Αχιλλέας Παράσχος: Η πατρίς

Α’ Ὁ Κίμων ἤτανε μικρὸ παιδάκι· δὲν μποροῦσε ρῶ νὰ προφέρῃ καθαρὰ τὸ στόμα τὸ μικρό του· μὰ ἡ ματιά του ἀνήσυχη ἀκτῖνα ἐσκορποῦσε, κ’ εἶχε στὸ βῆμά του φτερὸ καὶ φῶς στὸ μέτωπό του. Μιὰ μέρα ποὺ ὁ δάσκαλος μὲ ζέσι κ’ εὐγλωττεία εἰς τὰ παιδιά Ἑλληνικὴ παρέδιδ’ Ἱστορία, καὶ τῆς πατρίδος τὄνομα συχνὰ…

Αίας Δάλιος: Εις μνήμην του Σολωμού Σολωμού

Εις μνήμην του Σολωμού Σολωμού Μ’ ένα τσιγάρο στον ιστό αδελφέ μου ήταν το στερνό το όνομά σου έγινε γνωστό ο ηρωισμός σου Σολωμέ, δε θα ξεχαστεί ποτέ! Το αίμα σου πότισε τη γη μα η ανδρειωμένη σου ψυχή τη λευτεριά της Κύπρου απαιτεί! Τ’ όνομα του παλληκαριού είναι Σολωμός να θυμάσαι σαν τ’ ακούς…

Robert Brasillach: Η Διαθήκη ενός καταδικασμένου

Η Διαθήκη ενός καταδικασμένου Τριανταπέντε μόνο χρονών αλυσοδεμένος σαν τον Cervantes φυλακισμένος σαν τον Villon καταδικασμένος σαν τον Andrea Chenier Όπως και άλλοι σε άλλους καιρούς πριν απ’ την ώρα, την καταδίκη πάνω σε φύλλα κακογραμμένα την ιδικήν μου γράφω διαθήκη Μια απόφασι θέλει, από τα γήινα αγαθά να μ’ αφαιρεθή η κτήσι Είναι εύκολο…

«Για τα παιδιά»

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή. Δημιουργούνται διαμέσου εσού, αλλά όχι από σένα. Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν. Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου, αφού ιδέες έχουν δικές τους. Μπορείς να…

Κωστής Παλαμάς: Ο Γκρεμιστής

Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης, ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης. Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι. Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι. Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας, πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς…

Γιώργος Μεταξάς: Μεγιστίας

Από την ποιητική συλλογή του Γιώργου Μεταξά με τίτλο «Μυθολογικά». (Εκδόσεις Ερωδιός) ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ «Ήτανε μάντης, ήξερε ότι έρχονταν οι Κήρες του θανάτου, κι όμως δε θέλησε να εγκαταλείψει τους αρχηγούς της Σπάρτης» Σιμωνίδης ο Κείος (Επιγράμματα) Μ’ αίμα έβαψε τα χέρια σα ξεχύθηκε στη μάχη ερμηνεύοντας τ’ αστέρια είδε θάνατο πως θα ‘χει Στις πλαγιές…

Ο Μπαϊρακτάρης

Μπαϊρακτάρης κάθεται στις Τριπολιτσάς το κάστρο. Μπαιράκι σήκωσε με τ’άρματα ζωμένα για να θωρούν οι Έλληνες της λευτεριάς την γέννα. Η πάλα του ματώθηκε απ’ τα πολλούς πολέμους Και στα δερβένια γύριζε με αητούς αντρειωμένους. Ήταν καλός στην σπάθα του καλός και στο φουσέκι Το μπαιράκι κράταγε ψηλά και η δόξα τον’εστέφει. Με λεβεντιά επάταγε…