Γεώργιος Τερτσέτης: Η Ελληνική Επανάσταση ήταν και Ευρωπαϊκή, ήταν φυλετική

Εις την πρώτην ημέρα των κινδύνων ο Πατριάρχης της Εκκλησίας θανατωμένος εις Κωνσταντινούπολιν, λιθοβολισμένος εις τους δρόμους, θαλασσοπεταμένος, ενταφιάζεται εις Οδησσόν από τον θεοσεβή Αυτοκράτορα της Ρωσίας με τιμές ηγεμόνος και αγίου. Από 32 έθνη ήλθαν νέοι φιλοπόλεμοι εις τα χώματα Ρούμελης και Μορέως. Άλλοι έπεσαν σφάγια της μάχης, άλλους έφαγε κακοπάθεια και λοιμική, άλλοι…

Γεώργιος Τερτσέτης: Η τελευταία Πρωτοχρονιά του Κολοκοτρώνη

Την αρχηχρονιά του έτους 1843, έτους του θανάτου του, ο γερο Κολοκοτρώνης ανέβηκε, εις το κορφινότερο μέρος της νεοκτισμένης κατοικίας του, να αποφύγει τους πολλούς χαιρετισμούς της ημέρας –από τα γερατειά και τα ασθενείας επεθύμαι ανάπαυσιν, αγνάντευε από τα παράθυρα και την πρασινάδα των ελιών και την πόλιν των Αθηνών. Οι στενοί του γνώριμοι όμως…

Γεώργιος Τερτσέτης: Τα τέσσερα αμαρτήματα του Ελληνικού Έθνους

Τα αγενή φρονήματα πολιτικών ανδρών και μια αναξία κυβέρνησης, ο φθόνος, το μίσος μεταξύ συμπολιτών, δεν φονεύουν ολόκληρο το έθνος, δεν πνίγουν τον καρπόν εις το άνθος του; Ο καλύτερος λόγος, τον οποίον δύναται τις να ξεφωνήσει εις την εορτή της 25ης Μαρτίου είναι να φανερώσει τα κακά, που φράζουν το κίνημα της εις το…

Γεώργιος Τερτσέτης – Η καταστροφή των Ψαρών

Η καταστροφή των Ψαρών (κατά μίμησιν Τυρταίου, 1824) Είν’ ωραίο μες τους πολέμους νάχεις χέρα δυνατή στες φωτιές και στην καπνούρα να σου χαίρεται η ψυχή. Δεξιά, ζερβιά σου το βόλι θυμωμένο να φυσά και συ τόσο να μανίζεις εις την ‘ματοχειλισιά. Να πατείς θανατωμένους στο στομάχι τους εχθρούς και ν’ αφήνεις σαπημένα τα κορμιά…

«Βλασφημία ἐναντίον τοῦ πνεύματος ἦτον ἡ δολοφονία τοῦ Καποδίστρια»

  «Διότι εἶναι Πανολέθριον νὰ μὴ ὁμολογεῖται, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα Παράφρων, ἀπ᾿ αὐτῆς ἀκόμη τῆς μακρινῆς ἡμέρας, καθ᾿ ἣν οἱ δύο Μαυρομιχάλαι, ἐμαχαίρωσαν καὶ ἐπιστόλισαν τὸν Καποδίστριαν». Περικλής Γιαννόπουλος «Ὁ φιλαλήθης διηγητὴς τῆς συνομιλίας τοῦ Κυβερνήτου μὲ τὸν Μαυρομιχάλη, μοῦ ἐπρόσθεσε ἀκόμη, ὅτι σμίγοντας ὁ νέος τὴν ἡμέραν ἐκείνην φίλον του, τοῦ εἶπε:…

Ο Γεώργιος Τερτσέτης για τον Λεωνίδα της Σπάρτης

Μας μένει, Κύριοι, τώρα αμφιβολία, ποίος ο προορισμός του ανθρώπου; Να μανθάνη, να ενεργή, να αγαπά. Αυτή την πορείαν της σοφίας μας διδάσκει η φύσις, «φύσιος ες το άριστον οδηγεούσης, διδασκαλίη τέχνης γίγνεται» Τι η τέχνη; Είδησις, πράξις του ορθού, του θείου. Εδώ, Κύριοι, που έφθασε η ομιλία μου, και φωτίζω κατά την δύναμίν μου…