Βαλέριος Γκαφένκου, ένας άγιος των κομμουνιστικών φυλακών της Ρουμανίας

Χρησιμοποιήθηκε το βιβλίο «Συνταρακτικά περιστατικά φυλακισμένων Ρουμάνων ομολογητών και μαρτύρων του 20ού αιώνα» του Ιωάννη Ιανολίδε από τις εκδόσεις «Ορθόδοξη Κυψέλη»

Αποτέλεσμα εικόνας για valeriu gafencu

Στις φυλακές της κομμουνιστικής Ρουμανίας αγίασε ένας άνθρωπος, ονόματι Βαλέριος Γκαφένκου. Μέσα σε όλα τα βάσανά του υπήρχε κάτι άλλο που εντυπωσίαζε τους πάντες που τον αντίκρυζαν. Λίγοι όμως αντιλαμβάνονταν ότι αυτό δεν ήταν άλλο από τον ίδιο τον Χριστό. Κάποτε είπε σε κάποιον που κάπνιζε μια γόπα κρυφά στην αυλή: Πώς θ’ αντέξεις τις μεγάλες δοκιμασίες που έχουμε μπροστά μας, αφού δεν μπορείς να κυριαρχήσεις επάνω στο κάπνισμα; Ο άνθρωπος αυτός μετέπειτα παραδέχτηκε πως όφειλε στον Βαλέριο τον αληθινό εκχριστιανισμό του. Κάποια στιγμή ο Βαλέριος του ζήτησε να του πει τι άσχημο, τι στραβό βλέπει σε αυτόν. Ο άνθρωπος αυτός δεν είχε να πει κάτι και τότε ο Βαλέριος τον έστειλε να ρωτήσει δέκα ανθρώπους εντός φυλακής και μετά να έρθει να του πει τι του είπαν ότι βρίσκουν άσχημο σε αυτόν. Τελικά κανείς δεν είχε να πει κάτι εκτός από έναν κακοήθη και μικρόψυχο. Αυτός είπε λοιπόν ότι ο Γκαφένκου μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί αλλά εκμεταλλεύεται την καλοσύνη άλλων φυλακισμένων που επίσης είναι άρρωστοι. Τότε ο Γκαφένκου αποφάσισε να προσπαθεί να τρώει μόνος του, να παίρνει τα χάπια του μόνος του, την πάπια αλλά είπε πως δε θα μπορούσε κάτι περισσότερο από όλα αυτά. Οι φίλοι του όμως αρνήθηκαν δείχνοντας όλη τους την αγάπη και την εκτίμηση για το μεγαλείο ψυχής του Βαλέριου. Όταν μιλούσε για τον Χριστό είχε ενθουσιασμό και μια φορά είπε τα εξής θαυμάσια λόγια:

«Δια του Βαπτίσματος ελάβαμε την καθαρτική χάρη και δια του μύρου έχουμε στολιστεί με όλα τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, αλλά αυτή η ευλογημένη εσωτερική κατάσταση παρέμεινε άκαρπη μέσα μας, διότι δυστυχώς είμαστε χριστιανοί μόνο κατά το όνομα. Ζούμε σ’ ένα κόσμο συγχύσεως, ασελγείας και κάθε αμαρτίας. Σήμερα είναι ντροπή να είσαι πιστός, και ξεπερασμένη εντολή το να είσαι ηθικός, εμείς εδώ έχουμε πιστέψει, προσευχόμεθα, φυλάττουμε την πίστη, έχουμε πολλά υποφέρει, αλλά για να ενωθούμε με τον Χριστό, πρέπει να καθαριζόμαστε εσωτερικά μέσα της εξομολογήσεως και της πνευματικής αναγεννήσεως δια της Θείας Ευχαριστίας.»

Αποτέλεσμα εικόνας για valeriu gafencu

Κάποτε ένας ιερέας, ο οποίος ήταν και πνευματικός του Βαλέριου, είπε ότι μέσα στον Βαλέριο ζούσε ο Χριστός. Κάποια μέρα έπαθε οξεία σκωληκοειδίτιδα και ήταν να πεθάνει, το Κόμμα όμως θεώρησε ότι αυτό θα ήταν δυσφήμηση. Ο κομμουνιστής διοικητής του δεσμωτηρίου του είπε «η ζωή σου είναι στα χέρια μου, αν δεν εγχειριστείς θα πεθάνεις». Ο Βαλέριος απάντησε: «Αν η ζωή ενός ανθρώπου εξαρτάται από έναν άλλο άνθρωπο έχει βαρειά ευθύνη εκείνος ο ανθρωπος! Και εάν όλοι οι άνθρωποι ήξεραν ότι η ζωή τους εξαρτάται από τον Θεό, τότε ο καθένας θα έδινε μεγάλη σημασία στη ζωή του συνανθρώπου του.» Ο Κομμουνιστής εξοργίστηκε, τον αποκάλεσε τρελό και τον έστειλε με φρουρούς να κάνει εγχείρηση. Μετά την εγχείρηση του ξαναμίλησε προσπαθώντας να τον εξαγοράσει με διάφορα προνόμια ώστε να απαρνηθεί την πίστη του και να γίνει κομμουνιστής. «Σας ευχαριστώ που με στείλατε να εγχειριστώ αλλά ανάμεσά μας βρίσκεται η συνείδησή μου, η οποία δεν πουλιέται. Συναλλαγές συνειδήσεων δε γίνονται. Για την ψυχική μου ελευθερία αποφασίζω να πεθάνω… Δεν είμαι δικαστής των άλλων αλλά ομολογητής του Θεού. Εσείς δε θέλετε να δεχτείτε τον Χριστό κι εγώ δε θέλω να δεχτώ τον ψυχικό θάνατο». Απάντησε ο Βαλέριος.

Τότε ο Κομμουνιστής εξοργίστηκε ξανά και άρχισε να φωνάζει: «Στο είπα ότι είσαι τρελός! Θα σου κάνω αναφορά! Είσαι ένας φασίστας, ένας εχθρός του λαού, πληρωμένος από τους Αμερικανούς. Εμείς έχουμε τα μέσα να σας καταστρέψουμε! Είσαι καλός μόνο για το θάνατο! Πήγαινε να πεθάνεις μαζί με τον Χριστό σου!».

Ατάραχος ο Γκαφένκου του αποκρίθηκε «εμένα μπορείτε να με σκοτώσετε αλλά Αυτόν δε μπορείτε πια.» H αλήθεια είναι με το μέρος μας, του απάντησε ο κομμουνιστής και τότε ο Γκαφένκου επέμεινε στην πίστη του: «Η αλήθεια είναι η Αγάπη που θυσιάζεται για τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους». Μια άλλη φορά ο Βαλέριος ζήτησε από έναν επιθεωρητή να τους μεταχειρίζονται όπως ακριβώς του κομμουνιστές κρατούμενους παλαιότερα. «Εμείς δε θα επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, ο ανθρωπισμός δεν εφαρμόζεται στους αντιδραστικούς», του απάντησε ο επιθεωρητής. Η πραγματικότητα είναι όμως ότι οι άνθρωποι αυτοί ήταν άρρωστοι, αδύναμοι, κάθε μέρα πέθαινε και κάποιος και επίσης υποβάλλονταν σε τρομοκρατία και βάσανα. Πως ήταν λοιπόν αντιδραστικοί τέτοιοι άνθρωποι; Αυτά τα εύλογα ερωτήματα έθεσε ο Βαλέριος και τότε εξοργίστηκε κι ο επιθεωρητής: «Δε θέλουμε να σας κάνουμε εθνομάρτυρες, θα σας κάνουμε προδότες και τις γυναίκες και τις αδελφές σας θα τις κάνουμε πόρνες!» Ο Βαλέριος υποστήριξε πως στον κόσμο αυτό εξαγοράζουμε αμαρτίες γιατί οι αμαρτίες του κόσμου αυτού εξαγοράζονται. Τότε ο φανατικός κομμουνιστής, αυτό το κτήνος με τη μαύρη και τη σάπια ψυχή, τη γεμάτη μίσος και χωρίς Θεό, εξαπέλυσε λόγια που ακούμε ακόμα και σήμερα:

«Είσαι ένας μυστήριος κερατάς! Εδώ θα πεθάνεις! Να μη νομίζεις ότι θα βγεις απ’ εδώ ζωντανός! Έτσι όπως είσαι θα πρέπει να δεχτείς την «αναμόρφωση». Θα το φροντίσουμε εμείς να πεθάνεις σιγά σιγά μέσα σε σκληρές ταλαιπωρίες, μέχρις ότου σε εγκαταλειφτείς κι από τον Χριστό σου, με τον Οποίο θέλεις να μας τρομάξεις. Αυτόν και εσένα και όλους εσάς σας μισούμε και θα σας καταστρέψουμε. Εδώ τελείωσε η ιστορία με τον νεκρό και αναστημένο Χριστό σας! Θα φροντίζουμε πλέον να μη μαθαίνουν τίποτε οι επόμενες γενεές για τα ψέματά Του και τα δικά σας. Εμείς, ρε, είμαστε ο «Χριστός» αυτού του κόσμου!»

Αποτέλεσμα εικόνας για valeriu gafencu

Μια άλλη μέρα επιχείρησαν να κάνουν «αναμορφωτή» έναν μαθητή αλλά εκείνος αρνήθηκε περήφανα. Μάλιστα του ζήτησαν να τους ρουφιανεύει τον Βαλέριο. «Μας ενδιαφέρουν οι ιδέες του, ρε, διότι θα παραμείνουν και μετά το θάνατό του. Αν θέλεις τη στρεπτοκυμίνη τότε δίνε μου όλες τις πληροφορίες για αυτόν» Ο μαθητής αρνήθηκε και πάλι και ο κομμουνιστής άρχισε να φωνάζει ότι οι Αμερικανοί δε θα έρθουν ποτέ να τους σώσουν. Η εκκλησιαστική ιεραρχία ζαχάρωνε με το αθεϊστικό κράτος αλλά μέσα στις φυλακές γεννιούνταν μάρτυρες της Ορθοδοξίας!

Κάποτε ένας Εβραίος που είχε γίνει Προτεστάντης πάστορας ρώτησε τον Βαλέριο πως γίνεται ένας εθνικόφρων να είναι ταυτοχρόνως και χριστιανός. Εκείνος του απάντησε πως κατά φύσιν έχουν γεννηθεί Ρουμάνοι αλλά διά της χάριτος και της αληθείας είναι χριστιανοί. Του εξήγησε επίσης πως ο εθνικισμός των Ρουμάνων δεν είναι σοβινιστικός, ούτε ιμπεριαλιστικός, ούτε ρατσιστικός, αλλά προκύπτει αυθόρμητα από το συνδυασμό πίστεως και ιδιαιτερότητας της ζωής κι ότι αγαπούν το έθνος τους αλλά και όλους τους ανθρώπους του κόσμου. Εν τέλει ο Βαλέριος κατάφερε να γίνει Ορθόδοξος Χριστιανός ο Εβραίος. Το 1946 με πρωτοβουλία της Εβραίας ηγέτιδας των κομμουνιστών στη Ρουμανία έγινε μια διάκσεψη Θρησκευτικών Ομολογιών και ένας ραββίνος κατηγόρησε τους χριστιανούς ότι καταδιώκουν τους Εβραίους και απείλησε πως θα εκδικηθούν. Τότε ο Εβραίος που είχε γίνει Ορθόδοξος σηκώθηκε πάνω και, δηλώνοντας πρώτα την καταγωγή του, διηγήθηκε πως έγινε χριστιανός και εξαπέλυσε κατηγορίες κατά του Εβραϊκού λαού:

«Εσείς φταίτε, οι αμαρτίες σας ανέβηκαν μέχρι τον ουρανό! Μισείτε, καταπιέζετε, ψεύδεστε εναντίον του Χριστού και της Εκκλησίας Του. Χάσατε πλέον το δικαίωμα να είστε ο εκλεκτός λαός δια της θανατώσεως του Χριστού, για την οποία δεν μπορείτε να μετανοήσετε και να γίνετε χριστιανοί! Διότι εκείνος που κατηγορείτε και υβρίζετε, είναι ο Ίδιος που τον ανήγγειλαν οι Πατριάρχες και οι Προφήτες. Μακράν του Χριστού δεν έχετε σωτηρία!».

Ο κόσμος ενθουσιάστηκε και χειροκροτούσε, η Άννα Πάουκερ διέταξε να διακοπεί η απευθείας μετάδοση από το ραδιόφωνο κι ο Εβραίος που είχε γίνει πλέον χριστιανός φυγαδεύτηκε για να μην τον δολοφονήσουν οι Εβραίοι. Το 1948 συνελήφθη και φυλακίστηκε με μια ψεύτικη δίκη πεθαίνοντας στη φυλακή.

Λίγο-πολύ βλέπουμε ότι ο Εβραίος είχε κοινή άποψη με τον Χιούστον Στιούαρτ Τσάμπερλαιν που έλεγε πως ο μεγαλύτερος εχθρός του Χριστού είναι η ίδια η εβραϊκή θρησκεία και πως ο Χριστός δεν είναι η συνέχεια του Ιουδαϊσμού αλλά η άρνησή του.

Μια μέρα είχε ξεκινήσει μια συζήτηση με τον Βαλέριο με θέμα «Μαρξ ή Χριστός». Ο Βαλέριος απάντησε πως ο Μαρξ επηρέαζε φοβερά τον αιώνα αυτό οδηγώντας τον κόσμο στον αθεϊστικό υλισμό θεωρώντας το σύμπαν και τον άνθρωπο σαν ένα μηχανισμό και μετατρέποντας την κοινωνία με χαρακτηριστικά δειλίας, πολιτικής τυραννίας και πνευματική αποσύνθεση. Σε όλα αυτά είπε ότι ο τρόπος ζωής των χριστιανών είναι η απάντηση του τι σημαίνει Χριστός και η Διδασκαλία Του στον κόσμο αυτό.

Μια άλλη φορά ο Εβραίος διαπληκτίστηκε με έναν ταλμουδιστή Εβραίο και του είπε πως ο κομμουνισμός είναι το ιουδαϊκό εργαλείο της καταστροφής του κόσμου, βγάζοντάς τον εκτός εαυτού. Ο ταλμουδιστής τον απείλησε πως, όταν θα αποφυλακιζόταν, θα τον κατέδιδε στην εβραϊκή κοινότητα για να τον εξολοθρεύσει. Ισχυρίστηκε επίσης πως δε σκότωσαν οι Εβραίοι τον Χριστό αλλά οι Ρωμαίοι, για να λάβει την πολύ ορθή απάντηση ότι ο Χριστός κατηγόρησε του Εβραίους κι όχι τους Ρωμαίους. Ο άνθρωπος αυτός διαχωρίστηκε ακόμα και με τον αδερφό του, ο οποίος ήταν μασόνος με υψηλότατο βαθμό σε εβραϊκή στοά.

Αποτέλεσμα εικόνας για valeriu gafencu

Όλα αυτά συνέβαιναν κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας, μίσους και βίας. Κι όμως άλλοι γίνονταν χριστιανοί, άλλοι ομολογούσαν πίστη μέσα στις φυλακές αρνούμενοι τον κομμουνισμό. Η ιστορία απέδειξε ότι ο κομμουνισμός κατέρρευσε αλλά η Ορθοδοξία σε όλες αυτές τις χώρες σήμερα τιμά αγίους νεομάρτυρες και βρίσκεται βαθιά στις καρδιές των λαών αυτών. Εξάλλου η Παναγία το είπε μια χριστουγεννιάτικη νύχτα στον Βαλέριο Γκαφένκου: «Κρατάτε την ομολογία σας. Ο κόσμος ανήκει στον Χριστό!»

Την εμφάνιση της Παναγίας μπορεί να την αμφισβητήσει όποιος θέλει. Την επαλήθευση των λόγων αυτών όμως την προσφέρει η ίδια ιστορία. Κι αν σήμερα στην Ελλάδα η Ορθοδοξία διώκεται και προδίδεται, ας το βάλουν καλά στο κεφάλι τους όλοι: ΔΕ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΝΟΜΟ! Ο καθένας μπορεί να βρει στα λόγια των κομμουνιστών που αναφέρθηκαν παραπάνω ομοιότητες με τη σύγχρονη Ελλάδα. Όχι για πολύ ακόμα όμως.

Αλέξανδρος Καρράς

Ioan Ianolide: Μαρτυρίες και Ιδέες ενός Λεγεωνάριου