Σκέψεις ενός νέου με αφορμή την τεταρταυγουστιανή επέτειο

Δημοσιεύουμε το κείμενο ενός νεαρού μας φίλου αλλά ξεκαθαρίζουμε ότι η εναντίωσή μας στο νεοναζισμό και στην παγγερμανιστική θεωρία των Γερμανών του Χίτλερ δεν αποτελεί μια τακτική πολιτικού σκοπού αλλά μια ξεκάθαρη ιδεολογική και ιστορική γνώση. Ο παγγερμανισμός και ο ιμπεριαλισμός του Άξονα με το ιταλικό όνειρο του Mare Nostrum, το οποίο υποστήριζε σαν καλός σύμμαχος της Ιταλίας ο Χίτλερ, είναι ζητήματα τα οποία είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με την ζωή και την ιστορία του Ελληνικού Έθνους και, συνεπώς, καμία σχέση δεν έχει ο Έλληνας εθνικιστής με αυτά. Μωρός και κακόπιστος όποιος Έλληνας πιστεύει σε αυτά, έλεγε ο Μεταξάς! Οι θέσεις μας είναι απόλυτες και δεν τις συζητάμε με κανέναν που διαφωνεί με αυτές. Η ένωση που πολλοί εύχονται θα γίνει μόνο υπό τη σημαία κοινών ιδεών και πολιτικών θέσεων κι όχι με έκτρωμα τύπου Φρανκεστάιν. Η μόνη συνταγή επιτυχίας είναι αυτή κι αυτό το απέδειξε το παρελθόν του χώρου.

Αλέξανδρος Καρράς

Γράφει ο Νικηφόρος Θεοδώρου

4η Αυγούστου και φέτος, 84 χρόνια από τότε. Μέσα σε αυτά τα 84 χρόνια το Ελληνικό Έθνος τι έχει καταφέρει; Τι έχει δημιουργήσει; Ποια είναι τα πεπρωμένα του; Δημιουργήσαμε πολιτισμό, αφανίσαμε τις αδικίες, επαναφέραμε αυτόν τον Λαό στην δόξα που έπρεπε να τον λούζει σε μια εποχή κατάπτωσης της οικουμένης, δημιουργήσαμε τον Γ’ Ελληνικό Πολιτισμό και εξανθρωπίσαμε τους ανθρώπους που είναι ο μοναδικός στόχος και εκεί σκοπεύει η φυλετική ύπαρξη της Ελληνικής Φυλής;

Θα τα υλοποιούσαμε όλα αυτά αν ο εθνικισμός εν Ελλάδι ήταν σοβαρός και δεν άφηνε τις καρκινικές θεωρίες του φιλελευθερισμού και του σοσιαλισμού, θεωρίες φύσει ανθελληνικές και προδοτικές να εισχωρήσουν σε όλη την κοινωνία. Και όμως 84 χρόνια από τότε που ως στόχο είχαμε θέσει την δημιουργία του Γ’ Ελληνικού Πολιτισμού παρατηρούμε ακριβώς το αντίθετο δηλαδή, τώρα όχι μόνο δεν δημιουργούμε κάτι, τουναντίον αγωνιζόμαστε για την επιβίωση μας υπό τας χειρότερας των συνθηκών.

Η κατάντια της Ελλάδος δεν οφείλεται στο κοινοβούλιο, ούτε στον ελλαδικό όχλο που ψηφίζει ατομικιστικά, οφείλεται στην κατάντια των εθνικιστών. Το 1936 ο εθνικός ηγέτης, Ιωάννης Μεταξάς φάνηκε έστω και για μερικά χρόνια να βγάζει το ελληνικό έθνος από την κακομοιριά και την κατάπτωση του και αντιμετώπισε επεκτατικές δυνάμεις, ωστόσο ακριβώς επειδή οι ισορροπίες που στεκόταν και αυτός και το καθεστώς του ήταν λεπτότατες και επειδή, όπως φάνηκε, το καθεστώς του δεν ήταν ανάλογο με αυτά που οι νικητές τους παγκόσμιου πολέμου ήθελαν, τον δολοφόνησαν και με αυτόν το όνειρο τελείωσε. Προσωρινά, και λέω προσωρινά γιατί στοχεύουμε στο μέλλον. Το παρόν άρθρο δεν γράφεται για το παρελθόν, γράφεται για το παρόν και κυρίως για το μέλλον.

Τα χρόνια πέρασαν και οι ύβρεις, οι ήττες και οι κοροϊδίες που δέχθηκε αυτός ο Ελληνικός λαός και το έθνος είναι ατέλειωτες, βιάζουν την Ελληνική ψυχή, καταφρονούν τα Ελληνικά Ιδεώδη, οι Έλληνες δεν νιώθουν την μεγαλοσύνη αυτής της τρομακτικής έννοιας που ονομάζεται Ελληνικό Έθνος. Νικώντας τότε, χάσαμε σε βάθος χρόνου ό,τι πολυτιμότερο, την ίδια μας την ψυχή. Κάποια κομμάτια του λεγόμενου εθνικιστικού βόθρου απέραντα άσχετα με την ελληνική ψυχή υβρίζουν, προσωπικότητες και ιδέες και μας θέλουν εδώ γκαουλάιτερ, Χάιντριχ και αλλά τέτοια.

Δυο είναι αυτά που φαντάζομαι εγώ σε σχέση με αυτούς τους ανθρώπους:

Είτε αυτοί οι άνθρωποι που βρίζουν προσωπικότητες όπως ο Δραγούμης, ο Γιαννόπουλος, ο Μεταξάς είναι βαλτοί, το οποίο δεν θέλω σε καμία περίπτωση ειλικρινά να πιστέψω, ή δεν έχουν καταλάβει την τακτική που πρέπει να λάβουμε, είτε ως ναζί είτε ως Έλληνες εθνικιστές/φασίστες/εθνικοσοσιαλιστές.

Δηλαδή, αγαπητοί μου νεοναζί, γιατί σε εσάς απευθύνομαι και ειλικρινά δεν έχω κάτι εναντίον σας, ίσα ίσα συμμερίζομαι πλείστες εκ των απόψεών σας αλλά πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι δεν ζούμε στον Μεσοπόλεμο, που τότε όντως πρότυπο ήταν το καθεστώς του Γ’ Ράιχ ή το φασιστικό καθεστώς της Ιταλίας, άλλαξαν οι εποχές, μόνο από τακτική πρέπει να καταλάβετε πως με τα «heil mein Fuhrer» και τα «saluto il Duce», κράτος δεν γινόμαστε, όπως επίσης με τα «Κύριε ελέησον», τα «ζήτω», και όλα τα αλλά…

Οι “ΕΛΛΗΝΕΣ” του Ηλία Κασιδιάρη, έξω από την Τουρκική Πρεσβεία ...

Συνεπώς, πρόβλημα μας είναι ο Μεταξάς, ακόμη και αν ήταν προδότης, που σε καμία περίπτωση δεν το πιστεύω, πρόβλημά μας είναι η ΧΑ, ή ο αντιναζισμός του Κασιδιάρη; Αυτό είναι το μεγάλο θέμα του Ελληνισμού; Πρόβλημα είναι ο Αλέξανδρος Καρράς, ο Μιχάλης Δέλτας και ο Τρίτος Δρόμος;

Αυτό αγαπητοί μου είναι τουλάχιστον ύποπτο, δηλαδή να βρίζετε και να καταναλώνετε τεράστια ενέργεια σε άλλους εθνικιστές και να μην βρίζετε και να καταναλώνετε την ίδια ενέργεια στους αναρχοκομμουνιστές, τους άπλυτους, τους φιλελεύθερους και να κάνετε δράσεις εναντίων μορφών του εθνικισμού.

Screenshot_5

Πρόβλημά μας είναι η φυλετική εξαφάνιση των Ελλήνων, η κατάντια μας, η κατάπτωση της νεολαίας, τα συνεχή χτυπήματα από Σκοπιανούς, Τούρκους και δήθεν συμμάχους, τα κοινωνικά, οικονομικά, πολιτισμικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε διαρκώς. Αυτά είναι προβλήματα, όχι ο Μεταξάς και ο Δραγούμης που έζησαν πριν 100 περίπου χρόνια.

Εξάλλου όπως και ο Αδόλφος Χίτλερ πρώτα έγινε κράτος με το 43% και μετά αυτό το 43% έγινε 80% και 99%. Μην περιμένετε χωρίς να καταλάβετε την εξουσία να σας ακολουθήσει ο ελληνικός λαός, για αυτό ο εθνικισμός πρέπει να αναπροσαρμογέι εξωτερικά, στον πυρήνα του ωστόσο να μείνει διαμάντι. Οφείλουμε όλοι μας να επανελληνίσουμε την ψυχή, οφείλουμε να καταλάβουμε πως αν θέλουμε η Ελλάς να επιβιώσει πρέπει να κόψουμε τα νεοναζιστικά εκτρώματα και να γίνουμε ωραία δείγματα Ελλήνων.

Ο Ελληνικός Εθνικισμός βασίζεται αποκλειστικά και αμετάκλητα στην 4η Αυγούστου ως σύγχρονη έκφραση του τουλάχιστον, στον Ιωάννη Μεταξά, την Σίτσα Καραϊσκάκη, την ΕΟΝ, τον Γρίβα Διγενή, τον Ίωνα Δραγούμη, τον Περικλή Γιαννόπουλο, τον Κωστή Παλαμά. Αυτά είναι πράγματι Ελληνικά και για αυτό αξίζει να βασίσουμε το σύγχρονο εθνικιστικό κίνημα πάνω σε αυτά και με αρχή αυτά να συνεχίσουμε τον δρόμο μας ως Ελληνικό Εθνικόν Κράτος πλέον στα Πεπρωμένα της Φυλής μας.