁ Βυζαντινὸς Ἕλλην».

«Διότι ὅση εἶνε ἡ δύναμις τοῦ Χριστιανισμοῦ ἄνευ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἄλλη τόση εἶνε καὶ ἡ τοῦ Ρωμαϊσμοῦ. Καὶ εἶνε γελοιοδέστερον τοῦ γελοίου νὰ γίνεται λόγος περὶ Ρωμαϊκότητος ἠμῶν ὅσον καὶ περὶ Χριστιανικότητος, ἀφοῦ μόνον Ἐλληνοποίησις καὶ τῶν δύο Ξενισμῶν ἔγινε».

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΣ

Αν λοιπόν οι Έλληνες εθνικιστές απορρίπτουν το Βυζάντιο και την Κωνσταντινούπολη, απορρίπτουν και την Μεγάλη Ιδέα. Κι όταν ο Ίων Δραγούμης βρέθηκε στην Πόλη διαπίστωσε ότι δεν του είχαν μάθει τίποτα για τον Βυζαντινό μας Πολιτισμό:

«Τι να θυμηθώ πρώτα στον Ιππόδρομο; Τον Κωνσταντίνο, τον Ιουστινιανό, τους Ισαύρους, ή τον καιρό που άφιναν και γίνουνταν ερείπια ο τόπος αυτός της ζωής και της ταραχής; Αυτός ο καιρός είναι πιο σιμά μου. Όταν ξέπεφτε το κράτος και ο Ιππόδρομος, βασίλευαν οι Κομνηνοί και οι Παλαιολόγοι και ήταν οι ελληνικότεροι από τους βασιλιάδες. Πολεμούσαν, οι άτυχοι, πολεμούσαν να βαστάξουν κάτι, κοίταζαν να βρουν αλλού βοήθεια, και Φράγκοι να γίνουν ίσως για να σώσουν το κράτος θέλησαν, την αδυναμία τους την έβλεπαν, τη δύναμη την ένοιωθαν, και τίποτε δεν έκαναν. Σας αγαπώ, ω τελευταίοι βασιλιάδες, γιατί είστε Έλληνες και δυστυχισμένοι. Αν με είχαν μάθει καλλίτερα την ιστορία μου, τη βυζαντινή, εκείνοι που με μάθαιναν τα γράμματα, θα ήξερα να ξυπνώ περισσότερες ψυχές της περασμένης ζωής. Τώρα, σα λάβα πυρωμένη, χυμίζει από μέσα μου η αξεδιάλυτη, πλεγμένη ιστορία των Αυτοκρατόρων».

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

Και τώρα διατηρώντας το ελληνικό μας συναίσθημα μαζί με το χριστιανικό οφείλουμε πάντα να κοιτάμε προς την Πόλη και να κρατάμε την Παράδοση των Πατέρων μας που αγωνίστηκαν για Πίστη και Πατρίδα. Με ένα σταυρό στο λαιμό ή στη στολή τους, με ένα φυλαχτό στην τσέπη τους ή μια εικόνα της Παναγίας που τους έδωσε η σύζυγος ή η μητέρα τους.

ΩΦΕΩΓΡΓΤ.jpg

Πάντα οι αγωνιστές του Γένους μας ορκίζονταν στον Σταυρό πριν από κάθε μεγάλο Αγώνα για την Ελευθερία μας. Ο στίχος του Ρήγα μένει διαχρονικός: 

«Ελάτε με έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον σταυρόν»

Αλέξανδρος Καρράς

Ιουλιανός ο Παραβάτης και Εβραίοι

Η δήθεν καταστροφή του Ελληνικού Κόσμου από τους Χριστιανούς

Ο Φωτάκος (υπασπιστής του Κολοκοτρώνη) καταγράφει τις μονές, τους μοναχούς και τους κληρικούς που αγωνίστηκαν στην Επανάσταση

Γιατί ο Χριστός καταράστηκε τη συκιά – Ο συμβολισμός

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος – Λόγοι κατά Ιουδαίων (Μέγας Αλέξανδρος και Αντίοχος Δ’ ο Επιφανής)

Αδόλφος Χίτλερ: «Είναι βλακώδες το ν’ αναστήσουμε τη λατρεία του Βόταν»

Ο ρατσιστής αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Ζ’ ο Πορφυρογέννητος

Η εθνικιστική απάντηση του αυτοκράτορα Ιωάννη Βατάτζη στον πάπα Γρηγόριο

Ορθοδοξία και αντισημιτισμός

Η ελληνική συνείδηση στο Βυζάντιο και οι «Έλληνες»

Ο Αδαμάντιος Κοραής και ο σεβασμός του προς τον Χριστιανισμό

Η Εκκλησία στον αγώνα του Έθνους το 1821 – Η Αλήθεια!

Ελληνισμός και Χριστιανισμός: Από τον Άγιο Νεκτάριο ως τον Περικλή Γιαννόπουλο

Μέγας Βασίλειος: Προς του νέους, πως να ωφελούνται από τα ελληνικά γράμματα

Ρένος Αποστολίδης: Ο Χριστιανισμός είναι ελληνικότατος