Μια απάντηση για τον κάθε «Μ» (εκ του «μωρός»)

Οφείλω να διευκρινίσω ότι το κείμενο που δημοσιεύτηκε πριν μερικές μέρες με τίτλο «Εθνικισμός: Τέσσερις δεκαετίες παθογένειας και περιθωριοποίησης» ήταν ένα άρθρο του 2012 το οποίο θεώρησα εξαιρετικά επίκαιρο και διαχρονικό, δυστυχώς διαχρονικό φυσικά. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να το δημοσιεύσω χωρίς καν να ρωτήσω ή να ενημερώσω την Ελένη Παπαδοπούλου. Είναι αποδεδειγμένο ότι η βλακεία είναι ανίκητη. Αν συνοδεύεται μάλιστα από προκατάληψη και εμπάθεια είναι ακόμα πιο ισχυρή. Πάντως εμείς δεν δίνουμε απαντήσεις σε κανέναν υπερπανηλίθιο, απλώς αντλούμε ευκαιρίες να απευθυνθούμε με ακόμα μεγαλύτερη αμεσότητα προς όλους αυτούς που σκέφτονται και μένουν μακριά από μικροπρέπειες, εμπάθειες και σκοτεινές σκοπιμότητες ταπεινών ανθρωπάριων τα οποία αποτελούν τη σύσταση των προϊόντων που φιλοξενούνται στις αποχετεύσεις και στους υπονόμους. Ο Παλαμάς εξάλλου έθεσε άριστα την αιτία της ανυπαρξίας του πολιτισμού στην εποχή μας. Πολιτισμός δεν υπάρχει εκεί όπου βασιλεύει ο όχλος με τα ατομικά του δικαιώματα. Όσο κι αν κάποιοι νομίζουν ότι είναι εθνικιστές παραμένουν βαθύτατα διαποτισμένοι με όλες τις ακαθαρσίες και τις συμφορές που σπέρνει η δημοκρατία… Παραμένουν βαθύτατα δημοκρατικοί. Αυτό το καθεστώς των ηλιθίων, αυτό το άθλιο σύστημα που αφήνει ελεύθερη την κάθε δύσοσμη άποψη με σύσταση 59% άζωτο, 21% υδρογόνο, 9% διοξείδιο του άνθρακα, 7% μεθάνιο, 4% οξυγόνο και 1% σουλφίδιο του υδρογόνου – είναι δικαίωμα άλλωστε η ελευθερία των δύσοσμων αερίων διότι κάθε αντεράκι έχει κάτι να μας πει – να βρωμίζει τον καθαρό αέρα των δημιουργικών πνευμάτων. Η δυσοσμία όμως αυτή αδυνατεί να έχει τη διάρκεια του καθαρού αέρα. 

Αλέξανδρος Καρράς

παλαμας2

παλαμας6

 

Γράφει η Ελένη Παπαδοπούλου

Προχθές ο κ. Λευτέρης Πανούσης δημοσίευσε στο ιστολόγιό του ένα κείμενό μου, το οποίο είχε δημοσιευθεί πρώτα εδώ, και από κάτω κάποιος κύριος «Μ.» (ναι, ούτε καν με ολόκληρο το όνομά του δε μας έκανε τη χάρη να υπογράψει) άφησε δυο σχόλια-κατεβατά, όπου λίγο πολύ μου καταλογίζει όχι ό,τι γράφω εγώ στο κείμενο, αλλά ό,τι θέλει να καταλάβει αυτός, ο οποίος είναι φανερό ότι το κάνει από εμπάθεια προς τον σύντροφό μου, Αλέξανδρο Καρρά (τον αναφέρει άλλωστε και η εμπάθειά του δεν κρύβεται). Αποφάσισα λοιπόν, επειδή δεν πρόκειται να μπω στη διαδικασία ανταλλαγής σχολίων σε άλλα ιστολόγια, σελίδες, ομάδες κτλ, να απαντήσω δημοσίως με δεύτερο κείμενό μου.

Κατ’ αρχάς, κύριε «Μ.», θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε το έρεισμα να απαντήσω έτσι, δημόσια, και να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα που πιθανόν κι άλλοι να παρερμήνευσαν (εσκεμμένα ή από βλακεία, δεν έχει σημασία).

Κατά δεύτερον, πρέπει να τονίσω, ότι τα σχόλιά σας επιβεβαιώνουν όλα αυτά που γράφω στο κείμενο που σχολιάσατε, καθώς και το γιατί έπρεπε να τα γράψω. Ωστόσο θα μπω στη διαδικασία να σας απαντήσω σε ένα προς ένα, ελπίζοντας ότι το σχόλιό σας έχει γραφτεί μόνο από βλακεία και προκατάληψη εναντίον του συντρόφου μου (και κατ’ επέκταση κι εμού) κι όχι από σκόπιμη κακοήθεια. Πάμε λοιπόν:

1) Ξεκινάτε γράφοντας το εξής: «»Ο εθνικισμός δε μπορεί … να ταυτίζεται με τη λατρεία των σωμάτων ασφαλείας» στάση που λίγο πολύ έχουν όλοι οι σημερινοί εθνικιστές (με εξαίρεση κάτι εφημερίδες)».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Αλήθεια; Όλοι οι σημερινοί εθνικιστές έχουν αυτήν τη στάση; Θα σας υπενθυμίσω λοιπόν, ότι ένα από τα κυρίαρχα συνθήματα σε πορείες κι εκδηλώσεις είναι το «λαός, στρατός, εθνικισμός». Ή μήπως είναι ψέματα ότι οι περισσότεροι εθνικιστές «φτιάχνονται» με τις στολές και τα γαλόνια, αρέσκονται στο να φαντάζονται ότι είναι κομάντο φορώντας παραλλαγή και θεωρούν ότι όποιος φέρει το εθνόσημο υπηρετεί απαραιτήτως την πατρίδα; Για να μην αναφέρω ότι, όταν οι μπάτσοι (και όχι αστυνομικοί) μας έπνιγαν στα δακρυγόνα και μας χτυπούσαν σε πορείες και συλλαλητήρια, πολλοί «εθνικιστές» παπαγάλιζαν το all time classic «ο αστυνομικός κάνει τη δουλειά του», προσπαθώντας να άρουν την ευθύνη από τους ένστολους… Από ένστολους που φυσικά και δεν υπηρετούσαν την πατρίδα, αλλά την κυβέρνηση. Οπότε, όσο και να το αρνείστε, κύριε «Μ.», δυστυχώς η λατρεία προς τα σώματα ασφαλείας, η στρατολαγνεία κι η μπατσολαγνεία, είναι μια πραγματικότητα στον λεγόμενο «εθνικιστικό χώρο».

2) Συνεχίζετε παρακάτω: «»Φωνάζουμε, για παράδειγμα «έξω οι ξένοι», χωρίς όμως να έχουμε θέσει ακριβές ιδεολογικό υπόβαθρο ως προς το γιατί και το πώς.» Τι θα πει γιατί και πως; Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι κανείς δεν έχει πρόβλημα με τον Ιρλανδό ή τον Ολλανδό ή την Αγγλίδα που θα επιλέξει να ζήσει μόνιμα στην Ελλάδα, αλλά με τους Πακιστανούς, τους Αφγανούς, τους Σομαλούς τους Νιγηριανούς που ήρθαν παράνομα, επιβιώνουν με επιδόματα και με παρανομία και δεν πρόκειται ποτέ να ενσωματωθούν. Τι θα πει λοιπόν «γιατί και πως». Όπως ήρθαν να φύγουν. Τόσο δύσκολο είναι να διώξεις έναν που μπήκε παράνομα σπίτι σου; Τι άλλο δηλαδή πρέπει να πουν οι εθνικιστές κ.Παπαδοπούλου; Σε τι ακριβώς ζητάτε να αλλάξει ο εθνικιστικός λόγος σε αυτό το θέμα;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Τι θα πει γιατί και πώς; Να σας εξηγήσω: θα πει τον λόγο ή τους λόγους που πρέπει να φύγουν οι μετανάστες, καθώς και τον τρόπο. Αυτά που λέτε είναι αόριστα. Δηλαδή, αν ήταν όλοι αυτοί νόμιμοι, δε θα σας πείραζαν; Αν γεμίζαμε 2.000.000 νόμιμους μετανάστες από την Ουγκάντα και την Αιθιοπία, ορθόδοξους μάλιστα, θα ήταν όλα εντάξει; Ο λόγος ή οι λόγοι που πρέπει να φύγουν, κύριε «Μ.», δεν είναι ούτε ότι ήρθαν παράνομα ούτε τα επιδόματα που παίρνουν, ούτε φυσικά και το ότι δεν πρόκειται να ενσωματωθούν. Πρώτα και κύρια είναι η διατήρηση της φυλής, του πολιτισμού και των παραδόσεών μας, χωρίς να εξετάζουμε καν αν οι εισερχόμενες φυλές και πολιτισμοί είναι καλύτερες ή χειρότερες από τις δικές μας. Δε με αφορά η χώρα καταγωγής τους. Το ίδιο θα μου έκανε κι αν επρόκειτο να γεμίσουμε 1.000.000 Ευρωπαίους, που θα μου έφαιρναν Σαίξπηρ, Χάλλοουιν, ημέρα του Αγ. Πατρικίου κτλ. Όλα αυτά είναι ξένα προς το έθνος μας στοιχεία και στόχος μας πρέπει να είναι μόνο η διατήρηση του δικού μας έθνους, του δικού μας πολιτισμού, των δικών μας παραδόσεων, των δικών μας ηθών κι εθίμων. Το καταλαβαίνετε αυτό ή το θέλετε ακόμα πιο νιανιά;

Από ‘κει και πέρα, επειδή φυσικά δεν μπορούμε ν’ αποκλείσουμε εντελώς τη μετανάστευση, θα πρέπει να τα βάλουμε κάτω και να προτείνουμε ένα σοβαρό σχέδιο προϋποθέσεων, π.χ. να λαμβάνει χώρα με ποσόστωση (π.χ. ν’ αποτελούν το 2% του συνολικού πληθυσμού, ανάλογα με τις ανάγκες και τις αντοχές της χώρας), να απελαύνεται άμεσα οποιοσδήποτε υποπίπτει σε κάποιο αδίκημα, να γνωρίζουμε το ποινικό και φορολογικό του μητρώο, καθώς και το ιατρικό του ιστορικό, κτλ.

Όσον αφορά το πώς, τον τρόπο, θα πρέπει να τεθεί σαφές πλαίσιο, εφ’ όσον οι πλείστοι εξ αυτών ήρθαν παράνομα και κανείς δεν ξέρει από πού κρατάει η σκούφια τους. Πώς θα τους στείλεις πίσω; Πού πίσω, όταν δεν έχεις ιδέα από πού ήρθε ο καθένας; Πώς θα ξεχωρίσεις τον πρόσφυγα από τον μετανάστη και τον λαθρομετανάστη; Τι νομικούς χειρισμούς θα κάνεις με τις συνέπειες που ενδεχομένως θα έχεις από διεθνείς φορείς, οι οποίοι κόπτονται για το άσυλο σε πρόσφυγες, ανθρώπινα δικαιώματα κτλ; Πώς θα διεκδικήσεις, εν γένει, τα δικά σου δικαιώματα; Έχουμε ιδέα για τι μιλάμε ή απλά θέλουμε να κάνουμε φασαρία με τσιτάτα και συναισθηματισμούς;

3) «Δεν ξέρω γιατί κ.Παπαδοπούλου, αλλά όταν ακούω για «ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες λύσεις», μου ρχεται στο νου η ΝΔ. Αυτήν που βγήκε και ο σύντροφός σας να υπερασπίσει πρόσφατα με τα δυσανάλογα αυστηρά μέτρα για τον Κοροναϊό.»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Κατ’ αρχάς, ο σύντροφός μου δεν υπερασπίστηκε καμία ΝΔ, αλλά τόσο σας επιτρέπει η αντιληπτική σας ικανότητα να καταλάβετε. Το να συμφωνείς μ’ ένα συγκεκριμένο πράγμα με κάποιον δε σε κάνει αυτόματα πρόμαχό του. Ο Μαρξ, για παράδειγμα, τίθεται κατά της μετανάστευσης. Θα λέγατε ότι είστε μαρξιστής; Το πρόβλημά σας είναι ξεκάθαρα η εμπάθειά σας προς το πρόσωπο του συντρόφου μου, τουλάχιστον βρείτε το θάρρος να το παραδεχτείτε.

Όσον αφορά τις ρεαλιστικές κι εφαρμόσιμες λύσεις, καταλαβαίνετε ότι εκτίθεστε, έτσι; Είναι σαν να υπονοείτε ότι αυτό είναι κάτι κακό, άρα ότι θα προτιμούσατε μη ρεαλιστικές και μη εφαρμόσιμες λύσεις. Το ότι η ΝΔ μιλάει για τέτοιες δεν έχει καμία σημασία. Όποιος θέλει να κάνει πολιτική κι όχι καφενείο, για τέτοιες θα μιλάει. Οι θεωρητικολογίες δεν έφεραν ποτέ κάποιο αποτέλεσμα. Λύσεις πρέπει να προταθούν, κύριε «Μ.». Λύσεις που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Να σας δώσω ένα παράδειγμα, γιατί είμαι σίγουρη ότι πάλι θα καταλάβετε άλλα αντ’ άλλων. Ας πάρουμε πάλι το μεταναστευτικό. Το «να τους βάλουμε σε μια βάρκα και να τους στείλουμε στην ευχή του Θεού» δεν είναι ρεαλιστική λύση, γιατί αργά ή γρήγορα θα ξαναβρεθούν εδώ, αφού όποια χώρα τους πιάσει στα ύδατά της θα τους στείλει πίσω σε ‘μας. Το να κάνουμε μια διακρατική συμφωνία όμως με κάποια χώρα της Αφρικής π.χ., όπου θα προβλέπεται να στείλουμε τους παράνομους μετανάστες εκεί με αντάλλαγμα κάποια οικονομική ενίσχυση της χώρας αυτής ή ένα έργο που θα βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της, αυτό ναι, θα ήταν μια ρεαλιστική κι εφαρμόσιμη λύση.

4) «Με ενόχλησε και η απαξιωτική σας έκφραση: «τις ονειρώξεις για μια μεγάλη Ελλάδα (τη στιγμή που χάνουμε κι αυτά που ήδη έχουμε)» Φυσικά όταν το σπίτι σου έχει 4 στρέμματα και κάποιος μπει μια μέρα, σου βιάσει τη γυναίκα και σου πάρει τα 2, λογικό είναι να απαιτείς δικαίωση. Τι εθνικότητας είναι δηλαδή η Μ.Ασία;Η Β.Ήπειρος;η τουρκοκρατούμενη Κύπρος; Τι ιστορία έχουν;Γιατί να μην την διεκδικήσουμε;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Οι «ονειρώξεις για μια μεγάλη Ελλάδα» λοιπόν αναφέρονται και πάλι στη στείρα συνθηματολογία σε συνδυασμό με την έλλειψη προοπτικής. Είναι τουλάχιστον κωμικοτραγικό το να ονειρευόμαστε ότι θα πάρουμε την Πόλη ή την Κορυτσά, όταν η κατάσταση είναι όπως είναι σήμερα κι όσο έχουμε το κράτος που έχουμε (ναι, σ’ αυτό συμπεριλαμβάνεται και η ΝΔ που «υποστηρίζουμε» ο σύντροφός μου κι εγώ). Αυτήν τη στιγμή είναι τόσο άτοπο το να πιστεύουμε ότι όντως θα τα πάρουμε πίσω, όσο άτοπο είναι και το να πιστεύουμε ότι αύριο το πρωί η κυβέρνηση θα δηλώσει ξαφνικά κατάργηση των μνημονίων. Η πόλη σας, κύριε «Μ.», η γειτονιά σας, έχει γεμίσει εισβολείς κι εσείς ονειρεύεστε τον εαυτό σας κατάφρακτο στην Πόλη; Κάθε κυβέρνηση είναι πιο μειοδοτική από την προηγούμενη κι εσείς φαντάζεστε πως ξαφνικά θα σηκωθούν κάμποσες χιλιάδες Τούρκοι να φύγουν έτσι από την Κύπρο; Δεν τίθεται θέμα «εθνικότητας» των περιοχών που αναφέρατε, αλλά δυνάμεων κι ετοιμότητας από μέρους μας να διεκδικήσουμε πράγματα. Κι αυτό μπορεί να το κάνει μόνο ένα ισχυρό κράτος, όχι τα ξεχαρμανιάσματα μιας χούφτας ανθρώπων, που έχει την ψευδαίσθηση πως το πανό στην πρώτη γραμμή είναι πολεμίστρες.

5) «Όσο για το επιχείρημά σας: «Η Νέα Παγκόσμια Τάξη πρέπει να καταπολεμηθεί παντού, όχι μόνο στην Ελλάδα, κι αυτό θα επιτευχθεί μόνο μέσα από συνεργασία κι αλληλοστήριξη των Εθνών. … Αλλιώς ας μη λεγόμαστε εθνικιστές, αλλά παρτάκηδες ατομιστές.»
Κατ αρχήν, αποδέχεστε ότι υπάρχει Νέα Παγκόσμια Τάξη;
Γιατί με τα τελευταία άρθρα του κ.Καρρά, νόμιζα ότι το θεωρούσατε συνωμοσιολογία. Χλευάζατε δημόσια όσους μιλούσαν για τσιπάκια και αντιχρίστους. Το ξεχάσατε;
Ξέρετε, στην Αποκάλυψη του Ιωάννη γράφει για την έλευση του Αντιχρίστου, για το χάραγμα το οποίο όποιος δεν λάβει δεν θα μπορεί να πουλήσει και να αγοράσει τίποτε.2000 χρόνια πριν γράφτηκε η Αποκάλυψη.Δεν είναι συνωμοσιολογία του 2020.»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Από πού να το πιάσω το συγκεκριμένο…
Κατ’ αρχάς λοιπόν (κι όχι κατ’ αρχήν), κανείς δεν αρνήθηκε την ύπαρξη μιας νέας παγκόσμιας τάξης. Κατανοείτε βέβαια τη σημασία των λέξεων ή απλά έχετε στο μυαλό σας κάτι πολύ συγκεχυμένο, όπου χωράτε ό,τι θέλετε εσείς μέσα; Για να σας βοηθήσω να καταλάβετε: νέα τάξη για τον Μεσαίωνα ήταν η Αναγέννηση. Έπειτα νέα τάξη ήταν ο Διαφωτισμός. Νέα τάξη ήταν η έλευση του χριστιανισμού για τον παλαιό κόσμο. Νέα τάξη ονόμαζε κι ο Χίτλερ ονόμαζε κι ο Χίτλερ την επικράτηση του Γ’ Ράιχ επί των άλλων εθνών της Ευρώπης. Η νέα τάξη λοιπόν για το σήμερα είναι το δόγμα της παγκοσμιοποίησης, το οποίο κανείς δεν αρνήθηκε ότι υπάρχει.

Φυσικά και χλευάζαμε και χλευάζουμε τους συνωμοσιολόγους, δηλαδή όλους αυτούς που στις λέξεις «νέα τάξη» χωρούν ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι, όποια θεωρία, όποιο σενάριο, όποια ηλιθιότητα. Οτιδήποτε φαντάζονται οι ίδιοι κι επινοεί το ευρηματικό μυαλό τους, από μυστικά πειράματα σε εξωγήινους στην περιοχή 51 μέχρι την έλευση του Αντιχρίστου.

Και για να σταθώ λοιπόν στο τελευταίο, αφού μάλιστα αναφέρετε και την Αποκάλυψη… Φαντάζομαι έχετε υπ’ όψιν σας το εξής χωρίο: «3-3 μνημόνευε οὖν πῶς εἴληφας καὶ ἤκουσας, καὶ τήρει καὶ μετανόησον. ἐὰν οὖν μὴ γρηγορήσῃς, ἥξω ἐπὶ σὲ ὡς κλέπτης, καὶ οὐ μὴ γνώσῃ ποίαν ὥραν ἥξω ἐπὶ σέ». «Θα έλθω σαν τον κλέφτη και δε θα γνωρίζεις ποια ώρα θα έλθω», λέει ο Χριστός, γι’ αυτό μας συμβουλεύει να είμαστε πάντα έτοιμοι. Το ίδιο πράγμα επαναλαμβάνει και στα Ευαγγέλια, και μάλιστα μας δίνει και την παραβολή των δέκα παρθένων, ενώ σε άλλο σημείο μας λέει ότι κανείς πλην του Πατρός δε γνωρίζει την ώρα της Δευτέρας Παρουσίας. Ισχυρίζεστε λοιπόν εσείς, ότι γνωρίζετε πως ήλθε ή έρχεται η ώρα; Γιατί, σύμφωνα με την Αποκάλυψη, την έλευση του Αντιχρίστου ακολουθεί η Δευτέρα Παρουσία και η Ουράνια Βασιλεία. Ισχυρίζεστε ότι κατανοήσατε την Αποκάλυψη και τους συμβολισμούς της (χάραγμα), όταν τόσοι και τόσοι Πατέρες λέγουν πως κανείς δεν μπορεί να την ερμηνεύσει και κανείς δεν την έχει ερμηνεύσει; Συσχετίζετε αυθαίρετα όποιο γεγονός σας κάνει «κλικ» που λέμε, όπως έγινε πάμπολλες φορές στην ιστορία. Άλλοι τον Αντίχριστο τον είδαν σε Ρωμαίους Αυτοκράτορες, άλλοι στο πρόσωπο του Ναπολέοντα κι άλλοι στου Χίτλερ. Για έλευση του Αντίχριστου και συντέλεια του Κόσμου έγινε πάμπολλες φορές λόγος στην ιστορία, με πιο πρόσφατη εκείνη του 2000. Ανά μερικά χρόνια η ίδια ιστορία. Κούρασε πια. Θα έλθει κάποια στιγμή όντως ο λύκος και κανείς δε θα πιστεύει τον βοσκό. Όσο για το «χάραγμα», είναι κάτι – σύμφωνα με θεολόγους και Πατέρες πάντα – που θα πρέπει εκούσια να το δεχτούμε έχοντας γνώση ότι απαρνούμαστε τον Χριστό. Οπότε όχι, δε θα είναι κάτι ύπουλο, μια ταυτότητα ή ένα εμβόλιο π.χ., γιατί έτσι δε θα έχει κανένα νόημα. Εξάλλου, ο καθένας θα μπορούσε να ισχυριστεί ό,τι θέλει πάνω σ’ αυτό: άλλος θα μπορούσε να πει ότι είναι οι χρεωστικές κάρτες που ήδη έχουμε, άλλος θα μπορούσε να πει για το ΑΦΜ μας. Κάποτε λέγανε για τα νομίσματα που είχαν πάνω την κεφαλή του Αυτοκράτορα Δομιτιανού (ο οποίος εθωρείτο ότι ήταν ο Αντίχριστος). Ό,τι του κατέβει του καθενός. Σας απαντώ λοιπόν: κανείς δεν αμφισβητεί την Αποκάλυψη. Τους αυθαίρετους συσχετισμούς που κάνετε αμφισβητούμε. Την ερμηνεία των γεγονότων κατά τη δική σας φαντασία, καθώς και την ιδέα που έχετε, ότι εσείς είστε οι φωτισμένοι κι αφυπνισμένοι, που έχουν δικαίωμα να κρίνουν ακόμη και ιερείς (για το τελευταίο σας παραπέμπω στον λόγο του Αγ. Ιωάννη του Χρυσοστόμου περί ιεροκατάκρισης).

6) «Κι αφού υπάρχει η ΝΤΠ, τι προτείνετε; Να στηρίξουμε τα έθνη γενικά γιατί αλλιώς είμαστε ατομιστές!!!!
Δηλαδή να στηρίξουμε τον εθνικισμό πχ στην Τουρκία, τη Βουλγαρία, την Αλβανία, τα Σκόπια; Αυτή λέτε ότι είναι η λύση;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Γράφω λοιπόν στην παράγραφο, στην οποία αναφέρεστε:
«Ο εθνικισμός λοιπόν, εν ολίγοις, δεν είναι μίσος προς οτιδήποτε ξένο, αλλά αγάπη προς την ιδέα του Έθνους, άρα και προσπάθεια για διατήρηση των Εθνών κι ανάπτυξή τους. Ξεκινώντας ο καθένας από το δικό του Έθνος, σταδιακά θα επιτευχθεί το επιθυμητό. Μέσα από την καλλιέργεια του μέρους (Έθνους) θα προκύψει και η βελτίωση του όλου (κόσμος).»

Το διαβάσατε αυτό ή το προσπεράσατε μένοντας μόνο σε ό,τι εξυπηρετούσε τη δική σας ερμηνεία; Πόση επεξήγηση να θέλει αυτό; Είναι το λεγόμενο «think global, act local» (σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά). Ο καθένας θα προσπαθήσει να στηρίξει δηλαδή το έθνος του, να το ανορθώσει, να κάνει το καλύτερο γι’ αυτό, ώστε έθνος με έθνος να γίνει καλύτερος όλος ο κόσμος. Η στήριξη του έθνους σου βέβαια προφανώς και δεν μπορεί να σημαίνει στήριξη του εχθρού. Ε, κύριε «Μ.»; Σημαίνει όμως πως κάθε έθνος πρέπει να κοιτάξει την προκοπή του και όλα μαζί να συνεργαστούν για την καταπολέμηση της νέας τάξης, γιατί προφανώς και είναι ηλίθιο να πιστεύουμε ότι ένα κύτταρο μπορεί να μείνει υγιές, όταν ολόκληρος ο οργανισμός νοσεί.

7) «Αν δεν υπογράφατε το κείμενο εσείς, θα νόμιζα ότι διάβαζα Βορίδη.
Αν λοιπόν δεν σας αρέσει ο εθνικισμός, μην πιέζεστε, πάτε στην ΝΔ.
Εκτός αν αυτό κάνετε, και θέλετε να γίνει σταδιακά.»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Όχι, δε μου αρέσει ο εθνικισμός… Όχι ο εθνικισμός που έχετε στο κεφάλι σας, ο εθνικισμός που έχετε παρουσιάσει τόσα χρόνια, αυτός ο εξαμβλωματικός εθνικισμός που αρκείται σε ιαχές, λεονταρισμούς και ξεχαρμανιάσματα. Εγώ θέλω έναν εθνικισμό ισχυρό, με γερά ιδεολογικά θεμέλια, που θα έχει όραμα για το μέλλον και θα ξέρει ακριβώς προς τα πού βαδίζει. Θέλω έναν εθνικισμό στην εξουσία, όχι στα πεζοδρόμια. Και να είστε σίγουρος, αν θέλαμε να πάμε στη ΝΔ, θα πηγαίναμε και δε θα σας ρωτούσαμε. Όπως θα έχετε καταλάβει, γραμμένη την έχουμε τη γνώμη του καθενός, ειδάλλως θα πηγαίναμε κι εμείς με το ρεύμα για να είμαστε αρεστοί, αντί να δεχόμαστε καθημερινά επιθέσεις. Επίσης, αν θέλαμε να πάμε στη ΝΔ, δε θα μιλούσαμε ανοιχτά για φασισμό, σε αντίθεση με όλους εσάς, που φοβάστε ακόμα και τη λέξη και ξεκινάτε την κάθε σας πρόταση με το «εγώ δεν είμαι φασίστας, αλλά…»

8) Τελειώνετε το κείμενό σας με την εξής πρόταση: «Δεν είναι λοιπόν ζήτημα θεωρητικής ιδεολογίας αλλά αρετής.»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Δε θα διαφωνήσω ότι η αρετή είναι κάτι απαραίτητο, αλλά νομίζω έκανα σαφές το γιατί αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Και η θεωρητική ιδεολογία είναι απαραίτητη, και η κοινή λογική, και οι γνώσεις σε πολιτική ιστορία, σε νομική και σε οικονομολογία, και η πολιτική σκέψη, και ο ρεαλισμός. Αρετή μόνο έχουν οι ασκητές, όχι όσοι θέλουν ν’ αλλάξουν τη μοίρα του έθνους τους.