Ν. Καζαντζάκης: «Μα εσύ είσαι η Στρατηγίνα της ράτσας μου, η οδηγήτρα του Γένους των Ελλήνων»

Μα εσύ είσαι η Στρατηγίνα της ράτσας μου, η οδηγήτρα του Γένους των Ελλήνων, η Παντάνασσα ψυχή της Ρωμιοσύνης! Πότε με τον ακριβό καμουχά της Αθηνιώτισσας, η ευγενική κι από μεγάλο σόι, πότε παλληκαρού στα τέμπλα της Ρούμελης, σα να ‘σφιξεν η σάρκα σου στα χιόνια της Λιάκουρας, πάνου απ’ το Δαδί, πότε γλυκειά νησιώτισσα,…

Αίας Δάλιος: Εις μνήμην του Σολωμού Σολωμού

Εις μνήμην του Σολωμού Σολωμού Μ’ ένα τσιγάρο στον ιστό αδελφέ μου ήταν το στερνό το όνομά σου έγινε γνωστό ο ηρωισμός σου Σολωμέ, δε θα ξεχαστεί ποτέ! Το αίμα σου πότισε τη γη μα η ανδρειωμένη σου ψυχή τη λευτεριά της Κύπρου απαιτεί! Τ’ όνομα του παλληκαριού είναι Σολωμός να θυμάσαι σαν τ’ ακούς…

Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ – Εκδόσεις Κλέος – Το Μυστικό Ρόδο

Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας αποτελεί παράδειγμα για το πως θα έπρεπε να δραστηριοποιούνται οι φοιτητικοί σύλλογοι σε κανονικές συνθήκες και όχι σε αυτές της παρηκμασμένης εποχής μας. Εδώ και έντεκα χρόνια τα παιδιά που την στελεχώνουν μας έχουν χαρίσει εξαιρετικά άρθρα και πολύτιμες πληροφορίες για τα την λογοτεχνία του φανταστικού και την σχέση της…

Robert Brasillach: Η Διαθήκη ενός καταδικασμένου

Η Διαθήκη ενός καταδικασμένου Τριανταπέντε μόνο χρονών αλυσοδεμένος σαν τον Cervantes φυλακισμένος σαν τον Villon καταδικασμένος σαν τον Andrea Chenier Όπως και άλλοι σε άλλους καιρούς πριν απ’ την ώρα, την καταδίκη πάνω σε φύλλα κακογραμμένα την ιδικήν μου γράφω διαθήκη Μια απόφασι θέλει, από τα γήινα αγαθά να μ’ αφαιρεθή η κτήσι Είναι εύκολο…

«Για τα παιδιά»

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή. Δημιουργούνται διαμέσου εσού, αλλά όχι από σένα. Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν. Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου, αφού ιδέες έχουν δικές τους. Μπορείς να…

Κωστής Παλαμάς: Ο Γκρεμιστής

Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης, ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης. Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι. Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι. Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας, πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς…

Richard Wagner: Οι Έλληνες και ο Απόλλων

Για τον Έλληνα ελεύθερος δεν ήταν παρά μόνο ο ωραίος και δυνατός άνθρωπος, και αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν άλλος από τον εαυτό του. Ότι υπήρξε έξω από τον Έλληνα άνθρωπο,έξω από αυτόν τον Ιερέα του Απόλλωνος,ήταν γι’ αυτόν βάρβαρο, και αν τον υπηρετούσε, ήταν υπόδουλο. Δικαίως ο μη – Έλληνας χαρακτηρίζετο στην πραγματικότητα βάρβαρος…